zo! nog meer gegadigden?

[Biet]

Oh, een schopbeweging ...

Ja idd als je oplet zie je dat hij hem amper raakt, zoals biet zegt instictieve reactie...
Maar ja als je dat tikje al als trap ziet ....

Ik wil echt niet gaan discussieren over wat het nou precies wél is hoor, maar denk je nou echt dat een door het lint gaande hond zich ineens schikt vanwege een amper rake 'aaibeweging' met de voet?
Neen, neen en nog eens neen. Het is gewoon een venijnig schopje op een gevoelige plek.
Daar hoeven we het toch hopelijk niet al te lang over te hebben?
Ik wil ook wel inbinden als je me even op de lever of in de ballen schopt. En dan hoef je niet eens zo hard te schoppen om me naar adem te laten snakken.

Het werkt wel Jaap.
Observatie bij Layla: werklijn mechelaar, van 3 naar 100 in een seconde, scherp op alles wat beweegt, altijd.
De eerste keer dat ik erachter kwam, was bij toeval.
Had d'r aan de 10 meter lijn, zij liep voor me uit en ik zag dat de lijn achter een paaltje dreigde te haken.
Maak zo'n draaibeweging waardoor de lijn in een rol komt en de lijn rolt door tot over haar heen (geen slag, een aanraking).
Ze schrikt even, herstelt ook meteen, maar komt wel meteen naar me toe.
Registreer het alleen maar.
Later schiet er een ree een paar meter van d'r vandaan weg, wat haar onmiddelijk triggert.
Ze loopt tegen het einde van de lijn aan en zit volledig in die focus, hoog in de lijn hangend (goed, is niet door het lint aan het gaan, maar zit dan toch echt hoog in de drift).
Kon toen weer zo'n rol doen en met dat ik die schrikreactie zag, was er de "Terug!".
Het werkte, ze kwam meteen.
Duurt dan nog even voor ze echt weer helemaal terug is, de focus is nog steeds bij dat ree en ze staat op scherp; hield gewoon de lijn kort en liet haar zitten, om daarna in eerste instantie kort aangelijnd weer door te lopen.
Maar het principe werkt wel degelijk, zonder dat het echt een harde fysieke actie is.

[malinois]

Oh, een schopbeweging ...

Ja idd als je oplet zie je dat hij hem amper raakt, zoals biet zegt instictieve reactie...
Maar ja als je dat tikje al als trap ziet ....

Ik wil echt niet gaan discussieren over wat het nou precies wél is hoor, maar denk je nou echt dat een door het lint gaande hond zich ineens schikt vanwege een amper rake 'aaibeweging' met de voet?
Neen, neen en nog eens neen. Het is gewoon een venijnig schopje op een gevoelige plek.
Daar hoeven we het toch hopelijk niet al te lang over te hebben?
Ik wil ook wel inbinden als je me even op de lever of in de ballen schopt. En dan hoef je niet eens zo hard te schoppen om me naar adem te laten snakken.

Het werkt wel Jaap.
Observatie bij Layla: werklijn mechelaar, van 3 naar 100 in een seconde, scherp op alles wat beweegt, altijd.
De eerste keer dat ik erachter kwam, was bij toeval.
Had d'r aan de 10 meter lijn, zij liep voor me uit en ik zag dat de lijn achter een paaltje dreigde te haken.
Maak zo'n draaibeweging waardoor de lijn in een rol komt en de lijn rolt door tot over haar heen (geen slag, een aanraking).
Ze schrikt even, herstelt ook meteen, maar komt wel meteen naar me toe.
Registreer het alleen maar.
Later schiet er een ree een paar meter van d'r vandaan weg, wat haar onmiddelijk triggert.
Ze loopt tegen het einde van de lijn aan en zit volledig in die focus, hoog in de lijn hangend (goed, is niet door het lint aan het gaan, maar zit dan toch echt hoog in de drift).
Kon toen weer zo'n rol doen en met dat ik die schrikreactie zag, was er de "Terug!".
Het werkte, ze kwam meteen.
Duurt dan nog even voor ze echt weer helemaal terug is, de focus is nog steeds bij dat ree en ze staat op scherp; hield gewoon de lijn kort en liet haar zitten, om daarna in eerste instantie kort aangelijnd weer door te lopen.
Maar het principe werkt wel degelijk, zonder dat het echt een harde fysieke actie is.

juist bij dit type honden werkt dat erg goed is dus ook mijn ervaring.

