Kijk je naar goedkopere alternatieven voor je hond nu alle de prijzen zo uit de bocht vliegen?
Ster topic! Klik hier om te reageren
Ben je nieuw en wil je een account maken? Klik hier!
Een (zeer) beknopte handleiding voor nieuwe leden vind je hier: Klik!
Het hondenforum team stelt zich hier voor: Klik!
Laatste wijziging 23-03-2022
Wil je deze forummededeling niet meer zien? klik dan rechtsboven in dit vak
renee-uk schreef:ik vind het helemaal niet zo raar dat die da wat angstig is als een hond die overduidelijk niet blij is met de behandeling geen snuitje om mag.
kan me voorstellen dat een da er niet op zit te wachten in zijn/haar handen gebeten te worden, daar verdient hij/zij wel de kost mee.
bij titeren moeten ze bloed afnemen, heb je hetzelfde probleem
maar goed, nou weet je nog niks dus
nee, ik vind het niet raar.
maar ik heb het toch niet gedaan, ik heb besloten dat er niet geprikt werd.
op dat moment leek me de stress meer dan voldoende geweest voor hem, hij kroop achter me weg dan had ik hem naar voren moeten halen, snuitje om moeten doen en dan die prik.
had ik die prik perse gewild had dat snuitje wel omgemogen.
Hoe moeilijker jij doet, hoe moeilijker je hond doet.
Het is niet meer dan even doorpakken en laten zien dat er niets aan de hand is.
Klaar, beloning, weer naar huis.
Je zou eventueel thuis het dragen van een snoetje of muilkorf positief aan kunnen leren.
ja dat was zo geweest als ik moeilijk deed.
maar dat was niet aan de orde.
ik vind een prik niet zielig ofzo.
Het is inderdaad beter om een andere DA te zoeken, heb ik ook gedaan.
De eerste twee waren bang voor Bink, bij de tweede kreeg hij bij voorbaat al een snuitje om waardoor hij nog gekker werd, de huidige is geweldig, bij binnenkomst wordt er veel tijd in Bink gestoken met knuffelen en koekjes daarna begin het onderzoek. De huidige DA weet wat Bink zijn problemen zijn dus die probeert hij te ontlopen, Bink wordt namelijk panisch als je met voorwerpen in de buurt komt (hij gaat dan gillen alsof het een aap is), maar als hij de voorwerpen niet ziet is er niks aan de hand (kneusje), dus ik leid Bink af en de DA gaat altijd sneaky achter zijn kop langs met voorwerpen voor prikken of ander onderzoek.
Hopelijk komt er niks geks uit het onderzoek en hoort dat slome bij zijn karakter. Bink is ook zo'n sloompie terwijl Staffords erom bekend staan erg actief te zijn, hij heeft ook onderzoeken gehad maar daar is niks uitgekomen.
Ik weet wel, de mijne zijn kruisingen en ik ontworm wel, niet zo vaak als voorgeschreven maar twee keer per jaar ofzo. Maar de eerste wormenpil vond ik eng omdat ik wist van dat gendefect en je bij een kruising nooit weet of ze dat gendefect hebben. Ik heb ze als een havik in de gaten gehouden toen. Je kunt ze erop laten testen, dat wel.
Ik zou nog even wachten met die wormenpil omdat het zou kunnen dat Sky niet gezond is nu en dan kan het ook als ze het gendefect niet hebben, vervelende gevolgen hebben. Snap ook niet dat je dierenarts nu eerst wil inenten, inenten doe je alleen bij een gezond dier en aangezien dat nog bekeken moet worden, snap ik dat niet zo. Mijn dierenarts doet dat niet als ie niet zeker weet dat het dier gezond is.
Ja, zou een andere dierenarts bezoeken. De omgang met de dieren vind ik superbelangrijk. En ze hebben ook niks gedaan om dat wat makkelijker te maken, klinkt als mijn vorige dierenarts. Die was ook een beetje bang eigenlijk. Sky voelde zich waarschijnlijk al erg ongemakkelijk bij het lichamelijke onderzoek, die tekenen zou hij moeten herkennen, als dierenarts. Tongelen, van die stressogen met witte randen. En dan zou ik de hond eerst even een beetje proberen te kalmeren voor je een prik zet.
