Zelfvertrouwen, aan de lijn, met andere honden

[[Sandra]]

Als er een is die niet meer terug wil naar de stad, dan is dat Jet wel.

Ze kan hier heerlijk uitrennen, dan galoppeert ze echt, zo prachtig... Als een hinde zweeft ze over de greppels langs het bospad en haar motoriek is al zo gracieus.

Alleen is ze soms erg onzeker.
Paarden. We komen regelmatig paarden tegen, pony, paard en wagen. Begint ze wat te blaffen.
Ik denk: ze kent het niet.
Lijn ik haar dan even aan [ik denk haast niet dat er iets gebeurt], maar dan stopt ze met blaffen.

Kan het zijn dat aanlijnen in zo'n situatie een gevoel van veiligheid geeft?

Een enkele keer doe ik het ook als we een paar dominante reuen tegenkomen. Soms zie ik ze op tijd en lopen we door, maar soms staan ze er ineens, voor Jet, dominant te doen. Ze doen niets, ze staan daar een potje machtig te zijn en dralen wat om Jet heen, maar Jet krimpt ineen en piest dan over haar staart. Ze maakt wel wat spelbuigingen, maar die honden doen verder niets. Ik denk dat dat Jet nog onzekerder maakt.
Vind ik niet fijn.
Ook niet om elke keer die steert te soppen.
Eigenaar van deze honden grijpt ook niet in, dus ik lijn Jet aan en we lopen door.

Kwamen we vandaag drie - voor ons vreemde - honden tegen. Die komen, nieuwsgierig, op haar af en ze zoekt steun bij mij, gaat naast me, tussen mijn benen staan. Dan vliegt ze er toch mee het veld over.
Dat vind ik dan weer fijner dan die reuen van daarvoor.

Met een Dobermannteef ging dat net zo, ze zijn ongeveer even oud, maar inmiddels vliegt de een achter de ander aan en andersom. Dat vind ik heel mooi, ik heb bij deze, en ook bij die andere drie wel, het gevoel dat dat honden zijn aan wie ze op een betere manier zelfvertrouwen kan opbouwen dan bij die reuen.

Mijn vraag is vooral: zit ik goed in mijn gedachtegang en handelwijze?
Komt ze bij me staan of kruipt ze tussen mijn benen, dan doe ik niets, ik haal haar niet aan en ik stuur haar ook niet weg.

[Dee]

Ik zou denk ik, net zo handelen.

Toen wij voor kennismaking gingen voor Nani, zagen wij een hondje dat moeiteloos los meeliep. We kwamen allerlei honden tegen.
Er spatte geen plezier af, maar ze wist zich wel te redden. Als andere honden besloten nader kennis te willen maken ging ze gewoon zitten. Ga uw gang.
Nu, terwijl wij ons eigenlijk helemaal niet met haar hebben bemoeid, omdat ze voor ons zo makkelijk was, begint ze geluiden te maken als ze een zwarte hond ziet.
( ze zat in NL samen met een andere buitenlander, zwarte labmix in huis ). Als we nu een zwarte hond tegenkomen
begint ze lelijk te doen ( zit ze wel aangelijnd ). Ik kan haar niet meer loslaten, wat ze eerder geweldig deed, omdat ze nu ineens achter brommers en auto's aan wilt rennen.

[[Sandra]]

Een enkele keer doe ik het ook als we een paar dominante reuen tegenkomen. Soms zie ik ze op tijd en lopen we door, maar soms staan ze er ineens, voor Jet, dominant te doen. Ze doen niets, ze staan daar een potje machtig te zijn en dralen wat om Jet heen, maar Jet krimpt ineen en piest dan over haar staart. Ze maakt wel wat spelbuigingen, maar die honden doen verder niets. Ik denk dat dat Jet nog onzekerder maakt.
Vind ik niet fijn.

Ik zou het toch laten gaan. Doorlopen of er niéts aan de hand is. Dat is er feitelijk ook niet want die reuen staan alleen maar even hanig zichzelf te bewijzen bij een teef en lopen daarna weer weg: gewoon hondengedrag.
Als jij er nou op afvliegt als een kip op een wormpje om Jet uit de situatie te halen maak je het veel groter dan het is. ("zie je wel, het is éng"). Terwijl je dik kans hebt dat ze na een paar keer die reuen gezien te hebben wel weet dat ze geen kwaad in de zin hebben.
Laat haar zèlf haar zelfvertrouwen opbouwen. Vooral in situaties waar dat prima kan, zonder kleerscheuren.
Dan maar even een natte staart

Ik ken mezelf: ik wil nog wel eens wat te beschermend zijn. Plus ik denk dan dat het prettiger is om dat zelfvertrouwen op te bouwen met wat 'gelijk[w]aardiger' honden, zeg maar.

