Ik had net lekker een stuk met Toos gerend en was aan het uitwandelen, toen er een ontzettend grote boxer uit het 'niets' (ik liep bovenaan de dijk, hij kwam van beneden dus ik had hem niet zien aankomen) opdook en meteen vól de aanval op Toos inzette. Ik heb Toos aan haar riem de lucht ingeslingerd (gelukkig is ze zo'n lichtgewicht) en haar daarbij op weten te vangen (wonder, want ik ben enigszins motorisch gestoord waar het het opvangen van naar mij toe vliegende objecten/subjecten betreft). Intussen blééf de boxer steeds maar weer de aanval inzetten, en nu dus op mij omdat ik Toos in mijn armen had. Eigenaar van de boxer had de hond totaal niet onder controle.
Op een gegeven moment is de boxer dus met zijn volle gewicht tegen me op gesprongen. Ik heb behoorlijke krassen in mijn onderarm staan in mijn nagels, en ik werd dus met een enorme klap tegen het asfalt geslingerd met mijn hoofd.
Hoe ik ben opgestaan en hoe ik Toos hier allemaal heelhuids doorheen heb gesleept weet ik niet, maar op dat moment kreeg de eigenaar zijn hond gelukkig te pakken (moet er niet aan denken wat er was gebeurd als ik minder snel was opgestaan en hij hem niet te pakken had gehad).
Hoe dan ook, ik ben dus een gigantische buil op mijn hoofd, een geschaafd been en een bekraste arm verder en sta daar te tollen op mijn benen en die klootzak van een eigenaar presteert het als eerste uit te brengen dat het MIJN schuld is omdat ik panisch reageerde. WTF
. Ik weet genoeg van honden om het verschil tussen aanval en dominantie te zien en dat gedrag van die hond was écht niet normaal en hij bleef maar komen. Ik ben ZO uit mijn vel gesprongen en die eikel bleef maar argumenten aandragen waarom het toch mijn schuld was. Een hond die een ander mens verwond, had vast moeten zitten. Punt uit. Ik ben me helemaal kapot geschrokken. En ik heb ontzettende hoofdpijn en zie flitsen. Toos ligt heerlijk op een bullepees te knagen, die heeft nergens last van. God, ik ben toch zó kwaad. En het ging allemaal zó snel. Pfff... Moest het even van me af schrijven.
hij kreeg er in ruil een scheldkanonnade voor terug 
Niemand komt aan mijn honden!
. Later, toen andere mensen me hulp aanboden, vroeg hij nog wel of hij moest helpen maar ik was gewoon té kwaad en ben weggelopen (wat misschien niet helemaal verstandig was, want ik stond echt te tollen op mijn benen). 
) anders poeslief is met andere honden 
. Dat kán gewoon niet en ik hoop echt dat hij dat nu inziet...
.
Een ongeluk kan gebeuren en dat was dit ook echt, maar je kan toch even vragen wat er gebeurde en sorry zeggen?
Schurft hekel heb ik aan dat soort mensen!
