zo! nog meer gegadigden?

[bouvierpoedel]

Als je alleen maar positief werkt loop je ook ergens spaak en andersom net zo , je hebt altijd de balans nodig om te kunnen functioneren .

Jesis Kees, wat ben jij zen op de vroege morgen. Zit je soms al te hummen op je Portugese berg?

Lever ook een keer een bijdrage aan dit oh zo maatschappelijk belangrijk hondenforum is het ook weer niet goed.

Oh, sorry dat ik je emotioneel beschadig en verniel, dát was niet mijn bedoeling.
*Geeft gauw een aai over het bolletje* (nee, niet dát bolletje)

Heb vanmorgen onder het randje goed geschrobt hoor.

[bouvierpoedel]

Dat rust, discipline en duidelijkheid belangrijk zijn wist ik al, als dat de oogst van Milan is vind ik dat nogal mager, er zijn anderen die ons meer te bieden hebben. Vind ik.

En nu stop ik er echt mee.

Voor de gemiddelde Amerikaanse kijker vind ik het al een hele hap om te verstouwen.
En daar zijn die programma's ook voor, niet voor de gevorderde en doorgewinterde hondenliefhebbert.

En dat je er nu echt mee stopt heb ik je al drie keer zien schrijven . Tijd om eens flink aan de slipketting te snokken

Ze mot effe op d'r rug ,zal ze leren

[Biet]

Nou ben ik heel benieuwd naar een filmpje van iemand die het van zich afhouden van een aanvallende hond van zo'n 30kg er vriendelijk uit kan laten zien.

Milan heeft heel erg zijn best gedaan om zich door de hond te laten aanvallen, geen meelij met dobbelaars hoor, zei mijn grootmoeder dan.
Ik zou om te beginnen een hond die zoveel problemen heeft met andere honden, niet plompverloren confronteren met een andere hond. Maar indien toch: dan zou ik de hond erkenning geven voor de momenten dat hij het gewenste gedrag vertoont, wat hij meerdere keren doet. Voor zó'n hond in zó'n situatie vind ik dat een prestatie die toch zeker een welgemeend woord van lof waard is. Ik zou de hond daarna niet elke keer weer gaan uitlokken net zolang tot hij opnieuw geïrriteerd en gestrest raakt. Het is zijn eigen schuld dat de hond "aanvallend" gedrag vertoont, want hij zit hem net zo lang te zieken tot het dier zich niet meer kan beheersen. En dat allemaal om zijn tv-show zo spectaculair mogelijk te maken. In deze aflevering vind ik dat er sprake is van dierenmishandeling. In het algemeen vind ik zijn methodes onnodig confronterend en intimiderend, vaak grenzend aan mishandeling en in een aantal gevallen ook daadwerkelijk mishandeling. De laatste twee jaar heeft hij zijn aanpak aangepast, maar aangezien de shows eindeloos herhaald worden betwijfel ik of dat ooit echt tot het grote publiek is doorgedrongen.

Je betoog gaat over wat er aan vooraf gaat, daar gaat mijn opmerking niet over.
Maar ik denk eigenlijk dat je dat zelf ook wel weet.

Dat je CM nodig hebt gehad om de waarde van discipline en rust in te zien vind ik eerlijk gezegd een gotspe. Maar discipline is niet hetzelfde als intimidatie. Discipline heeft alles te maken met zelfbeheersing, met de hond te leren zichzelf te beheersen, maar nog veel meer met zelfbeheersing van de baas.

Als je enig idee had tegen wie je deze opmerking plaatst, had je je gerealiseerd dat die opmerking een gotspe is.

Om zulke technieken toe te passen als Milan gebruikt in een amusementsprogramma voor het grote publiek vind ik zeer onverstandig. Je kunt op je vingers natellen dat mensen dat thuis ook gaan proberen, ondanks de disclaimer.

En dat ben ik met je eens, het format is dat van een amusementsprogramma.
Ik ben er dan ook erg voor dat mensen zelf nadenken.

[Belle]

Nou ben ik heel benieuwd naar een filmpje van iemand die het van zich afhouden van een aanvallende hond van zo'n 30kg er vriendelijk uit kan laten zien.

Milan heeft heel erg zijn best gedaan om zich door de hond te laten aanvallen, geen meelij met dobbelaars hoor, zei mijn grootmoeder dan.
Ik zou om te beginnen een hond die zoveel problemen heeft met andere honden, niet plompverloren confronteren met een andere hond. Maar indien toch: dan zou ik de hond erkenning geven voor de momenten dat hij het gewenste gedrag vertoont, wat hij meerdere keren doet. Voor zó'n hond in zó'n situatie vind ik dat een prestatie die toch zeker een welgemeend woord van lof waard is. Ik zou de hond daarna niet elke keer weer gaan uitlokken net zolang tot hij opnieuw geïrriteerd en gestrest raakt. Het is zijn eigen schuld dat de hond "aanvallend" gedrag vertoont, want hij zit hem net zo lang te zieken tot het dier zich niet meer kan beheersen. En dat allemaal om zijn tv-show zo spectaculair mogelijk te maken. In deze aflevering vind ik dat er sprake is van dierenmishandeling. In het algemeen vind ik zijn methodes onnodig confronterend en intimiderend, vaak grenzend aan mishandeling en in een aantal gevallen ook daadwerkelijk mishandeling. De laatste twee jaar heeft hij zijn aanpak aangepast, maar aangezien de shows eindeloos herhaald worden betwijfel ik of dat ooit echt tot het grote publiek is doorgedrongen.