[Biet]

Dat is ook wat er bij andere manieren van benaderen gebeurt, niet alleen bij CM.
Er wordt ook dan niet ontweken.
Er wordt geleidelijk opgebouwd met steeds iets meer "verleiding".

Ik vind het jammer dat het nu toch weer uitdraait op discussies over de "schopjes die alleen maar aanraken zijn" of juist niet.
En meer "vergelijkingsmateriaal" waarmee iedereen elkaar om de oren schijnt te moeten slaan.
In plaats van kijken naar waar je het beste resultaat mee bereikt bij de mensen zelf die een hond met een probleem hebben.

Precies
Maar om toch nog even door te zeuren met het oog op het verschil van inzicht:
In geval van die hiel in de zij is de bedoeling, heb ik begrepen, om de hond uit de fixatie te halen. Met een opvoedkundig motief.
Ik zou eerder zeggen dat er is verzuimd om tijdig in te grijpen.

Het zou in ieder geval nooit mijn kéuze zijn om een hond in die staat te laten raken. Het kan door omstandigheden wel gebeuren, maar mijn aanpak zou er nooit uit bestaan om de hond in een chaotische stress situatie te brengen, om daarna te proberen of ik hem er weer uit zou kunnen 'schoppen' (met kleine, niet pijn doende, schoppende bewegingen natuurlijk )
Want, waaróm? In die staat neemt een hond immers niet veel in zich op.
Ik zou er dus eerder voor kiezen om veel alerter te zijn op de aanloop naar fixatie, zodat je tijdig en gecontroleerd kunt ingrijpen.
Geleidelijk dus.

Toch deze 2 gequote, omdat ik het wel zeer eens ben met de inhoud.
@ranetje met de opmerking dat het toch echt belangrijk is de aanpak (als trainer) aan te passen aan de mensen die 'm gaan uitvoeren. Persoonlijkheid/karakter maakt dingen mogelijk, of juist niet.
@Jaap met dat je dingen ook geleidelijk kan aanpakken, kwestie van vooruit denken.
@Billy met de opmerking dat, zeker voor de zelfstandig werkende rassen, het veel slimmer is de hond zelf tot de conclusie te laten komen dat "Nee" echt nee is omdat ie dat zelf bedacht heeft, niet door correcties. En dat is ook vooruit denken.
Om daar op aansluitend op te merken dat een aanpak ook aan moet sluiten op de hond in kwestie.
Denk dat ik, in de basis, eigenlijk wel hetzelfde doe/deed met die Bull Mastiff, die Mechelaar en die Border Terriër, maar dat het er praktisch toch voor alle drie weer anders uitziet.

[Biet]

Het werkt wel Jaap.
Observatie bij Layla: werklijn mechelaar, van 3 naar 100 in een seconde, scherp op alles wat beweegt, altijd.
De eerste keer dat ik erachter kwam, was bij toeval.
Had d'r aan de 10 meter lijn, zij liep voor me uit en ik zag dat de lijn achter een paaltje dreigde te haken.
Maak zo'n draaibeweging waardoor de lijn in een rol komt en de lijn rolt door tot over haar heen (geen slag, een aanraking).
Ze schrikt even, herstelt ook meteen, maar komt wel meteen naar me toe.
Registreer het alleen maar.
Later schiet er een ree een paar meter van d'r vandaan weg, wat haar onmiddelijk triggert.
Ze loopt tegen het einde van de lijn aan en zit volledig in die focus, hoog in de lijn hangend (goed, is niet door het lint aan het gaan, maar zit dan toch echt hoog in de drift).
Kon toen weer zo'n rol doen en met dat ik die schrikreactie zag, was er de "Terug!".
Het werkte, ze kwam meteen.
Duurt dan nog even voor ze echt weer helemaal terug is, de focus is nog steeds bij dat ree en ze staat op scherp; hield gewoon de lijn kort en liet haar zitten, om daarna in eerste instantie kort aangelijnd weer door te lopen.
Maar het principe werkt wel degelijk, zonder dat het echt een harde fysieke actie is.

juist bij dit type honden werkt dat erg goed is dus ook mijn ervaring.

