Een beetje laat (de laatste maand is er veel gebeurd) maar toch nog even een reactie.
We hebben het wel gedaan, een hond erbij. Rex is eerst geplaatst geweest bij een gezin, na 1,5 week is hij terug gekomen en hebben vriend en ik hem opgehaald.
Met Kira is het minder goed gegaan. De dag dat de mail kwam dat Rex terug in het asiel terug was, zijn we ook met Kira bij de dierenarts geweest. Na onze vakantie begon Kira toch langzaam steeds minder te kunnen. Naast de fiets lopen ging opeens niet meer. Wandelingen werden korter.
Haar hele rug is op de foto gezet, conclusie; rug is een ramp, geen idee hoelang ze het volhoud en ja via operatie kan haar leven misschien verlengd worden. Het hele deel rond haar bekken had flinke spondylose haarden, die op een gegeven moment voor problemen gaan zorgen.
Vergeleken met de foto van januari was het haast niet voor te stellen dat het om dezelfde hond gaat.
Thuisgekomen, kregen we mail van Rex, toch besloten hem op te halen.
Rex en Kira ging erg goed, natuurlijk moesten wij Rex kort houden en hem heel snel leren om rustig te doen bij Kira. Wandelingen waren voor een deel apart, maar het ging prima.
Totdat Kira na ruim een week opeens veel pijn begon te tonen. Niet naar mij maar vooral naar mijn moeder. Ik zag een vrolijke hond, die deed alsof alles prima was, maar naar mijn moeder keek ze met ogen vol pijn
Nou had ik al het idee dat ze opeens achteruit aan het gaan was. En vond ik haar buik raar aanvoelen, mocht ook niet meer aan haar onderrug en buik komen. Ook kon ze minder mee met wandelen, ook al wou ze zo graag.
Omdat het zaterdag was, overleg met de DA, Rimadyl zat al aan de max, tramadol erbij geven, kijken of het beter gaat.
Dinsdag was het niet beter haar rondjes kon ze elke dag slechter lopen en ze bleef pijn tonen, overlegd met mijn vriend. Woensdag de DA gebeld om Kira donderdag thuis te laten inslapen.
Twee weken nadat we bij de DA waren geweest voor foto's was dezelfde DA bij ons thuis om Kira te laten gaan.
Rex hebben we nu bijna 3 weken, hij is helaas ons enige hondje.
Toch ben ik blij dat hij op ons pad is gekomen. Om nu een hond uit te moeten kiezen zou ik erg lastig vinden. Vriend en ik missen Kira enorm, we hadden haar graag nog jaren bij ons gehad. Ook in de buurt wordt ze ook enorm gemist.
