Deze mooie bus bracht velen van ons altijd een eind op pad en voor anderen was het een handige 'gids' om te volgen, zodat we op de juiste plek kwamen.
Wendy, Ria en ik klauterden nog verder omhoog, volgens de achterblijvers was het 'heel hoog', waar we uiteindelijk stopten, maar dat had je al klauterend niet door. Voordeel was dat ik helemaal bovenaan wat privacy had voor 'wildplassen'.
Wendy kreeg hier een natte kont en waarschuwde mij niet even, toen ik op hetzelfde plekje later ook bukte voor een foto.
Hoog he?
