geloof niet dat ze het erg vindt want het ruikt er blijkbaar erg lekker en vandaag heeft ze een heel eind losgelopen.
het grootste stuk langs de rand van het veld -waar ze niet weg kan- maar ook een stuk van de andere kant af naar die verre hoek toe en daar had ze alle gelegenheid om van me weg te lopen.
maar dat deed ze niet, ze houdt me vreselijk goed in de gaten en komt tussen de bedrijven door uit zichzelf knuffels halen.
zou ik dan eindelijk een knuffelhond hebben???
ik had een foto willen maken om een idee te geven hoe groot dat veld is, maar was mijn fototoestel vergeten, dus die houden jullie nog te goed.
ik had wel een bal meegenomen, maar dat is niks of misschien had ik de verkeerde bal meegenomen, dat kan ook nog.
morgen maar een andere en kijken of die wel goed is, want ze rende er wel heen maar na even snuffelen werd het balletje afgekeurd en toen ik het nog een keer weggooide keek ze eens naar die bal, daarna naar mij en dacht overduidelijk, 'ga het zelf maar halen
'vanmiddag naar het park en daar midden op het gras gaan zitten met haar omdat er iemand anders met een hond in het afgeschermde stuk zat.
vond ze ook niet erg want er was gemaaid en ze heeft heerlijk liggen rollen in dat pasgemaaide gras.
daar heb ik wel foto's van
toen toch nog even in het veilige stuk, haar weer van de lijn afgedaan en nadat ze van alles besnuffeld had (heerlijk om te zien dat ze zo vrij wordt) ging ze weer op het grasveld liggen terwijl ik op het bankje zat.
het was druk op straat en alles ging prima totdat er een jonge hond voorbij huppelde langs het hek.
daar ging ze naartoe om hem eens lekker uit te kafferen.
ik heb haar daar weggehaald terwijl ik op haar mopperde en ze liep de andere kant heen, bij me weg dus.
ik riep haar en ze liep fijn door alsof ze niks gehoord had en dat pikken we niet dus heb ik de riem naast haar gegooid (ik had niks anders) en toen ze verschrikt omkeek haar weer -behoorlijk dwingend- geroepen.
toen kwam ze wel, heel onderdanig en duidelijk geen warm welkom verwachtend.
die uitdrukking op haar gezicht was kostelijk toen ik haar knuffelde en heel blij vertelde wat een knappe meid ze was, dat had ze blijkbaar niet verwacht.
zeggen ze nog dat honden niet verbaasd kunnen kijken.....
lekker nog een tijdje blijven zitten -met rita nog steeds los en weer op het gras- en nu werden alle andere passerende honden vanaf haar plekje wel bekeken, logisch, maar konden er prima langs zonder zelfs maar wat gemopper van mevrouwtje.
ze moest wel steeds even naar me kijken of het nu wel goed was en dat was het natuurlijk.
ik had eerder op de dag in de tuin ook zeker een kwartier door de heg heen met de klusjesman van de buren staan praten en was zoiets tot nu toe steeds goed voor een blafconcert, nu ging ze, nadat ze er wel zeker van was dat het allemaal goed ging, lekker in de schaduw op het tuinpad liggen.
dus alweer een mijlpaal bereikt!
als ze nou morgen ook nog poept ben ik echt helemaal gelukkig....
foto's van een rollende rita:
met grasjes op haar rug:
en deze zomaar omdat het zo'n lekker wijffie is dat zo van lichamelijk contact maken houdt
:
op buikjes kus je en naast oren doe je prrrrt 
.
. Rita begint al een echt blij koppie te krijgen, prachtig!