Je betoog gaat over wat er aan vooraf gaat, daar gaat mijn opmerking niet over.
Maar ik denk eigenlijk dat je dat zelf ook wel weet.

Toch is het wel degelijk relevant. Je vraagt steeds naar filmpjes waarin getoond wordt hoe anderen dan een aanvallende hond in bedwang houden. Die zijn er niet, omdat 'positieve trainers' zo'n situatie niet laten ontstaan. Dat is nou precies een essentieel verschil.
Het gevecht aangaan met een grote, sterke, woeste hond levert 'leuke' tv op, maar is het leerzaam? Kunnen mensen daar wat mee? Niet iets om als voorbeeld te nemen als je een vrouw bent van 1.60m. een 55 kilo. Dat ga je gewoon verliezen als je de strijd aangaat met een bijv. een Duitse dog. Maar het wordt wel getoond als een manier om gedrag af te leren. En dan kunnen er honderd disclaimers staan, mensen pikken er toch uit op dat de strijd aangaan de manier is om gedrag te veranderen.

[M@scha]

als je een vrouw bent van 1.60m. een 55 kilo. Dat ga je gewoon verliezen als je de strijd aangaat met een bijv. een Duitse dog. Maar het wordt wel getoond als een manier om gedrag af te leren.

Ik mag toch hopen dat je zelf ook wel na kunt denken.

ut gaat om je maint! sesar is ook un klein ventje en hij doet het niet met kracht maar met eenersjie! in je maint!

[renee-uk]

Toch is het wel degelijk relevant. Je vraagt steeds naar filmpjes waarin getoond wordt hoe anderen dan een aanvallende hond in bedwang houden. Die zijn er niet, omdat 'positieve trainers' zo'n situatie niet laten ontstaan. Dat is nou precies een essentieel verschil.
Het gevecht aangaan met een grote, sterke, woeste hond levert 'leuke' tv op, maar is het leerzaam? Kunnen mensen daar wat mee? Niet iets om als voorbeeld te nemen als je een vrouw bent van 1.60m. een 55 kilo. Dat ga je gewoon verliezen als je de strijd aangaat met een bijv. een Duitse dog. Maar het wordt wel getoond als een manier om gedrag af te leren. En dan kunnen er honderd disclaimers staan, mensen pikken er toch uit op dat de strijd aangaan de manier is om gedrag te veranderen.

dat vetgedrukte blijf je maar zeggen, maar je kunt niet alle situaties waarin dat gedrag naar voren komt ontwijken.
en je gaat mij ook niet wijsmaken dat een hondagressieve hond opeens een lammetje wordt omdat er iemand positief staat te zijn.

[Belle]

Toch is het wel degelijk relevant. Je vraagt steeds naar filmpjes waarin getoond wordt hoe anderen dan een aanvallende hond in bedwang houden. Die zijn er niet, omdat 'positieve trainers' zo'n situatie niet laten ontstaan. Dat is nou precies een essentieel verschil.
Het gevecht aangaan met een grote, sterke, woeste hond levert 'leuke' tv op, maar is het leerzaam? Kunnen mensen daar wat mee? Niet iets om als voorbeeld te nemen als je een vrouw bent van 1.60m. een 55 kilo. Dat ga je gewoon verliezen als je de strijd aangaat met een bijv. een Duitse dog. Maar het wordt wel getoond als een manier om gedrag af te leren. En dan kunnen er honderd disclaimers staan, mensen pikken er toch uit op dat de strijd aangaan de manier is om gedrag te veranderen.

dat vetgedrukte blijf je maar zeggen, maar je kunt niet alle situaties waarin dat gedrag naar voren komt ontwijken.
en je gaat mij ook niet wijsmaken dat een hondagressieve hond opeens een lammetje wordt omdat er iemand positief staat te zijn.

Maar moet je dan, omdat je die situaties niet kunt ontwijken, het gedrag ook maar trainen door de hond tot agressie uit te lokken? Ik denk namelijk niet dat de hond daarvan leert. In ieder geval zal de emotie van de hond op de prikkel niet veranderen, hooguit nog negatiever worden. Mogelijk verander je het gedrag wel, maar niet de onderliggende oorzaak. Daarom kun je m.i. beter op een andere manier trainen en de keren dat het in het dagelijks leven misgaat zo goed mogelijk managen, door de hond zo snel mogelijk uit de situatie te halen. Als je dat niet voor elkaar krijgt omdat de hond te sterk voor je is, krijg je het ook niet voor elkaar om hem op 'Cesars manier' aan te pakken.

