Inge O schreef:renee-uk schreef:denk dat er soms ook maar een vage lijn is tussen angst en moed als het op bijten aankomt.
denk ik ook, laat staan dat wij als mensen die lijn altijd juist zouden kunnen trekken.
voor mij wordt over het algemeen toch veel teveel hondengedrag onder 'angst' weggezet.
dat is zeker zo, maar het is ook niet altijd echt duidelijk.
als ik naar rita kijk zie ik eigenlijk twee verschillende dingen:
bij de da was het wel angst, of misschien begon het daarmee.
ze verstopte zich achter me, maar toen hij op haar afkwam had ze die steun niet meer nodig, waarschuwde netjes en als ie ook maar een stap in haar richting gezet zou hebben had ze in hem gehangen.
met die mensen waar ik vorige week een praatje mee maakte bij het park verstopte ze zich niet, zocht ook geen steun maar waarschuwde weer netjes en toen die mensen haar behoefte aan afstand respecteerden was ze, of beter gezegd, toonde ze redelijk ontspannen en heeft dat kwartier dat we aan het praten waren rustig bij ons gestaan.
ik zeg expres toonde, omdat bij het verder lopen bleek dat ze toch wel wat spanning had opgebouwd.
maar ook die mensen had ze zeker gebeten als die haar te dicht genaderd waren.
voor mij valt dat ook onder scherp en toch is het totaal geen agressieve hond en negeert ze alle mensen die wij buiten tegenkomen, ook als zij ons of wij hen heel dicht passeren.