Maar, ik heb ook een keer zo'n ervaring gehad bij mijn vorige dierenarts en ik heb er van geleerd dat ik zelf veel assertiever moet zijn. Mijn dier dus als het me niet bevalt, zeg ik dat en dan moet het gewoon anders, of we doen het niet. In dit geval snap ik dat je dacht, laat maar, want ze waren niet erg vaardig natuurlijk. Maar ik laat niet meer mijn dieren onderzoeken op een voor hun stresserende manier. Dan zeg ik ho en stop, want dan kan het mis gaan. Bruno is heel stoïcijns en braaf bij de dierenarts maar Shelly, moet ik mee uitkijken. De vorige keer dat we er waren, wilde ik dat ze haar vulva checkte, en toen Shelly op de tafel stond, ging ze meteen naar haar achterwerk. Hallo, misschien eerst even begroeten en een koekje? En dat zei ze zelf ook even later grinnikend want Shelly draaide zich al om met een vernietigende blik.
Maar je bent er zelf bij dus regisseer de boel gewoon een beetje, dat mag want het is jouw dier. En dat vinden ze ook wel prettig hoor, de assistentes enzo. Dat jij wel weet hoe het moet met jouw dier, het zijn vaak wat jongere dames die soms wat onzeker kunnen handelen dus ik geef vaak veel aanwijzingen en bemoei me er lekker mee.
Bink2009 schreef:Het is inderdaad beter om een andere DA te zoeken, heb ik ook gedaan.
De eerste twee waren bang voor Bink, bij de tweede kreeg hij bij voorbaat al een snuitje om waardoor hij nog gekker werd, de huidige is geweldig, bij binnenkomst wordt er veel tijd in Bink gestoken met knuffelen en koekjes daarna begin het onderzoek. De huidige DA weet wat Bink zijn problemen zijn dus die probeert hij te ontlopen, Bink wordt namelijk panisch als je met voorwerpen in de buurt komt (hij gaat dan gillen alsof het een aap is), maar als hij de voorwerpen niet ziet is er niks aan de hand (kneusje), dus ik leid Bink af en de DA gaat altijd sneaky achter zijn kop langs met voorwerpen voor prikken of ander onderzoek.
Hopelijk komt er niks geks uit het onderzoek en hoort dat slome bij zijn karakter. Bink is ook zo'n sloompie terwijl Staffords erom bekend staan erg actief te zijn, hij heeft ook onderzoeken gehad maar daar is niks uitgekomen.
ah.
ik ga het toch in de gaten houden en zelf eens extra voelen.
als je dat snuitje meteen om had gegeven toen bleek dat het allemaal niet zo soepel liep had je al een hoop stress voorkomen, je hond reageert ook op jou natuurlijk.
maar goed, ik wou even een relativerend geluid laten horen over die da en voor de rest hou ik me er voorlopig maar buiten, behalve nog de opmerking dat mijn wel tegen kennelkuch ge-ente honden nooit kennelhoest gehad hebben.
ook weer vanwege de relativering.
you can never replace the dogs you've lost, but you can always find a new one to love
Fizgig schreef:In dit geval snap ik dat je dacht, laat maar, want ze waren niet erg vaardig natuurlijk. Maar ik laat niet meer mijn dieren onderzoeken op een voor hun stresserende manier.
Maar je bent er zelf bij dus regisseer de boel gewoon een beetje, dat mag want het is jouw dier. En dat vinden ze ook wel prettig hoor, de assistentes enzo. Dat jij wel weet hoe het moet met jouw dier, het zijn vaak wat jongere dames die soms wat onzeker kunnen handelen dus ik geef vaak veel aanwijzingen en bemoei me er lekker mee.
Om een DA meteen als niet kundig te bestempelen vind ik erg ver gaan. Ik snap wel dat zij geen vertrouwen in eigenaren hebben, want veel eigenaren zeggen dat hun hond niks doet, maar als een DA gebeten wordt heeft die wel een probleem. Iets aangeven kan en mag, maar zelf gaan vertellen hoe jou hond aangepakt moet worden, wat ze wel en niet moeten en mogen doen qua omgang en dat ze echt niet bijten bijvoorbeeld bij (in jouw ogen onzekere dames) vind ik niet de manier.
