Oke, oke. Ik ga er wel bijzitten terwijl man maait. Kunnen de hondjes lekker door de tuin rennen en door het versgemaaide gras rollen. Vinden ze lollig.
Dat dus op naar de voortuin.
Eenmaal daar maakten ze zich erg druk over iets wat ik niet kon zien maar wat blijkbaar erg interessant was. De koppen naar de grond gebogen, en hevige staartactie. Terwijl ik er naar toe loop rennen de katten er ook op af. Ik verwachtte een gewonde vogel, dus ik maakte wat meer haast.
Eenmaal daar zag ik een minikitten. Een week of zes oud gok ik.
Helemaal verstijfd van angst over al die aandacht.
Ik pak het frummel op en zet hem op schoot. Dat vond 'ie helemaal prima, en hij installeerde zich lekker.
De honden snuffelden nog even, en toen ging Cayuga naast me liggen kijken met grote ogen terwijl Skadi weer de tuin inliep. Lekker rollen door het pasgemaaide gras. Dat, voor de mensen die dit niet weten, afgeeft op witte honden.
Lichtgroen en helemaal happy kwam ze weer bij ons liggen
De katten wisten niet zeker hoe ze moesten reageren, en besloten het frummel dus straal te negeren.
Goed, tegen de tijd dat we weer naar binnen gingen zette ik het kitten weer terug waar ik het had gevonden. Ik persoonlijk vind het te jong om alleen op pad te zijn, maar met boerderijkatten werkt dat nou eenmaal zo. En ik had eerder die dag ook al twee van zijn broertjes of zusjes gezien.
We gingen met z'n allen weer naar binnen. Beetje kletsen en zo, wat rommelen.
Een uurtje later ga ik weer naar buiten om een peuk te roken. Hondjes mee. Doen ze altijd.
En wat ziet Skadi? Juist, die kitten die blijkbaar achter ons aan gehuppeld was.
Ze kijkt naar mij, ik knik en zeg 'héél zachtjes'. Ze loopt er voorzichtig op af. Cayuga, die nogal stuiterde, zei ik bij mij te blijven en dat deed hij ook braaf.
En wat ik toen zag!
Skadi boog haar kop (waar het frummel minstens twee keer in kan) en liet het kleine ding op zich afkomen. Heel voorzichtig een heel zacht likje. Toen zette ze een stap naar achteren. Komt het ding achter haar aan. Echt, zó schattig! Dat ging zo even door, en terwijl ik dat schattige tafereel stond te bekijken besloot ik dat ik het kitten toch maar terug zou brengen naar de boerderij waar hij vandaan komt, twee deuren verderop.
Zo gedacht, zo getracht. Hondjes naar binnen, ik pakte het frummel op en liep richting de buren.
Halverwege zag ik ineens een ander kitten uit dat nest. Dus daar heb ik hem bijgezet. Zo. Die vinden mama samen wel weer.
Ik heb mijn portie schattigheid weer gehad voor vandaag. En Skadi, die heeft zich eens van een heel andere kant laten zien. Mama Skadi. Wie had dat ooit gedacht?
Al dat gras is haar waarschijnlijk naar de kop gestegen. Hippie
Hij deed me denken aan een vorige kat van me. Joop.
Dus ik heb hem Piet genoemd. Logisch
Ik hoop dat Piet nog weer eens komt buurten. Ik vind het een lollig ding.
Bleef gewoon zitten. Ik denk dat het nog te jong is om angstig te doen. Op die leeftijd schieten ze niet weg, maar blijven gewoon zitten.
?