[Biet]

als je een vrouw bent van 1.60m. een 55 kilo. Dat ga je gewoon verliezen als je de strijd aangaat met een bijv. een Duitse dog. Maar het wordt wel getoond als een manier om gedrag af te leren.

Ik mag toch hopen dat je zelf ook wel na kunt denken.

Is een reactie op @Belle, maar @Nanna heeft het quotewerk al gedaan.
Het is een amusementsprogramma, het is geen educatief programma.
In die zin is het dus niet bedoeld om iets te leren, het laat alleen maar wat zien.
Als een hond op het punt staat zich naar de eigenaar om te draaien, kan je via de lijn ervoor zorgen dat je niet gebeten wordt.
Hoe groter/zwaarder de hond, hoe meer drift, des te meer zal het uitzien als een worsteling.
Meer is het niet wat deze scene toont.

Nu is het me ook volstrekt duidelijk dat er altijd een weg naar dergelijk gedrag is, komt niet uit de lucht vallen.
Uiteraard zeer goed/nuttig om het daar over te hebben, juist omdat heel slim is om dergelijk gedrag te voorkomen.
Wat mij betreft geen punt van discussie.

[Biet]

als je een vrouw bent van 1.60m. een 55 kilo. Dat ga je gewoon verliezen als je de strijd aangaat met een bijv. een Duitse dog. Maar het wordt wel getoond als een manier om gedrag af te leren.

Ik mag toch hopen dat je zelf ook wel na kunt denken.

ut gaat om je maint! sesar is ook un klein ventje en hij doet het niet met kracht maar met eenersjie! in je maint!

Klopt wel.
Als je weet wat er nou eigenlijk gebeurd, door hebt wat er nou aan de hand is en ook nog enig idee hebt hoe je er mee om kunt gaan, is het relatief gemakkelijker om de hond te blijven controleren.
Enige fysieke kracht komt er wel bij kijken, maar het is je hoofd dat mogelijk maakt de juiste dingen te blijven doen.

[63673J]

Ze mot effe op d'r rug ,zal ze leren

Effe een blauwe tong halen

(this isn't me)

[M@scha]

als je een vrouw bent van 1.60m. een 55 kilo. Dat ga je gewoon verliezen als je de strijd aangaat met een bijv. een Duitse dog. Maar het wordt wel getoond als een manier om gedrag af te leren.

Ik mag toch hopen dat je zelf ook wel na kunt denken.

ut gaat om je maint! sesar is ook un klein ventje en hij doet het niet met kracht maar met eenersjie! in je maint!

Klopt wel.
Als je weet wat er nou eigenlijk gebeurd, door hebt wat er nou aan de hand is en ook nog enig idee hebt hoe je er mee om kunt gaan, is het relatief gemakkelijker om de hond te blijven controleren.
Enige fysieke kracht komt er wel bij kijken, maar het is je hoofd dat mogelijk maakt de juiste dingen te blijven doen.

dat wéét ik wel. het probleem is dat de gemiddelde milan na-aper dat niet weet en dát is het grootste probleem

[renee-uk]

Toch is het wel degelijk relevant. Je vraagt steeds naar filmpjes waarin getoond wordt hoe anderen dan een aanvallende hond in bedwang houden. Die zijn er niet, omdat 'positieve trainers' zo'n situatie niet laten ontstaan. Dat is nou precies een essentieel verschil.
Het gevecht aangaan met een grote, sterke, woeste hond levert 'leuke' tv op, maar is het leerzaam? Kunnen mensen daar wat mee? Niet iets om als voorbeeld te nemen als je een vrouw bent van 1.60m. een 55 kilo. Dat ga je gewoon verliezen als je de strijd aangaat met een bijv. een Duitse dog. Maar het wordt wel getoond als een manier om gedrag af te leren. En dan kunnen er honderd disclaimers staan, mensen pikken er toch uit op dat de strijd aangaan de manier is om gedrag te veranderen.

dat vetgedrukte blijf je maar zeggen, maar je kunt niet alle situaties waarin dat gedrag naar voren komt ontwijken.
en je gaat mij ook niet wijsmaken dat een hondagressieve hond opeens een lammetje wordt omdat er iemand positief staat te zijn.

Maar moet je dan, omdat je die situaties niet kunt ontwijken, het gedrag ook maar trainen door de hond tot agressie uit te lokken? Ik denk namelijk niet dat de hond daarvan leert. In ieder geval zal de emotie van de hond op de prikkel niet veranderen, hooguit nog negatiever worden. Mogelijk verander je het gedrag wel, maar niet de onderliggende oorzaak. Daarom kun je m.i. beter op een andere manier trainen en de keren dat het in het dagelijks leven misgaat zo goed mogelijk managen, door de hond zo snel mogelijk uit de situatie te halen. Als je dat niet voor elkaar krijgt omdat de hond te sterk voor je is, krijg je het ook niet voor elkaar om hem op 'Cesars manier' aan te pakken.

nu doe je het weer: je stelt iets, dat in mijn ogen niet haalbaar is en daar ga ik tegenin.
maar dat ik het met jouw stelling niet eens ben, wil niet zeggen dat ik denk dat het alleen op de cm manier kan.