Aangeven dat een hond gevoelig is in de zij is iets anders, daar hoort een DA wel rekening mee te houden, maar elke hond een half uur knuffelen om de stress te verminderen?
Bij Tessa moet er gewoon doorgepakt worden, die is erg gestresst bij de DA, maar die moeten ze gewoon beetpakken en inenten/behandelen. Hoe meer zij met koekjes en knuffels aan de gang gaan, hoe heftiger zij gaat reageren. Het zijn vreemden en die moet ze niet aan haar lijf.
renee-uk schreef:als je dat snuitje meteen om had gegeven toen bleek dat het allemaal niet zo soepel liep had je al een hoop stress voorkomen, je hond reageert ook op jou natuurlijk.
maar goed, ik wou even een relativerend geluid laten horen over die da en voor de rest hou ik me er voorlopig maar buiten, behalve nog de opmerking dat mijn wel tegen kennelkuch ge-ente honden nooit kennelhoest gehad hebben.
ook weer vanwege de relativering.
Natuurlijk reageert mijn hond op mij.
Helemaal mee eens.
Ik heb al heel wat afgeprikt zien worden, ook met krijsende baby's en ben wat dat betreft wel van het doorzetten. de da had liever dat de assistente hem vasthield misschien had ik het beter zelf kunnen doen, dat vasthouden.
renee-uk schreef:als je dat snuitje meteen om had gegeven toen bleek dat het allemaal niet zo soepel liep had je al een hoop stress voorkomen, je hond reageert ook op jou natuurlijk.
maar goed, ik wou even een relativerend geluid laten horen over die da en voor de rest hou ik me er voorlopig maar buiten, behalve nog de opmerking dat mijn wel tegen kennelkuch ge-ente honden nooit kennelhoest gehad hebben.
ook weer vanwege de relativering.
Natuurlijk reageert mijn hond op mij.
Helemaal mee eens.
Ik heb al heel wat afgeprikt zien worden, ook met krijsende baby's en ben wat dat betreft wel van het doorzetten. de da had liever dat de assistente hem vasthield misschien had ik het beter zelf kunnen doen, dat vasthouden.
Dan weet je dat nu voor de volgende keer Niet te veel poespas van maken, dan krijgt Sky ook niet de kans om in de stress te schieten. Ik ben zelf ook meer van de 'doorpakken'-methode, maar misschien heb ik makkelijk praten met honden die al van pup aan bij me zijn. Zij vertrouwen mij, ik vertrouw hen. Bij consultaties zoals jij hier in het topic beschrijft, is er op 'onze' praktijk helemaal geen assistente aanwezig. Hoeft ook niet, ik kan m'n hond prima zelf rustig houden. Bij uitgebreidere onderzoeken buiten spreekuur is er meestal wel een assistent bij om bijv. te helpen met apparatuur, maar dan nog vraag ik of ik zelf ook bij de hond mag blijven. In de meeste gevallen is dat geen probleem, en voor Cyntha (en vroeger Bayko) werkt dat het beste. Zelfs de meest vervelende dingen laten ze op die manier zonder problemen doen. Ook nooit een snuitje nodig gehad tot nu toe, ik houd gewoon zelf een hand om de bek van de hond terwijl de dierenarts z'n gang gaat.
Groetjes van Tamara en een pootje van Cody In liefdevolle herinnering: Bayko *06-01-2002 +08-09-2012 Cyntha *20-04-2003 +02-05-2017
Corneliana schreef:
Natuurlijk reageert mijn hond op mij.
Helemaal mee eens.
