We zijn ruim een jaar verder. En Cayuga, de vreetmachine extraordinaire, maakte me net zo trots!
Man deed even een P&P rondje met het spul. Hij kwam
uiterst verbaasd thuis.
"Cayuga heeft een boterham gevonden onderweg, en die pakte hij op en legde hij bij de container"
Ik ga grijnzen. "Had hij zo'n extra vrolijk ingenomen met zichzelf trippeldrafje?"
Ja, dat had hij wel volgens man.
Ja, dat doet hij tegenwoordig. Hij vindt iets, wat hij in het begin zo gauw mogelijk naar binnen zou hebben geschrokt. Maar ja, dat vindt mama niet leuk. Dus nu grijpt hij zoiets zo snel mogelijk vast, komt naar degene die met hem loopt toe, gaat daar overdreven ingenomen met zichzelf naast lopen trippelen, en dan lost hij het bij de container zodat je het weg kunt gooien.
Echt. Hoe knap is dat!?!
Ik ging kijken, en hij ging naast de boterham staan stuiteren. Man nog steeds verbaasd in ons kielzog.
"Ja! Dat zei papa! Wat knáp van jou!". Ik gooi de boterham weg en knuffel hem, en Cayuga rent uiterst tevreden met zichzelf naar de achterdeur. Pensstaafje verdiend!
Aanvulling: En ik heb hem dat dus niet geleerd, hè! Dit heeft hij zelf bedacht. Van mij hoeft hij alleen maar te lossen.