[Biet]

Klopt wel.
Als je weet wat er nou eigenlijk gebeurd, door hebt wat er nou aan de hand is en ook nog enig idee hebt hoe je er mee om kunt gaan, is het relatief gemakkelijker om de hond te blijven controleren.
Enige fysieke kracht komt er wel bij kijken, maar het is je hoofd dat mogelijk maakt de juiste dingen te blijven doen.

dat wéét ik wel. het probleem is dat de gemiddelde milan na-aper dat niet weet en dát is het grootste probleem

Dat jij dat wel weet, had ik allang geconcludeerd.
Om te bereiken dat de milan na-aper z'n hoofd gebruikt, moet je niet alleen gaan stellen dat je of voor of tegen milan bent.
Krijg je discussies van die volledig aan hun doel voorbij schieten, tenminste, als je het over de inhoud wil hebben.

[M@scha]

Klopt wel.
Als je weet wat er nou eigenlijk gebeurd, door hebt wat er nou aan de hand is en ook nog enig idee hebt hoe je er mee om kunt gaan, is het relatief gemakkelijker om de hond te blijven controleren.
Enige fysieke kracht komt er wel bij kijken, maar het is je hoofd dat mogelijk maakt de juiste dingen te blijven doen.

dat wéét ik wel. het probleem is dat de gemiddelde milan na-aper dat niet weet en dát is het grootste probleem

Dat jij dat wel weet, had ik allang geconcludeerd.
Om te bereiken dat de milan na-aper z'n hoofd gebruikt, moet je niet alleen gaan stellen dat je of voor of tegen milan bent.
Krijg je discussies van die volledig aan hun doel voorbij schieten, tenminste, als je het over de inhoud wil hebben.

ik ben ook niet voor of tegen milan.

ik ben tegen het zo simpel op tv laten lijken van handelingen terwijl de theorie ontbreekt of niet overkomt
ik ben voor zijn energieverhaal, kalmte brengen etc en dus een groot deel van zijn theorie
ik ben tegen alle hulpmiddelen waarmee de hond uit angst ander gedrag zal kiezen (een koekje is ook een hulpmiddel, je stem ook, een riem waaraan je niet gaat lopen rukken ook en die hulpmiddelen bedoel ik dus niet )

[Belle]

Toch is het wel degelijk relevant. Je vraagt steeds naar filmpjes waarin getoond wordt hoe anderen dan een aanvallende hond in bedwang houden. Die zijn er niet, omdat 'positieve trainers' zo'n situatie niet laten ontstaan. Dat is nou precies een essentieel verschil.
Het gevecht aangaan met een grote, sterke, woeste hond levert 'leuke' tv op, maar is het leerzaam? Kunnen mensen daar wat mee? Niet iets om als voorbeeld te nemen als je een vrouw bent van 1.60m. een 55 kilo. Dat ga je gewoon verliezen als je de strijd aangaat met een bijv. een Duitse dog. Maar het wordt wel getoond als een manier om gedrag af te leren. En dan kunnen er honderd disclaimers staan, mensen pikken er toch uit op dat de strijd aangaan de manier is om gedrag te veranderen.

dat vetgedrukte blijf je maar zeggen, maar je kunt niet alle situaties waarin dat gedrag naar voren komt ontwijken.
en je gaat mij ook niet wijsmaken dat een hondagressieve hond opeens een lammetje wordt omdat er iemand positief staat te zijn.

Maar moet je dan, omdat je die situaties niet kunt ontwijken, het gedrag ook maar trainen door de hond tot agressie uit te lokken? Ik denk namelijk niet dat de hond daarvan leert. In ieder geval zal de emotie van de hond op de prikkel niet veranderen, hooguit nog negatiever worden. Mogelijk verander je het gedrag wel, maar niet de onderliggende oorzaak. Daarom kun je m.i. beter op een andere manier trainen en de keren dat het in het dagelijks leven misgaat zo goed mogelijk managen, door de hond zo snel mogelijk uit de situatie te halen. Als je dat niet voor elkaar krijgt omdat de hond te sterk voor je is, krijg je het ook niet voor elkaar om hem op 'Cesars manier' aan te pakken.

nu doe je het weer: je stelt iets, dat in mijn ogen niet haalbaar is en daar ga ik tegenin.
maar dat ik het met jouw stelling niet eens ben, wil niet zeggen dat ik denk dat het alleen op de cm manier kan.

Ik geloof dat ik je niet kan volgen. Wat is er niet haalbaar? Het ontwijken in de dagelijkse situatie of het managen? Of het trainen op een positieve manier?

[ranetje]

Nou ben ik heel benieuwd naar een filmpje van iemand die het van zich afhouden van een aanvallende hond van zo'n 30kg er vriendelijk uit kan laten zien.

