Ze vond de hele wereld maar vreemd en raar en eng.
16 weken later hebben we haar opgehaald.. een dag die ik nooit meer zal vergeten.
Een klein hoopje hond in mn armen waar ik eigenlijk maar bang voor was.
De weg naar huis hebben we alletwee tegen een achterdeur van de auto geplakt gezeten.. zij bang voor mij, en ik voor haar..
Ik wilde al jaren een hondje, maar nu ze er eindelijk was wist ik niet wat ik er mee aan moest..
Bijna thuis kon ik me niet langer bedwingen en barstte ik in huilen uit, blijdschap, eindelijk mijn eigen hondje, en verwarring.. ik wist even niet zo goed meer wat ik met mezelf ( en dat kleine ding ) aan moest. 15 jaar zijn is lastig!
Dat was het moment dat ze heel voorzichtig naar me toe kroop en op mn schoot ging liggen met haar neusje tegen m'n wang.
Vanaf dat moment zijn we onafscheidelijk.
Gezond is ze nooit geweest, rugproblemen, maag/darm problemen.. meerdere keren hebben we op het punt gestaan de moeilijkste beslissing ooit te maken. Maar steeds gaf ze zelf heel duidelijk aan dat daar echt geen sprake van was.
Vorig jaar april was ze opeens verlamd.. iedereen gaf haar op.. maar ik "sprak met haar af" dat ze 4 weken de tijd kreeg om te herstellen.. hoewel iedereen me voor gek verklaarde.. gaf ze zelf aan na een week of 3 dat ze geen hulp meer wilde met lopen en opstaan. helemaal goed loopt ze niet, zeker op een slechte dag niet, maar ze rent weer lekker met haar bal, en is blij.
Twee chocolade taarten opgegeten.. ook niet zo'n succes.. ( zij vond van wel. ) bijna dood.. maar ook daar gaf ze aan dat het echt nog niet genoeg was.. en herstelde ze weer.
Dierenartsen noemen haar voorzichtig een medisch wonder..
Mensen die haar op straat tegen komen een lief hondje..
Mensen die haar op straat tegen komen met een hondje die ze niet mag en die haar niet met rust laat een katte kop..
Mensen die haar kennen een lief hondje, bijna een mensje..
Maar voor mij is ze gewoon Bonnie.. mijn kleine miep, mijn alles.
Mijn hondje die nog heel lang bij me mag blijven als ze wil en kan!!!
GEFELICITEERD MIEPIE!!
. 