Omdat ze zo scherp zijn op alle prikkels?
Bij Biet en Bobo had ik wild 9 van de 10 keer eerder in de gaten dan zij, allen tegen die neus kan ik niet op.
Layla reageert op alles; neus, ogen, oren en dan ook meteen.
Denk dat het nu half-half is (optimistisch in mijn voordeel) omdat ik een beter overzicht heb.

[malinois]

Het werkt wel Jaap.
Observatie bij Layla: werklijn mechelaar, van 3 naar 100 in een seconde, scherp op alles wat beweegt, altijd.
De eerste keer dat ik erachter kwam, was bij toeval.
Had d'r aan de 10 meter lijn, zij liep voor me uit en ik zag dat de lijn achter een paaltje dreigde te haken.
Maak zo'n draaibeweging waardoor de lijn in een rol komt en de lijn rolt door tot over haar heen (geen slag, een aanraking).
Ze schrikt even, herstelt ook meteen, maar komt wel meteen naar me toe.
Registreer het alleen maar.
Later schiet er een ree een paar meter van d'r vandaan weg, wat haar onmiddelijk triggert.
Ze loopt tegen het einde van de lijn aan en zit volledig in die focus, hoog in de lijn hangend (goed, is niet door het lint aan het gaan, maar zit dan toch echt hoog in de drift).
Kon toen weer zo'n rol doen en met dat ik die schrikreactie zag, was er de "Terug!".
Het werkte, ze kwam meteen.
Duurt dan nog even voor ze echt weer helemaal terug is, de focus is nog steeds bij dat ree en ze staat op scherp; hield gewoon de lijn kort en liet haar zitten, om daarna in eerste instantie kort aangelijnd weer door te lopen.
Maar het principe werkt wel degelijk, zonder dat het echt een harde fysieke actie is.

juist bij dit type honden werkt dat erg goed is dus ook mijn ervaring.

Omdat ze zo scherp zijn op alle prikkels?
Bij Biet en Bobo had ik wild 9 van de 10 keer eerder in de gaten dan zij, allen tegen die neus kan ik niet op.
Layla reageert op alles; neus, ogen, oren en dan ook meteen.
Denk dat het nu half-half is (optimistisch in mijn voordeel) omdat ik een beter overzicht heb.

Yep, ik heb hier ook regelmatig een DH te logeren, die is heel stoïcijns en wordt nergens warm of koud van... daar werkt het gewoon niet..

[Jaap*]

Dan ben ik wel benieuwd naar waarom hij niet gewoon een tikje op de schouder geeft

Als ik, met de tong uit de bek van concentratie, een draad door een naald zit te frotten is ook elke prikkel er een teveel.
Maar als ik, hypothetisch natuurlijk, uit pure bloeddorst bij mijn aartsvijand op de deur sta te rammen niet hoor. Dan schop je maar een eind weg, maar dat deert me dan niet zoveel.

[malinois]

Dan ben ik wel benieuwd naar waarom hij niet gewoon een tikje op de schouder geeft

Als ik, met de tong uit de bek van concentratie, een draad door een naald zit te frotten is ook elke prikkel er een teveel.
Maar als ik, hypothetisch natuurlijk, uit pure bloeddorst bij mijn aartsvijand op de deur sta te rammen niet hoor. Dan schop je maar een eind weg, maar dat deert me dan niet zoveel.

Omdat je daar zo verdomd slecht bijkomt zoals hij het doet... Achterlangs mag je dan wel hele lange stelten hebben.

[Jaap*]

Aan de bereikbaarheid zal het wel niet liggen, want dan had Millan allang een uitschuifbare antenne met een kromme vinger erop geplakt in de verkoop gegooid
De Illusion finger

[malinois]

Aan de bereikbaarheid zal het wel niet liggen, want dan had Millan allang een uitschuifbare antenne met een kromme vinger erop geplakt in de verkoop gegooid
De Illusion finger

[Jaap*]

Jij bent geen herdershond. Dat zijn baasfetisjisten en houden met alles op als ze maar doorhebben dat baas een mailtje heeft gestuurd.