Milan heeft heel erg zijn best gedaan om zich door de hond te laten aanvallen, geen meelij met dobbelaars hoor, zei mijn grootmoeder dan.
Ik zou om te beginnen een hond die zoveel problemen heeft met andere honden, niet plompverloren confronteren met een andere hond. Maar indien toch: dan zou ik de hond erkenning geven voor de momenten dat hij het gewenste gedrag vertoont, wat hij meerdere keren doet. Voor zó'n hond in zó'n situatie vind ik dat een prestatie die toch zeker een welgemeend woord van lof waard is. Ik zou de hond daarna niet elke keer weer gaan uitlokken net zolang tot hij opnieuw geïrriteerd en gestrest raakt. Het is zijn eigen schuld dat de hond "aanvallend" gedrag vertoont, want hij zit hem net zo lang te zieken tot het dier zich niet meer kan beheersen. En dat allemaal om zijn tv-show zo spectaculair mogelijk te maken. In deze aflevering vind ik dat er sprake is van dierenmishandeling. In het algemeen vind ik zijn methodes onnodig confronterend en intimiderend, vaak grenzend aan mishandeling en in een aantal gevallen ook daadwerkelijk mishandeling. De laatste twee jaar heeft hij zijn aanpak aangepast, maar aangezien de shows eindeloos herhaald worden betwijfel ik of dat ooit echt tot het grote publiek is doorgedrongen.

Je betoog gaat over wat er aan vooraf gaat, daar gaat mijn opmerking niet over.
Maar ik denk eigenlijk dat je dat zelf ook wel weet.

Toch is het wel degelijk relevant. Je vraagt steeds naar filmpjes waarin getoond wordt hoe anderen dan een aanvallende hond in bedwang houden. Die zijn er niet, omdat 'positieve trainers' zo'n situatie niet laten ontstaan. Dat is nou precies een essentieel verschil.
Het gevecht aangaan met een grote, sterke, woeste hond levert 'leuke' tv op, maar is het leerzaam? Kunnen mensen daar wat mee? Niet iets om als voorbeeld te nemen als je een vrouw bent van 1.60m. een 55 kilo. Dat ga je gewoon verliezen als je de strijd aangaat met een bijv. een Duitse dog. Maar het wordt wel getoond als een manier om gedrag af te leren. En dan kunnen er honderd disclaimers staan, mensen pikken er toch uit op dat de strijd aangaan de manier is om gedrag te veranderen.

Dat lijkt me inderdaad meer van belang

Veel meer dan een andere zin er uit lichten zoals hier

als je een vrouw bent van 1.60m. een 55 kilo. Dat ga je gewoon verliezen als je de strijd aangaat met een bijv. een Duitse dog. Maar het wordt wel getoond als een manier om gedrag af te leren.

En daar dan op door te gaan.

Daarmee loop je volgens mij om de werkelijke discussie heen.

[Biet]

Klopt wel.
Als je weet wat er nou eigenlijk gebeurd, door hebt wat er nou aan de hand is en ook nog enig idee hebt hoe je er mee om kunt gaan, is het relatief gemakkelijker om de hond te blijven controleren.
Enige fysieke kracht komt er wel bij kijken, maar het is je hoofd dat mogelijk maakt de juiste dingen te blijven doen.

dat wéét ik wel. het probleem is dat de gemiddelde milan na-aper dat niet weet en dát is het grootste probleem

Dat jij dat wel weet, had ik allang geconcludeerd.
Om te bereiken dat de milan na-aper z'n hoofd gebruikt, moet je niet alleen gaan stellen dat je of voor of tegen milan bent.
Krijg je discussies van die volledig aan hun doel voorbij schieten, tenminste, als je het over de inhoud wil hebben.

ik ben ook niet voor of tegen milan.

ik ben tegen het zo simpel op tv laten lijken van handelingen terwijl de theorie ontbreekt of niet overkomt
ik ben voor zijn energieverhaal, kalmte brengen etc en dus een groot deel van zijn theorie
ik ben tegen alle hulpmiddelen waarmee de hond uit angst ander gedrag zal kiezen (een koekje is ook een hulpmiddel, je stem ook, een riem waaraan je niet gaat lopen rukken ook en die hulpmiddelen bedoel ik dus niet )

Ik denk dat als je op zo'n manier begint te praten over Milan, je ook meer bereikt, althans, bij het denkende deel van je publiek.
Ook in het positief trainen is de methode maar een deel van het verhaal, is het "energie"-gedeelte belangrijk.
Met intentie alleen, kom je er ook niet.
Zal je duidelijk moeten zijn in grenzen en ze ook af en toe moeten stellen.
Dat de basis een veel betere is om ze te kunnen stellen, daarvan ben ik ook wel overtuigd.
Dat je kunt voorkomen dat je ze moet stellen, heeft meer te maken met inzicht dan met gehanteerde methodes, naar mijn smaak.
Denk dat als je bij Milan gaat benoemen wat je goed vindt, aan gaat wijzen waar hij in inzicht, timing, energie inderdaad talent heeft, en vervolgens uitlegt hoe het dan ook nog anders kan, je veel meer bereikt.
Want natuurlijk kan dat.