Ik heb al heel wat afgeprikt zien worden, ook met krijsende baby's en ben wat dat betreft wel van het doorzetten. de da had liever dat de assistente hem vasthield misschien had ik het beter zelf kunnen doen, dat vasthouden.
je hebt hem toch zelf vastgehouden?
pas toen ie losschoot heeft de assistente hem overgenomen schrijf je.
you can never replace the dogs you've lost, but you can always find a new one to love
Tamara/Bayko schreef:
Dan weet je dat nu voor de volgende keer Niet te veel poespas van maken, dan krijgt Sky ook niet de kans om in de stress te schieten. Ik ben zelf ook meer van de 'doorpakken'-methode, maar misschien heb ik makkelijk praten met honden die al van pup aan bij me zijn. Zij vertrouwen mij, ik vertrouw hen. Bij consultaties zoals jij hier in het topic beschrijft, is er op 'onze' praktijk helemaal geen assistente aanwezig. Hoeft ook niet, ik kan m'n hond prima zelf rustig houden. Bij uitgebreidere onderzoeken buiten spreekuur is er meestal wel een assistent bij om bijv. te helpen met apparatuur, maar dan nog vraag ik of ik zelf ook bij de hond mag blijven. In de meeste gevallen is dat geen probleem, en voor Cyntha (en vroeger Bayko) werkt dat het beste. Zelfs de meest vervelende dingen laten ze op die manier zonder problemen doen. Ook nooit een snuitje nodig gehad tot nu toe, ik houd gewoon zelf een hand om de bek van de hond terwijl de dierenarts z'n gang gaat.
Nee hoor; dat is hoe het werkt. Pjotr had hele lange nagels toen hij er net was. Die deden zeer en alleen knippen ging niet.
Naar de DA dus, snuitje om, houdgreep, DA die buiten zicht nagels knipte en binnen 10 minuten stonden we weer buiten.
Ik zit nu met een volwassen hond,op puppenconsult.
Zij is bij ons herplaatst.
Ze is erg angstig, kwam ik achter na ons eerste bezoek....ik moest toen haar anaal klieren na laten kijken.
Nu ga ik om de twee weken haar rustig aanleren dat de DA (leuk) is...
Misschien is dat ook nog een optie om te gaan doen, mocht jou hond nu wel heel erg angstig zijn na deze ervaring.
Het kost mij niets, als de we denken dat DA wel iets kan doen zoals een enting dan haalt de assistente haar erbij.
Maar zover zij we nog lang niet..
FlevoFluffy schreef:
Nu ga ik om de twee weken haar rustig aanleren dat de DA (leuk) is...
als ik jouw hond was zou ik je dan pas echt niet meer gaan vertrouwen want een da ís namelijk niet leuk, hoe je het ook draait of keert : vroeg of laat doet de da hem toch pijn en dan sta je daar met je 'vertrouwen'.
met een rechtdoorzee-aanpak van 'dit is niet leuk, ik weet het maar dit moet nu gewoon even' en daarna een superbeloning bereik je dus veel meer.
Ik zette leuk ook tussen aanhalingstekens....maar ik zal de volgende keer andere woorden gebruiken.
Leuk zal het zeker nooit worden...
Maar al piepend en hijgend de wachtkamer inkomen en alleen nog maar naar deur willen rennen is ook niet leuk.
Zelf snoetje om doen lukt niet.
Dus ik steek als eigenaar van een hond er tijd in om haar te laten ''wennen'' aan de DA
Daar lijkt mij niets mis mee.....
FlevoFluffy schreef:Ik zit nu met een volwassen hond,op puppenconsult.
Zij is bij ons herplaatst.
Ze is erg angstig, kwam ik achter na ons eerste bezoek....ik moest toen haar anaal klieren na laten kijken.
Nu ga ik om de twee weken haar rustig aanleren dat de DA (leuk) is...
Misschien is dat ook nog een optie om te gaan doen, mocht jou hond nu wel heel erg angstig zijn na deze ervaring.
Het kost mij niets, als de we denken dat DA wel iets kan doen zoals een enting dan haalt de assistente haar erbij.
Maar zover zij we nog lang niet..
nou ik denk dat dat wel iets meevalt.
daarna deed hij weer normaal
we hebben op de weegschaal gestaan en hij kreeg een koekje.
nav alle reacties nog maar even bezinnen.
ik had deze reactie niet verwacht, de da duidelijk ook niet.
ik doel er niet op om de da af te zeiken, daar is geen reden voor.
het kan angst zijn, pijn of gewoon te opgefokt.
volgende keer ga ik sowieso meer doorpakken dan ik nu gedaan heb en gaat er een snoetje om.
misschien man wel sturen die is fysiek een stuk sterker.
minder lang in de wachtkamer gaan zitten als het echt te lang duurt maar een andere afspraak maken.
