TessaThomas schreef:Hoezo is het inenten en bloedonderzoek niet gelukt?
Dat is hier ook, maak je een afspraak buiten het spreekuur om, laten ze je wachten tot vlak voor het spreekuur. Handig met een uitvallende gestresste hond.
da: houd u even zijn kop vast?
ik: ja hoor, waar ga je prikken?
da: in zijn zij, hier.
ik: oh hij is wel gevoelig daar
da: nee joh valt wel mee.
ik: misschien ben ik niet sterk genoeg?
da prikt gaat mis Sky schiet achteruit met een noodgang, da springt aan de kant.
da: mag assistente hem vasthouden?
ik: best, zal ik dan even de andere kant opkijken misschien let hij teveel op mij?
da: wat een goed idee
volgende moment hoor ik een ijselijke gil en zit mijn hond trillend en krijsend onder de tafel om vervolgens snel achter mij te kruipen. ik ben zo neutraal mogelijk gebleven want ik wilde zijn angst natuurlijk niet aanwakkeren of bevestigen.
da: zal ik een snoetje halen?
ik: hij bijt niet hoor
da: ja maar hij moet toch inge-ent worden hij reageert wel heel overdreven.
ik: laat maar, ik ga er eerst eens rustig over nadenken, ik snap dat het beter is van wel maar nu maken we er geen verdere rotervaring van.
tot zover de inenting. hij is dus overgevoelig in zijn zij. en erg bang. ik kon het op dat moment gewoon niet doorzetten, noem het maar slap of soft, ik stond er niet meer achter om die hond te prikken dan gaat het helemaal niet goed natuurlijk.