Lekker lopen op de hei in Nanna's achtertuin en niet de aandacht hoeven delen met Numa, dat is genieten voor Biène.
Het was alleen nogal spitsuur
We waren het bos nog niet ingelopen of de eerste honden kwamen ons al tegemoet, de teckel ervan lag al op zijn rug voor Biène naar hem kon kijken, dus dat was snuffelen en klaar.
Even later passeerden we wederom een teckel, vergezeld door 2 Fila's. Biène toch maar even aangelijnd voor de zekerheid, wat de Fila's blijkbaar nogal interessant vonden want ze kwamen tegelijk aangedenderd
Even later kwamen we ene Guus tegen, een kruising uit België volgens de baas, mooie donkergestroomde hond, maar niet interessant vond Biène.
Na een niet al te grote ronde weer rustig richting auto, waarbij we wederom de Fila's moesten passeren, maar waar inmiddels een koffie-uurtje met alle honden uit de buurt gestart was geloof ik.
Bij het koffie-uurtje was het een gekrioel van honden van allerlei pluimage, maar we gingen er rustig voorbij, hoewel een Duitse Herder wel even aangelijnd werd. Op mijn opmerking dat dat voor mij niet hoefde, dat Biène niets deed maar dat ik haar gewoon aangelijnd had om wat controle te kunnen houden kreeg ik te horen dat de bazin niet zeker wist of de Duitser niks zou doen. Ok prima.
We hebben maar een rondje van een half uur gemaakt, maar Biène is meer honden tegengekomen dan normaal in onze wandelingen in een jaar bij elkaar
Dus heel trots op mijn meisje.
Ik was wel heel blij dat ik Numa niet bij me had
