Ik zit momenteel heel hardnekkig mijn pup te negeren
Je zou denken dat ze zich de hele dag heeft moeten vervelen. Madamme is vanmorgen vroeg meegenomen naar het bos, heeft daar met andere honden gespeeld, heeft vanmiddag met me rond de stad gewandeld langs de grachten en een stuk door het park, is vanavond bij kennissen over de vloer geweest. Verder kleine uitlaatrondjes natuurlijk, en een rondje commando's oefenen en speurspelletjes tussendoor. En ze slaapt tussendoor ook goed, maar vooral in de avond gaat ze helemaal los.
Het lijkt net als met kinderen
Wanneer beginnen ze een beetje op te houden met die onstuimige speelsigheid? Heeft iemand troostende woorden voor me? Een aai over mijn bolletje? Iemand die me kan zeggen dat het allemaal goed komt?
Van de pups die we bij mijn ouders thuis hadden vroeger, kan ik me dit soort toestanden helemaal niet herinneren. (rottweiler, border collie, yorkshire terrier)



.