Goddank niet zeg. Dan moest ik de hele tijd bevelen in oren van mij volslagen onbekende mensen schreeuwen
Maar hoe zit dat dan bij bijvoorbeeld hoog in drift zijnde en slecht lossende honden / herders?
Hebben die de mail uitstaan?
Want het gaat mij er even om dat Millan claimt juist zulke 'red-zone' toestanden met een tikje op het schouder op te lossen.

Ik zie hem dat schopje trouwens ook vaak zat wél op tijd geven hoor, daar niet van. Ook al zou ik me er zelf ongemakkelijk bij voelen.
Maar als die honden niet reageren wordt het schopje wel beduidend harder. Dat heb ik ook vaak zat gezien. En dan durf ik het best een trap te noemen. En dat vind ik ook logisch in die situaties.
Ik snap alleen niet dat hij dat pedagogisch vind. En honden eerst zover laat komen, met een opvoedkundige reden.

[63673J]

Ik snap alleen niet dat hij dat pedagogisch vind. En honden eerst zover laat komen, met een opvoedkundige reden.

Ik ook niet. Daarom vraag ik me dus altijd af of hij echt zoveel verstand van honden heeft als hij beweert. Het is namelijk al heel lang bekend dat stress het opnemen van informatie sterk belemmert, zowel bij mensen als bij dieren. Nog los van het feit dat ik het eigenlijk gewoon een rotstreek vind en gedrag een volwassen mens onwaardig (mening dus, geen feit!) om honden zo te manipuleren dat ze wel moeten falen; hij laat ze moedwillig in de val lopen (zijnde situaties waarvan hij weet dat die ze niet aankunnen, hetzij door karakter, hetzij door ervaringen uit het verleden, hetzij door een combinatie daarvan) en straft ze daar dan vervolgens ook nog eens voor.

Maar goed, mijn opvatting is helder maar ik dram maar door @ReneeUK. Vind ik zelf ook eigenlijk en dat moet ik niet doen, want het helpt niet en het is irritant. Excuus bij deze.

[ranetje]

Jij bent geen herdershond. Dat zijn baasfetisjisten en houden met alles op als ze maar doorhebben dat baas een mailtje heeft gestuurd.

Goddank niet zeg. Dan moest ik de hele tijd bevelen in oren van mij volslagen onbekende mensen schreeuwen
Maar hoe zit dat dan bij bijvoorbeeld hoog in drift zijnde en slecht lossende honden / herders?
Hebben die de mail uitstaan?
Want het gaat mij er even om dat Millan claimt juist zulke 'red-zone' toestanden met een tikje op het schouder op te lossen.

Ik zie hem dat schopje trouwens ook vaak zat wél op tijd geven hoor, daar niet van. Ook al zou ik me er zelf ongemakkelijk bij voelen.
Maar als die honden niet reageren wordt het schopje wel beduidend harder. Dat heb ik ook vaak zat gezien. En dan durf ik het best een trap te noemen. En dat vind ik ook logisch in die situaties.
Ik snap alleen niet dat hij dat pedagogisch vind. En honden eerst zover laat komen, met een opvoedkundige reden.

Dat schopje in de "red-zone" leidt dan ook tot redirectie.
Ik heb tenminste diverse filmpjes gezien waarbij hij de hond na het schopje moet ophangen om niet gebeten te worden.

En ook al zeggen de herdermensen dat dat kleine schopje genoeg is .............
Als mijn honden gillend van de passie achter een haas aan (willen) gaan werkt een tikje op de schouder niet.
Ze voelen het niet eens.

Zijn Herders echt zo verschillend van mijn type honden?
Serieuze vraag!

[Suske]

@ Ranetje
Als Suske wild ziet helpt een tikje ook niet hoor.
En de laatste keer dat ik haar zag was ze nog een echte herder

[Miranda]

Zijn Herders echt zo verschillend van mijn type honden?
Serieuze vraag!

Het hangt er van af. Sommige types herders raken gemakkelijk in een soort loop (althans, zo noem ik het). Dan lijken ze vast te zitten in bepaald gedrag. De slecht lossende herder uit het voorbeeld van Jaap, bijvoorbeeld. Die dan staat te kauwen op de plek waar hij zou moeten lossen. Een tikje in de zin van 'halloooo, iemand thuis' werkt op zo'n moment heel goed. En dat hoeft echtechtecht niet hard te zijn.

