Gisteren met Moos en Tasha, de 3 jarige herderteef van m'n dochter gaan wandelen in een losrengebied. Ze rennen dan vlak naast elkaar als renpaarden. Moos laat Tasha niet langs hem komen. Echt als raketten. Beide honden hebben behoorlijke spiermassa. Met Tasha wordt vaak gefietst. Is niet moe te krijgen. Maar na 3 kwartier zie ik dat ze aan een kant anders loopt. Mank. 's Avonds aan beide kanten. Ze viel bijna om en Ze hebben haar de trap op gedragen.

(Ik doe dat dus niet meer met die 2. Of het mag 10 minuten en daarna aan de lijn.)
Vanmorgen ging het wel ietsje beter maar toch overlegt met de da over evt. pijnstilling. Advies was korte stukjes aan de lijn en geen pijnstilling omdat ze liever nog geen pijnstilling aan een jonge hond geven. Zonodig na weekeind alsnog langskomen.
Persoonlijk zou ik wat geven. Wat is jullie mening?