eigenlijk had ik nog wel even willen blijven liggen, maar ja, zoals een goed afgerichte baas betreft ben ik toch maar opgestaan.
het kipkarkasje was geen succes, ze is niet echt dol op kip en het ding was te groot naar haar smaak.
nou ja, dan weten we dat ook weer.
normaal ben ik niet zo tuttig met eten, maar die rare poep en het feit dat ze zo lang niet gegeten heeft maken me toch wat voorzichtig voorlopig dus heeft ze wat gewone kip in kleine stukjes gehad en die wel opgegeten.
ze wilde niet poepen vanmorgen en omdat ik niet wil dat ze op de stoep of de straat gaat zitten ben ik naar het grote veld gelopen waar ik met jan altijd ballen gooide.
dat is aan het eind van het park de weg over en om er te komen loop je, behalve dan die straat die je over moet steken, helemaal op het gras.
het was hartstikke rustig daar, dat is het behalve in het weekend meestal daarom balde ik er ook met jan, en toen ik op het eind was en er niks of niemand te zien was heb ik haar lijn losgeklikt en kon ze op een grotere oppervlakte dan het omheinde stukje haar gang gaan.
ik was hartstikke benieuwd wat ze zou doen, maar had er ook wel een goed gevoel over omdat met name de laatste dagen het vertrouwen van haar in mij enorm gegroeid is en ze ook zelf contact maakt buiten.
het ging fantastisch!
ze houdt me prima in de gaten, heeft geen enkele neiging om bij me weg te lopen en komt als ik haar roep.
geweldig toch voor de eerste keer, ook al was er dan totaal geen afleiding ik was beretrots op haar.
ze ging gras eten (3 kilo ongeveer
) en bedacht opeens dat ik weg was.... daar sprong ze als een hertje met grote verschrikte ogen tevoorschijn, zag me, kwam een knuffel halen en ging weer verder met gras eten.vanmiddag een tijdje in het afgeschermde stuk gezeten, ook weer van de lijn af.
ze heeft wat rondgekeuteld en ging op een gegeven moment midden op het grasveld in de schaduw liggen, een oog op de omgeving en het andere op mij.
er is iemand met een labje zeker 10 minuten lang langs het hek gelopen, denk dat zij dat stukje eigenlijk ook in wilde, en dat was een prima oefening natuurlijk.
rita bleef keurig liggen en op een brommetje na, waarna ze een mag niet kreeg, heeft ze zich niet laten horen.
echt zo knap van haar.
toen ik aanstalten maakte om op te staan, hoorde ze dat en kwam naar me toe gerend alsof ze wilde zeggen, je neemt me wel mee hoor.
alsof ik haar ook maar ergens achter zou laten
op de terugweg heeft ze tot we bij de straat waren het uiteinde van haar riem gedragen (die ik wel in het midden vast had hoor).
trots als een pauw liep ze daar.
gepoept heeft ze niet vandaag en ik hoop maar dat dat komt omdat die eindelijk normaal is.
foto's van vanochtend op het grote veld:
spannend:
wel veel vrijheid zo:
waar is ze nou??:
daar dus
:
vriendje komt net thuis en vertelt me als klap op de vuurpijl dat ie een fiets voor me geritseld heeft, dus een dezer dagen gaan we rondjes fietsen over het industrieterrein