Dat aandachtstikje moet je trouwens ook tamelijk precies timen. Als een hond schuimbekkend in de lijn hangt, of al volledig in de kop achter het wild aangaat, dan werkt het niet. Duh.
Maar op het moment dat de fixatie net begint werkt het wél. Dan heeft mijn herder altijd een 'oh ja, dat deden we niet' moment.

[ranetje]

Zijn Herders echt zo verschillend van mijn type honden?
Serieuze vraag!

Het hangt er van af. Sommige types herders raken gemakkelijk in een soort loop (althans, zo noem ik het). Dan lijken ze vast te zitten in bepaald gedrag. De slecht lossende herder uit het voorbeeld van Jaap, bijvoorbeeld. Die dan staat te kauwen op de plek waar hij zou moeten lossen. Een tikje in de zin van 'halloooo, iemand thuis' werkt op zo'n moment heel goed. En dat hoeft echtechtecht niet hard te zijn.

Dat aandachtstikje moet je trouwens ook tamelijk precies timen. Als een hond schuimbekkend in de lijn hangt, of al volledig in de kop achter het wild aangaat, dan werkt het niet. Duh.
Maar op het moment dat de fixatie net begint werkt het wél. Dan heeft mijn herder altijd een 'oh ja, dat deden we niet' moment.

Is dat dan een hond die "heel hoog in zijn driften" zit?
Of heb ik een verkeerd begrip van de term?
Ik heb altijd begrepen dat die term ongeveer vergelijkbaar was met de reactie van heel passievolle jachthonden op vluchtend wild.

Mijn honden fixeren niet als er een haas op gaat op de kale akker.
Ze gáán als ze niet pal naast me staan en ik die haas ook zie.
Dus ik kan in zo'n geval niet zeggen dat ik kan terugroepen als de fixatie begint.
Als ze wel fixeren (bij bijv. stuiten op een legioen konijnen zoals ik die op het moment dagelijks tegen kom) dan zijn ze prima met stem onder controle te houden ... loslopend.

Er zijn wel manieren om dat hetzen achter haas af te leren, maar voor een aantal jachthonden is dat dus echt wel met een dreun en niet met een tikje.
En als de dreun niet goed getimed is werkt ook dat niet.

[Miranda]

Is dat dan een hond die "heel hoog in zijn driften" zit?

Nee.

Dan moet je denken aan een hond die volledig op scherp staat. Zoals inderdaad de passievolle jachthond. En op zo'n moment zijn ze extreem prikkelgevoelig, dus zo'n aandachtstikje komt echt wel door bij die types. Daar kunnen ze (ik denk afhankelijk van het karakter maar ook van de band die je met zo'n hond hebt) op een aantal manieren op reageren. Door een redirectiepit te geven, door te ontploffen in de richting van wát het ook maar is wat de hond wil, óf door uit de fixatie te stappen.
De eerste twee wil je niet
Dat laatste bereik je met een brul meestal ook wel. Niet zo gemakkelijk, het komt veel minder door (zoals Martijn al zei, het is niet echt des honds, de stem) maar minder kans op onbedoelde bijeffecten.

En ja. Uiteraard kun je die staat beter vóór zijn. Maar dat is niet altijd mogelijk bij die types die in 0,3 seconden op 100 zitten

[Biet]

Dat schopje in de "red-zone" leidt dan ook tot redirectie.
Ik heb tenminste diverse filmpjes gezien waarbij hij de hond na het schopje moet ophangen om niet gebeten te worden.

Denk dat elke correctie in die 'red-zone' kan leiden tot redirectie.
Zie dat als een vorm van protest en bij honden is dat die klappende kaken.
Toen ik Layla van dat schaap moest halen (het geknapte musketon-verhaal), zag ik dat ook.
Het beestje wilde weer weg, Layla wilde er weer opduiken (we zaten er nog een anderhalve meter vanaf), maar ik hield d'r tegen.
Op dat moment klapte haar kaken ook richting mij, zonder echt aan te vallen, maar het signaal was er wel.
Daar was de "En nu is het Godnondeju afgelopen, Klaar!!" op de directe, niet te negeren manier voor nodig.
Was niet zo moeilijk, was d'r ondertussen ook echt klaar mee.
De volgende stap zou een harde correctie geweest zijn, als ze daar niet op gereageerd had.

