Gisteren na twee weken pijnstilling voor het eerst een uurtje naar zee geweest.
De heenweg heeft ze gewoon heel rustig gelopen op het harde zand en wat gegraven, verder niet gespeeld.
Op de terugweg heeft ze een paar keer gezwommen met een kort aanloopje over zand, en toch is het weer mis
Gisterenavond zag ik het al, maar toen vond ze het toch nog nodig even een rondje te rennen met een buurhond,
dat vrij snel weer afgekapt, ook al liet ze niks merken daarna van manken. Maar vanmorgen liep ze weer op drie poten.
Nou weet ik niet of ik nou dus te ver ben gegaan voor haar, en dat het dus puur mijn schuld is dat ze weer mankt, of zou het allemaal
nu met de medicatie wel over moeten zijn na zo'n lange tijd rust als het een blessure is?
Ik heb gelukkig nog wel pijnstilling voor vandaag en morgen. (Gisteren heeft ze dus ook nog pijnstilling gehad, en ondanks dat mankt ze)
Ik vind het zo sneu, ze is zo'n blij en vrolijk hondje, zelfs als ze op drie poten loopt. Ze vind het heerlijk om te rennen en lekker op pad te gaan.
En nou moet ik bij het minste al bang zijn dat ze er later weer voor moet boeten.

Morgen in ieder geval weer met de DA bellen, en vermoed meteen een afspraak
voor een foto. Nou wil ik ook weten wat er met mijn meisje is, het heeft al lang genoeg geduurd.