Je kunt als nieuwbakken baasje als je niet stevig in je schoenen staat behoorlijk onzeker worden van zo'n fijne puppycursus.
Ik ging destijds ook met Beer, mijn eerste hond. "s avonds in het donker in een baggerweiland met een klein wit hondje tussen allemaal grote rassen

De eerste les kreeg ik te horen dat hij meer met andere honden moest spelen. Dus ik de volgende week iedere dag naar het bos. Hij had het geweldig naar z'n zin. Met veel honden gespeeld, hartstikke leuk.
Volgende les wilde hij vooral spelen met andere hondjes in de les, totaal geen aandacht voor mij. Ik moest hem niet zoveel met andere honden laten spelen kreeg ik te horen
De derde les was een toevalstreffer en Beer gedoeg zich voorbeeldig en we kregen dan ook complimenten.
De vierde les was de aandacht ver te zoeken en kreeg ik te horen dat onze band niet goed was.
Daarna ben ik nooit meer gegaan
met een volgende hond nog eens een poging gedaan maar die kotste eerst mijn auto onder voor de les, daarna gedoeg hij zich aan de lijn echt vreselijk. Driedubbele salto's aan de riem om maar bij de andere honden te komen

en ik totaal in de stress door de vorige ervaring en daardoor iedere keer de beloningsbrokjes uit mijn handen laten vallen op het moment supreme

Of als ik 1 brokje wilde pakken vielen er twintig op de grond door mijn onhandige gekluns en was het effect van dat ene brokej in mijn handen ook wel weg

. Hij loeide als een sirene van een brandweerauto, en beet de cursus meneer in z'n hand toen die hem vast wilde houden aan de riem omdat ik weg moest lopen van Buck en daarna bij me roepen.
We waren de risee van de les en daarna heb ik me voorgenomen om nooit, maar dan ook nooit meer naar een puppycursus te gaan.
Dus ik begrijp hoe je je voelt