En ook al zeggen de herdermensen dat dat kleine schopje genoeg is .............
Als mijn honden gillend van de passie achter een haas aan (willen) gaan werkt een tikje op de schouder niet.
Ze voelen het niet eens.

Zit 'm ook in de eerste aanzet.
Ik denk dat hij bij Layla werkte in het voorbeeld met het ree, omdat ze al tegen het einde van de lijn aangelopen was en die passie daar al geremd was. Dat tikkie op de schouder is dan een volgende prikkel waar meteen op gereageerd wordt.

Zijn Herders echt zo verschillend van mijn type honden?
Serieuze vraag!

Denk het wel.
Dingen gaan sneller, directer.
Bij Biet en Bobo zie/zag ik meer aanloop, hoewel die ook heel direct kunnen reageren.
Layla reageert meteen, op alles.
Als je daar dan op ingesteld bent, begint het ook wel weer op elkaar te lijken en is het eigenlijk hetzelfde..

[Miranda]

Ranetje, ik zag hier in de buurt laatst een stel jagers met honden uit de auto stappen. De meeste honden waren blij en stuiterig. Maar er was er één bij die me echt aan Skadi deed denken. Ik héb me gelachen. Helemaal hyper, superscherp, en alles ging op standje 100 met de snelheid van het licht. Ook het opvolgen van commando's. Zo'n jachthond heb je vast wel eens gezien?
DIE zat hoog in zijn driften. Had ik bij jachthonden nog nooit gezien, maar ik maak ze natuurlijk ook niet dagelijks mee.

[ranetje]

Zijn Herders echt zo verschillend van mijn type honden?
Serieuze vraag!

Denk het wel.
Dingen gaan sneller, directer.
Bij Biet en Bobo zie/zag ik meer aanloop, hoewel die ook heel direct kunnen reageren.
Layla reageert meteen, op alles.
Als je daar dan op ingesteld bent, begint het ook wel weer op elkaar te lijken en is het eigenlijk hetzelfde..

Euh............
Bedoel je niet àndere dingen gaan sneller/directer?

Ranetje, ik zag hier in de buurt laatst een stel jagers met honden uit de auto stappen. De meeste honden waren blij en stuiterig. Maar er was er één bij die me echt aan Skadi deed denken. Ik héb me gelachen. Helemaal hyper, superscherp, en alles ging op standje 100 met de snelheid van het licht. Ook het opvolgen van commando's. Zo'n jachthond heb je vast wel eens gezien?
DIE zat hoog in zijn driften. Had ik bij jachthonden nog nooit gezien, maar ik maak ze natuurlijk ook niet dagelijks mee.

Was een field trial Labje?
Ik zit met twee van die lichtflitsen op training

[malinois]

Zijn Herders echt zo verschillend van mijn type honden?
Serieuze vraag!

Niet alle denk ik... er is verschil in scherpte en dat onderdeeltje maakt het verschil.
Neem het vb van de logee die hier regelmatig is, een DH... die is zo stoicijns als wat, die moet je even scherp maken wil je die scherp krijgen... Mijn mechelaars zijn van nature veel scherper (die heb ik bijv. ook nooit hoeven jutten met trainen, alleen maar rust aanleren) en ook daar zit nog een behoorlijk verschil ondanks dat ik 3 generaties heb.

[Miranda]

Was een field trial Labje?
Ik zit met twee van die lichtflitsen op training

Nee, iets dat ik classificeerde als drentse patrijs korthaar. Hij leek op Felix van Jaap.
Maar Jack van Samantha heeft er inderdaad ook wel iets van weg.

[Biet]

Nee, ik bedoel het letterlijk.
De manier van reageren op zo'n beetje alles is sneller, directer, scherper.
Wat dan ook het sturen weer gemakkelijker maakt, als je jezelf hebt aangepast aan die manier van reageren.
Waar dan weer patronen en gewoontes uit ontstaan, wat weer maakt dat er in normale, dagelijkse dingen niet meer gestuurd hoeft te worden.
Maar d'r loopt wel een hond naast je die altijd, overal in een fractie van seconde naar 100 kan en dat ook wel wil.
Is ook leuk, maar wel anders.