[renee-uk]

Ik geloof dat ik je niet kan volgen. Wat is er niet haalbaar? Het ontwijken in de dagelijkse situatie of het managen? Of het trainen op een positieve manier?

het vetgedrukte in je eerste post hierboven:

Die zijn er niet, omdat 'positieve trainers' zo'n situatie niet laten ontstaan. Dat is nou precies een essentieel verschil.

dat is niet haalbaar in het dagelijkse leven.
je kunt mij niet wijsmaken dat positieve trainers nooit in een negatieve situatie terechtkomen, dat kan gewoon niet als ze aan het normale dagelijkse leven deelnemen.
en daarom vind ik jouw stelling uit de quote ook niet juist.

[Belle]

Ik geloof dat ik je niet kan volgen. Wat is er niet haalbaar? Het ontwijken in de dagelijkse situatie of het managen? Of het trainen op een positieve manier?

het vetgedrukte in je eerste post hierboven:

Die zijn er niet, omdat 'positieve trainers' zo'n situatie niet laten ontstaan. Dat is nou precies een essentieel verschil.

dat is niet haalbaar in het dagelijkse leven.
je kunt mij niet wijsmaken dat positieve trainers nooit in een negatieve situatie terechtkomen, dat kan gewoon niet als ze aan het normale dagelijkse leven deelnemen.
en daarom vind ik jouw stelling uit de quote ook niet juist.

In de training is de situatie toch wel te manipuleren? In het dagelijks leven niet altijd, dat ben ik met je eens, maar moet je daarom in de trainingssituatie ook maar het gedrag uit gaan lokken en daarmee uitgaan van het ongewenste gedrag en dit bestraffen? Naar mijn idee is het effectiever om te trainen op het gewenste gedrag (in gecontroleerde omstandigheden) en in de dagelijkse situatie de confrontatie zoveel als mogelijk zien te voorkomen en managementtechnieken aan te leren voor de keren dat ontwijken/voorkomen niet lukt.

Met trainers bedoel ik overigens niet de eigenaar van de hond, maar degene die dezelfde rol heeft als CM, bijv. een gedragstherapeut.

[Neeltje]

Ik geloof dat ik je niet kan volgen. Wat is er niet haalbaar? Het ontwijken in de dagelijkse situatie of het managen? Of het trainen op een positieve manier?

het vetgedrukte in je eerste post hierboven:

Die zijn er niet, omdat 'positieve trainers' zo'n situatie niet laten ontstaan. Dat is nou precies een essentieel verschil.

dat is niet haalbaar in het dagelijkse leven.
je kunt mij niet wijsmaken dat positieve trainers nooit in een negatieve situatie terechtkomen, dat kan gewoon niet als ze aan het normale dagelijkse leven deelnemen.
en daarom vind ik jouw stelling uit de quote ook niet juist.

In de training is de situatie toch wel te manipuleren? In het dagelijks leven niet altijd, dat ben ik met je eens, maar moet je daarom in de trainingssituatie ook maar het gedrag uit gaan lokken en daarmee uitgaan van het ongewenste gedrag en dit bestraffen? Naar mijn idee is het effectiever om te trainen op het gewenste gedrag (in gecontroleerde omstandigheden) en in de dagelijkse situatie de confrontatie zoveel als mogelijk zien te voorkomen en managementtechnieken aan te leren voor de keren dat ontwijken/voorkomen niet lukt.

Met trainers bedoel ik overigens niet de eigenaar van de hond, maar degene die dezelfde rol heeft als CM, bijv. een gedragstherapeut.

Ja, want door het uitlokken van het gedrag kun je het corrigeren. En kun je ook als eigenaar leren wat je moet doen als je onverwacht in zo'n situatie terecht komt. Daarvoor is deze methode heel erg handig. En wordt door heel veel andere trainers ook gebruikt voor allerlei dingen wat problemen kan geven met honden.

[63673J]

Ja, want door het uitlokken van het gedrag kun je het corrigeren. En kun je ook als eigenaar leren wat je moet doen als je onverwacht in zo'n situatie terecht komt. Daarvoor is deze methode heel erg handig. En wordt door heel veel andere trainers ook gebruikt voor allerlei dingen wat problemen kan geven met honden.

Dergelijk gedrag moet je helemaal niet uitlokken, uitlokken van agressie is het stomste wat je kunt doen.

[Jaap*]

Ik hou er beslist niet van om een hond in de fout te lokken en hem dan te corrigeren. Wat voor diepere gedachten daar eventueel ook maar achter mogen zitten. Het druist in tegen mijn rechtvaardigheidsgevoel en het vertrouwensaspect.
Verder vind ik, nogmaals, die heftige momenten niet zo bijster interessant in de zin van dat er iets te winnen is op zo'n moment.
Het heeft ook niet zoveel zin om te proberen een junk op andere gedachten te brengen als hij staat te flippen.
Dat is nooit het moment om te proberen een ander de zaken op jóuw manier te laten bekijken.

