Ze is snel, zo snel dat je d'r gewoon niet met je ogen kan volgen als ze gaat rennen.
In het bos probeert ze Kay dan ook echt uit de tent te lokken. Zo af en toe rent Kay mee, maar soms hoor ik hem ook zuchten en dan kijkt hij mij aan alsof hij wil zeggen 'dat beest spoort niet'.
Wanneer hij mee gaat rennen, loopt hij heel stoer te brommen als ze te hard gaat. Je zou bijna denken dat hij boos wordt.
Vanmorgen ook dus ik zeg Kay doe even normaal. Hij stopt, Ayla stopt, geeft hij een kus over d'r neus.
Ze vindt vooral kleine hondjes in het bos erg leuk, die ook nog willen rennen. Dan merk ik aan Kay toch dat Kay wat ouder is en groter. Kay wil liever ruiken, de bosjes verkennen en lekker sjokken door het bos.
Ze is een echt pinnetje. Als ze staat te wachten tot we weg gaan, snauwt ze Kay rustig het tussenstuk uit. Vrij klein tussenstuk en ze heeft volgens mij zoiets van 'jij wacht maar mooi buiten'.
Maar Kay andersom net zo goed als het hem niet aanstaat. Ik vind het erg leuk om die interactie zo te zien tussen die twee.
Gisteren lagen ze voor het eerst lekker echt bij elkaar. Ayla kroop lekker tegen Kay aan en Kay vond het prima.
Het aanbieden wat ze nog steeds doet, vind ik zelf wat minder. Kay raakt er van van de leg en staat te kwijlen en te schuimbekken. Ik hoop dat ze snel doorzet naar loopsheid, des te sneller is het weer over.
Ze heeft ontdekt hoe ze de trap op naar boven kan en zat gisternacht dus voor de slaapkamerdeur te piepen. Nou ja, vannacht werd Kay het voeteneind afgebonjourd, waarna madam daar zelf plaats nam. Kay plofte op de grond neer en ik moet zeggen dat ik het een stuk beter vond liggen zo'n klein hondje onderaan
Hoe dan ook... ik geniet dus van d'r dat is wel duidelijk! Ik betrap mezelf er wel op, dat ik d'r steeds Biene noem, dus die is blijkbaar nog niet afgesloten..