[malinois]

Nee, ik bedoel het letterlijk.
De manier van reageren op zo'n beetje alles is sneller, directer, scherper.
Wat dan ook het sturen weer gemakkelijker maakt, als je jezelf hebt aangepast aan die manier van reageren.
Waar dan weer patronen en gewoontes uit ontstaan, wat weer maakt dat er in normale, dagelijkse dingen niet meer gestuurd hoeft te worden.
Maar d'r loopt wel een hond naast je die altijd, overal in een fractie van seconde naar 100 kan en dat ook wel wil.
Is ook leuk, maar wel anders.

[Lunatic]

Ranetje, ik zag hier in de buurt laatst een stel jagers met honden uit de auto stappen. De meeste honden waren blij en stuiterig. Maar er was er één bij die me echt aan Skadi deed denken. Ik héb me gelachen. Helemaal hyper, superscherp, en alles ging op standje 100 met de snelheid van het licht. Ook het opvolgen van commando's. Zo'n jachthond heb je vast wel eens gezien?
DIE zat hoog in zijn driften. Had ik bij jachthonden nog nooit gezien, maar ik maak ze natuurlijk ook niet dagelijks mee.

Je beschrijving is precies mijn Doran
Het voordeel van dit soort honden, net als de meeste herders, is dat ze enorm baasgericht zijn en dus altijd te berieken, hoe hoog de passie/drift ook is, die komt namelijk pas tot uiting door samen te werken met de baas.

[ranetje]

Nee, ik bedoel het letterlijk.
De manier van reageren op zo'n beetje alles is sneller, directer, scherper.
Wat dan ook het sturen weer gemakkelijker maakt, als je jezelf hebt aangepast aan die manier van reageren.
Waar dan weer patronen en gewoontes uit ontstaan, wat weer maakt dat er in normale, dagelijkse dingen niet meer gestuurd hoeft te worden.
Maar d'r loopt wel een hond naast je die altijd, overal in een fractie van seconde naar 100 kan en dat ook wel wil.
Is ook leuk, maar wel anders.

Sorry, maar ik kan dat voor een van mijn honden net zo opschrijven.
Vooral als je veel met zo'n hond in de praktijk werkt wordt dat steeds beter bestuurbaar als de basisband aanwezig is.
Het is een hoop werk, maar dan heb je ook wat.

Kan je het specifieker omschrijven voor de herder?

Was een field trial Labje?
Ik zit met twee van die lichtflitsen op training

Nee, iets dat ik classificeerde als drentse patrijs korthaar. Hij leek op Felix van Jaap.
Maar Jack van Samantha heeft er inderdaad ook wel iets van weg.

Oh of een kruising Drent/Korthaar of mogelijk echt een Korthaar, als hij tenminste een bruin/witte hond was?
Respect voor de baas als hij een flitsende Korthaar zo mooi onder controle heeft

[Biet]

Nee, ik bedoel het letterlijk.
De manier van reageren op zo'n beetje alles is sneller, directer, scherper.
Wat dan ook het sturen weer gemakkelijker maakt, als je jezelf hebt aangepast aan die manier van reageren.
Waar dan weer patronen en gewoontes uit ontstaan, wat weer maakt dat er in normale, dagelijkse dingen niet meer gestuurd hoeft te worden.
Maar d'r loopt wel een hond naast je die altijd, overal in een fractie van seconde naar 100 kan en dat ook wel wil.
Is ook leuk, maar wel anders.

Sorry, maar ik kan dat voor een van mijn honden net zo opschrijven.
Vooral als je veel met zo'n hond in de praktijk werkt wordt dat steeds beter bestuurbaar als de basisband aanwezig is.
Het is een hoop werk, maar dan heb je ook wat.

Kan je het specifieker omschrijven voor de herder?