1 coole overwinning hebben we wel gemaakt, hij heeft rustig in een ruimte gezeten met een pup.
eerst wel een uitval maar werd daarna weer snel rustiger.
Je woont redelijk in de buurt van Amersfoort toch?
Ik weet wel een goeie DA in Amersfoort, die houden overal rekening mee, ook met Shendor die compleet flipte als hij andere honden zag. Ik mocht dat even in een aparte ruimte wachten, en achter de balie langslopen naar de spreekkamer.
PB maar als je de gegevens wil.
FlevoFluffy schreef:
Nu ga ik om de twee weken haar rustig aanleren dat de DA (leuk) is...
als ik jouw hond was zou ik je dan pas echt niet meer gaan vertrouwen want een da ís namelijk niet leuk, hoe je het ook draait of keert : vroeg of laat doet de da hem toch pijn en dan sta je daar met je 'vertrouwen'.
met een rechtdoorzee-aanpak van 'dit is niet leuk, ik weet het maar dit moet nu gewoon even' en daarna een superbeloning bereik je dus veel meer.
Ik zette leuk ook tussen aanhalingstekens....maar ik zal de volgende keer andere woorden gebruiken.
Leuk zal het zeker nooit worden...
Maar al piepend en hijgend de wachtkamer inkomen en alleen nog maar naar deur willen rennen is ook niet leuk.
Zelf snoetje om doen lukt niet.
Dus ik steek als eigenaar van een hond er tijd in om haar te laten ''wennen'' aan de DA
Daar lijkt mij niets mis mee.....
nee, met wennen is niks mis maar hij is er natuurlijk bang voor omwille van de realiteit (pijn) dus of en hoe hij daaraan gaat wennen?
ik hoop het voor jullie .
Ik 'wen' niks, het is een noodzakelijk kwaad en die ene keer per jaar dat moet dan maar... dan is het niet zeuren, hup lopen, zitten en je gedragen.
Desnoods met snuitje, ik zorg wel dat mijn hond zich gedraagt, geen assistente en geen DA, die hoeft alleen een enting te zetten of te voelen indien nodig, ik hou zelf mijn hond vast en zorg dat de DA veilig zijn werk kan doen. En alle pups worden met snoepjes beloond bij de DA maar ik ga er toch niet om te 'wennen' naar toe voor die ene keer per jaar. De mijne zijn niet wild op vreemden en de da blijft een volstrekt vreemde voor ze, zeker omdat ze er gelukkig maar zo weinig komen. Het is een beetje lopende band werk hier, de ene hond eruit, prik halen, terug de auto in en de volgende mee... en daarna de laatste...
In de wachtkamer meenemen doe ik sowieso al nooit (alleen als het niet anders kan zoals laatst met een hele zielige Xena), ik weet wie diegene voor mij is en dan ga ik op mijn gemakje mijn 1e hond halen...
Corneliana schreef:nav alle reacties nog maar even bezinnen.
ik had deze reactie niet verwacht, de da duidelijk ook niet.
ik doel er niet op om de da af te zeiken, daar is geen reden voor.
het kan angst zijn, pijn of gewoon te opgefokt.
volgende keer ga ik sowieso meer doorpakken dan ik nu gedaan heb en gaat er een snoetje om.
misschien man wel sturen die is fysiek een stuk sterker.
minder lang in de wachtkamer gaan zitten als het echt te lang duurt maar een andere afspraak maken.
1 coole overwinning hebben we wel gemaakt, hij heeft rustig in een ruimte gezeten met een pup.
eerst wel een uitval maar werd daarna weer snel rustiger.
Naar de Da gaan is nooit leuk hopelijk gaat het snel uitkomen dat er niks is of iets waar je dan wat aan kan doen om sky te helpen
veel groetjes inge
Hoe moeilijker jij doet, hoe moeilijker je hond doet.