Ik vind Millan vooral erg goed in zijn lichaamstaal en het begrijpen van honden als het om het claimen van bezit of ruimte gaat. Dát doet hij gewoon heel goed.

[renee-uk]

In de training is de situatie toch wel te manipuleren? In het dagelijks leven niet altijd, dat ben ik met je eens, maar moet je daarom in de trainingssituatie ook maar het gedrag uit gaan lokken en daarmee uitgaan van het ongewenste gedrag en dit bestraffen? Naar mijn idee is het effectiever om te trainen op het gewenste gedrag (in gecontroleerde omstandigheden) en in de dagelijkse situatie de confrontatie zoveel als mogelijk zien te voorkomen en managementtechnieken aan te leren voor de keren dat ontwijken/voorkomen niet lukt.

Met trainers bedoel ik overigens niet de eigenaar van de hond, maar degene die dezelfde rol heeft als CM, bijv. een gedragstherapeut.

in sommige situaties laat ik wel de hond de fout ingaan, omdat dat in die gevallen het snelste resultaat geeft.
daar ben ik toch meestal wel op uit en dat geldt dan juist voor situaties die ik in het dagelijks leven niet kan ontwijken.
ik vind het onhandig en ook heel onduidelijk voor een hond om op bepaald gedrag te trainen dat dan, doordat je de oorzaak niet kunt voorkomen in het leven van alledag, buiten de training op een andere manier opgelost wordt.

gaat het om ongewenst gedrag dat je ook in het dagelijkse leven kunt voorkomen, heb ik er niet zoveel moeite mee om de hond niet in zo'n situatie te brengen en het geleidelijker aan op te lossen en soms heeft dat ook wel mijn voorkeur.
maar dat ligt ook aan de hond en aan soort en mate van het wangedrag.

[malinois]

Ik geloof dat ik je niet kan volgen. Wat is er niet haalbaar? Het ontwijken in de dagelijkse situatie of het managen? Of het trainen op een positieve manier?

het vetgedrukte in je eerste post hierboven:

Die zijn er niet, omdat 'positieve trainers' zo'n situatie niet laten ontstaan. Dat is nou precies een essentieel verschil.

dat is niet haalbaar in het dagelijkse leven.
je kunt mij niet wijsmaken dat positieve trainers nooit in een negatieve situatie terechtkomen, dat kan gewoon niet als ze aan het normale dagelijkse leven deelnemen.
en daarom vind ik jouw stelling uit de quote ook niet juist.

In de training is de situatie toch wel te manipuleren? In het dagelijks leven niet altijd, dat ben ik met je eens, maar moet je daarom in de trainingssituatie ook maar het gedrag uit gaan lokken en daarmee uitgaan van het ongewenste gedrag en dit bestraffen? Naar mijn idee is het effectiever om te trainen op het gewenste gedrag (in gecontroleerde omstandigheden) en in de dagelijkse situatie de confrontatie zoveel als mogelijk zien te voorkomen en managementtechnieken aan te leren voor de keren dat ontwijken/voorkomen niet lukt.

Met trainers bedoel ik overigens niet de eigenaar van de hond, maar degene die dezelfde rol heeft als CM, bijv. een gedragstherapeut.

Ontwijken dus daar leert een hond niks van imo... heb t ook gedaan hoor ... waarschijnlijk de domste fout geweest helaas.
En dan probeer ik t gedrag al te voorkomen voor de hond op 300 staat natuurlijk maar zoek wel die situaties bewust op.

*edit:toevoeging

[ranetje]

Ik hou er beslist niet van om een hond in de fout te lokken en hem dan te corrigeren. Wat voor diepere gedachten daar eventueel ook maar achter mogen zitten. Het druist in tegen mijn rechtvaardigheidsgevoel en het vertrouwensaspect.
Verder vind ik, nogmaals, die heftige momenten niet zo bijster interessant in de zin van dat er iets te winnen is op zo'n moment.
Het heeft ook niet zoveel zin om te proberen een junk op andere gedachten te brengen als hij staat te flippen.
Dat is nooit het moment om te proberen een ander de zaken op jóuw manier te laten bekijken.

Dat zie ik ook zo

[Biet]

Ik hou er beslist niet van om een hond in de fout te lokken en hem dan te corrigeren. Wat voor diepere gedachten daar eventueel ook maar achter mogen zitten. Het druist in tegen mijn rechtvaardigheidsgevoel en het vertrouwensaspect.

Als het gaat over bewust bepaald gedrag aanpakken, kan ik het daar alleen maar mee eens zijn.
Met name als het gaat over rechtvaardig en vertrouwensband, is een geleidelijke opbouw veel slimmer.
Het creëert de basis waarop je mag corrigeren (waarop de hond het vanzelfsprekend vindt dat jij hem corrigeert/bepaalt hoe en wat er gebeurd). En voorkomt daarmee excessen.
De enige uitzondering die ik kan bedenken, is als je werkt met honden in een hoge drift, bv in de knpv.