Ok, zal inderdaad wel opgaan voor meer (m.n.) werklijnhonden.
Zal eens een poging wagen.
Wat ik bij Layla vooral op vindt vallen t.o.v. hoe Biet en Bobo zich in gewone, alledaagse situaties gedragen, is die continu aanwezige drang om te regelen/controleren. Daar is ze, naar mijn smaak, altijd en merkbaar en actief mee bezig.
Door een bos lopen is continu snel schakelen tussen de boel overzien, reageren op wildsporen, doen wat de baas zegt, reageren op andere bosgebruikers. Daar heeft ze geen moeite mee en doet het eigenlijk gemakkelijk.
Een ander ding wat ik opvallend vind, is de manier waarop de samenwerking er uit ziet.
Heb het idee dat een herder meer gestuurd wil worden, dat dan ook onmiddellijk en vol overgave doet, klaar voor het volgende commando.

[Suske]

Ik vraag me al de hele tijd af wat er precies bedoeld word met een scherpe hond.
Altijd alles overal in de gaten hebben en houden?
Direct reageren op het in haar ogen afwijkende?

[DeDiana]

Heb het idee dat een herder meer gestuurd wil worden, dat dan ook onmiddellijk en vol overgave doet, klaar voor het volgende commando.

Doet me denken aan een les Teambuilding onderdeel zoeken/speuren onlangs. Aanwezigen: witte herder, mechelaar, mijn Schot, een labje, een kruising jachthond (lijkt op een Drent), een staffie en een labradoodle.
De honden moesten ontdekken dat in een doos met spullen een bakje met een voertje lag. Daar zag je heel duidelijk dat alle herders in de doos snuffelden en daarna naar hun baas keken voor aanwijzingen of bevestiging, terwijl de andere honden gewoon met die spullen in de doos aan de slag gingen en niet met hun baas bezig waren op dat moment.

[ranetje]

Ok, zal inderdaad wel opgaan voor meer (m.n.) werklijnhonden.
Zal eens een poging wagen.
Wat ik bij Layla vooral op vindt vallen t.o.v. hoe Biet en Bobo zich in gewone, alledaagse situaties gedragen, is die continu aanwezige drang om te regelen/controleren. Daar is ze, naar mijn smaak, altijd en merkbaar en actief mee bezig.
Door een bos lopen is continu snel schakelen tussen de boel overzien, reageren op wildsporen, doen wat de baas zegt, reageren op andere bosgebruikers. Daar heeft ze geen moeite mee en doet het eigenlijk gemakkelijk.
Een ander ding wat ik opvallend vind, is de manier waarop de samenwerking er uit ziet.
Heb het idee dat een herder meer gestuurd wil worden, dat dan ook onmiddellijk en vol overgave doet, klaar voor het volgende commando.

Mijn honden hebben idd over het algemeen geen, of maar zeer beperkt, drang om te regelen/controleren.

Retrievers hebben, krijg ik over het algemeen de indruk, sterker de behoefte om gestuurd te worden dan het type dat ik in huis heb (staande honden) en mijn teckels (lopende honden) hadden nog minder behoefte om gestuurd te worden.
Alleen als blijkt dat samenwerking tot een beter resultaat leidt doen mijn honden dat graag.
Mijn teckels wisten zeker dat samenwerking niet meer zou opleveren (op één na) , behalve bij het lopen van een zweetspoor.
Ze zijn allemaal sterk gespitst op wild, wildgeuren/verwaaiing.
Als er dan andere honden langslopen zien ze die niet eens.
Contact maken met de baas op zo'n moment vinden ze moeilijk.

Waar dan weer patronen en gewoontes uit ontstaan, wat weer maakt dat er in normale, dagelijkse dingen niet meer gestuurd hoeft te worden

Hmmmmmmmmm
De passie om te jagen is zodanig dat ik er op gespitst moet blijven anders kan je alleen aan de riemen om mijn nek zien dat er honden bij me horen
Op zich is ook dat alert blijven wel weer een gewoonte geworden.
Honden die echt geregeld mee gaan in de praktijk komen wel wat dichter in de buurt van bovenstaande quote, als het baas/hond contact deugt.
Denk ik................
(dus kleine wijziging in mijn eerdere opmerking)

Er zijn anderen die daar meer over kunnen vertellen.

[malinois]

Ik vraag me al de hele tijd af wat er precies bedoeld word met een scherpe hond.
Altijd alles overal in de gaten hebben en houden?
Direct reageren op het in haar ogen afwijkende?

Ik heb hier ooit een omschrijving neergezet... maar kan hem ff niet meer vinden.. die omvatte het verhaal wel redelijk