We hebben tegenwoordig een heel ochtendritueel, met voorál langzaam wakker worden en veel knusselen (kussen en knuffelen). Skadi is dan superrelaxt. Heel lui, lekker knuffelig en behaagziek. Héérlijk.
Tussendoor ga ik roken, naar het toilet, koffie halen, tijdschriften of kranten halen, maar Ska blijft lekker liggen.
Oh, man...ik houd daar van. Zij ook trouwens.
Vanochtend was ik van plan om na mijn eerste kopje koffie in bed op te staan.
Dus ik haal mijn tweede kopje koffie, waar Skadi overigens bij was, want man was weggegaan naar zijn werk en dáár moet ze wel bij zijn. Ik zet dat kopje koffie in de werkkamer neer, en loop naar de slaapkamer om de luiken op te doen. Ska springt meteen op bed, geeft een klein piepje en een niet mis te verstane blik naast zich.
Owwww.
Dus ik heb mijn koffie weer opgehaald om nog weer even naast haar te kruipen
Oh, en als ik wat mopperig op haar ben. En dat ze dan héél verontschuldigend doet. Kop laag en afgewend. Houding laag. Oortjes vroom naar achteren gevouwen. En dan zo'n oog dat omhoog rolt naar mij, en ik kan het niet anders noemen dan verontschuldigend lachen. Nou, dan kan je me opvegen hoor