Verder vind ik, nogmaals, die heftige momenten niet zo bijster interessant in de zin van dat er iets te winnen is op zo'n moment.
Het heeft ook niet zoveel zin om te proberen een junk op andere gedachten te brengen als hij staat te flippen.
Dat is nooit het moment om te proberen een ander de zaken op jóuw manier te laten bekijken.

Het laten zien van zo'n moment en de manier waarop ermee omgegaan wordt, is alleen maar interessant als je wat wil vertellen over de mogelijkheden op zo'n moment. De enige winst is het min of meer ongeschonden uit de situatie komen.
Het is een escalatie van.
Wil je werkelijk wat veranderen, moet je het inderdaad hebben over hoe het tot die escalatie komt.

Ik vind Millan vooral erg goed in zijn lichaamstaal en het begrijpen van honden als het om het claimen van bezit of ruimte gaat. Dát doet hij gewoon heel goed.

[Lief]

Ik hou er beslist niet van om een hond in de fout te lokken en hem dan te corrigeren. Wat voor diepere gedachten daar eventueel ook maar achter mogen zitten. Het druist in tegen mijn rechtvaardigheidsgevoel en het vertrouwensaspect.
Verder vind ik, nogmaals, die heftige momenten niet zo bijster interessant in de zin van dat er iets te winnen is op zo'n moment.
Het heeft ook niet zoveel zin om te proberen een junk op andere gedachten te brengen als hij staat te flippen.
Dat is nooit het moment om te proberen een ander de zaken op jóuw manier te laten bekijken.

Dat zie ik ook zo

En toch, Misty van mij leert slecht van oefenen, maar heel goed van slechte ervaringen.
Mij niet in de gaten houden en dan zwaar in paniek zijn dat ze mij kwijt was heeft haar meer geleerd over hierkomen dan welke lange lijn ook deed. Of je dat bewust doen kan is een tweede, maar ik heb met Misty geleerd dat dingen het best beklijven als ze eenmaal heeft ervaren waarom ik nu eigenlijk bepaald gedrag wil of juist niet wil.
Simpelweg erin trainen werkt haast niet. Bij Shadow wel, maar Misty is echt van de heftige inkeermomenten....iets helemaal fout doen, voordat ze het goed kan gaan doen.

[ranetje]

Ik hou er beslist niet van om een hond in de fout te lokken en hem dan te corrigeren. Wat voor diepere gedachten daar eventueel ook maar achter mogen zitten. Het druist in tegen mijn rechtvaardigheidsgevoel en het vertrouwensaspect.
Verder vind ik, nogmaals, die heftige momenten niet zo bijster interessant in de zin van dat er iets te winnen is op zo'n moment.
Het heeft ook niet zoveel zin om te proberen een junk op andere gedachten te brengen als hij staat te flippen.
Dat is nooit het moment om te proberen een ander de zaken op jóuw manier te laten bekijken.

Dat zie ik ook zo

En toch, Misty van mij leert slecht van oefenen, maar heel goed van slechte ervaringen.
Mij niet in de gaten houden en dan zwaar in paniek zijn dat ze mij kwijt was heeft haar meer geleerd over hierkomen dan welke lange lijn ook deed. Of je dat bewust doen kan is een tweede, maar ik heb met Misty geleerd dat dingen het best beklijven als ze eenmaal heeft ervaren waarom ik nu eigenlijk bepaald gedrag wil of juist niet wil.
Simpelweg erin trainen werkt haast niet. Bij Shadow wel, maar Misty is echt van de heftige inkeermomenten....iets helemaal fout doen, voordat ze het goed kan gaan doen.

Vind je dat echt vergelijkbaar met een hond in een situatie brengen waarbij hij flipt en dan een schopje geven zodat hij in je gaat hangen en het vervolg daarop?

[renee-uk]

misschien is het handiger als we het allemaal over hetzelfde hebben?
ik zie lief gewoon een voorbeeld geven van een hond die wel leert in een situatie waar het fout gaat en daar heb ik het ook over als ik zeg dat ik een hond soms bewust de fout in laat gaan.
dat wil niet zeggen dat je daarna dan reageert of corrigeert zoals cm dat doet, of meer specifiek zoals ie dat deed bij die wolfhybride

[ranetje]

misschien is het handiger als we het allemaal over hetzelfde hebben?
ik zie lief gewoon een voorbeeld geven van een hond die wel leert in een situatie waar het fout gaat en daar heb ik het ook over als ik zeg dat ik een hond soms bewust de fout in laat gaan.
dat wil niet zeggen dat je daarna dan reageert of corrigeert zoals cm dat doet, of meer specifiek zoals ie dat deed bij die wolfhybride

Bewust een dergelijk soort foutje laten maken vind ik wat anders.
En waar de herrie over ontstaat bij CM heeft niets te maken met dat soort foutjes laten maken.
Daar is namelijk geen herrie over te maken.