[Lizzie.]

ik zeg; terug brengen naar de fokkrt, hopeloos geval, niet meer te redden

[Sammiez]

Ik denk dat je het goed doet zo hoor! Gewoon doorlopen bij die reuen en ervoor zorgen dat ze ook heel veel leuke ervaringen op doet met andere honden die wat meer bij haar passen.

[Miezemuis]

Lizzie is net zo. Volgens Kees zit het trouwens een beetje in de lijn. Heel zachtaardige hondjes (soms wat truttig). Hij zei em al dat Jet van karakter erg veel op Lizzie lijkt of andersom natuurlijk. Ik kijk wel heel goed met wie ik Lizzie laat spelen. Zij speelt niet met hele dominante of hele wilde honden. Daar vindt ze niets aan, en wordt ze alleen onzeker van. Overigens doe ik hetzelfde als jij. Ik geef haar steun zonder haar "aandacht" te geven. Ik stuur drukke honden wel weg die aan de gang blijven. Ik kan wachten totdat ik ons weeg maar ik weet dat Lizzie amper corrigeert, zij voelt zich doodongelukkig en daar heb ik geen zin in.

[Esther12]

Ik herken er ook wel iets van bij Bo, al gaat die dan niet piesen. Hoe oud is Jet ook al weer?
Bo is van zichzelf een tikje terughoudend maar toen ze één/anderhalf jaar was is het een tijdje wat erger geweest en was ze ook wat angstig voor bepaalde honden die ze zelfs lelijk van zich af kon snauwen. Ik heb echt even moeten zoeken hoe ik daar mee om moest gaan. Inmiddels heeft ze behoorlijk wat zelfvertrouwen, durft ze steeds makkelijker contact te zoeken met anderen honden en gaat ze zelfs weer spelen. Misschien heb ik er een bijdrage aan mogen leveren door de manier waarop ik haar erin heb begeleid. Of misschien komt het doordat ze nu volwassen is en was het vanzelf ook wel goedgekomen. Ik weet het niet. Maar het gaat super en ik ben heel trots op haar!

[[Sandra]]

Lizzie is net zo. Volgens Kees zit het trouwens een beetje in de lijn. Heel zachtaardige hondjes (soms wat truttig). Hij zei em al dat Jet van karakter erg veel op Lizzie lijkt of andersom natuurlijk. Ik kijk wel heel goed met wie ik Lizzie laat spelen. Zij speelt niet met hele dominante of hele wilde honden. Daar vindt ze niets aan, en wordt ze alleen onzeker van. Overigens doe ik hetzelfde als jij. Ik geef haar steun zonder haar "aandacht" te geven. Ik stuur drukke honden wel weg die aan de gang blijven. Ik kan wachten totdat ik ons weeg maar ik weet dat Lizzie amper corrigeert, zij voelt zich doodongelukkig en daar heb ik geen zin in.

Aha, een familietrekje. Dan ben ik ook nog wel benieuwd naar Dana, al leek zij me wat 'steviger' toen ik haar meemaakte. Wat je als laatste schrijft is inderdaad precies Jet bij die reuen.

Ik herken er ook wel iets van bij Bo, al gaat die dan niet piesen. Hoe oud is Jet ook al weer?
Bo is van zichzelf een tikje terughoudend maar toen ze één/anderhalf jaar was is het een tijdje wat erger geweest en was ze ook wat angstig voor bepaalde honden die ze zelfs lelijk van zich af kon snauwen. Ik heb echt even moeten zoeken hoe ik daar mee om moest gaan. Inmiddels heeft ze behoorlijk wat zelfvertrouwen, durft ze steeds makkelijker contact te zoeken met anderen honden en gaat ze zelfs weer spelen. Misschien heb ik er een bijdrage aan mogen leveren door de manier waarop ik haar erin heb begeleid. Of misschien komt het doordat ze nu volwassen is en was het vanzelf ook wel goedgekomen. Ik weet het niet. Maar het gaat super en ik ben heel trots op haar!

Jet wordt in juni 2. Ze snauwt niet van zich af, laat zich eerder in een hoekje drukken. Misschien is het bij Jet ook wel een periode, contact zoeken doet ze graag, maar als ze merkt dat een hond wat dominanter is kan ze ook weer pijlsnel wegvliegen (naar mij) om dan even de kat uit de boom te kijken en als het dan leuk gaat, loopt ze zo weer te dartelen met die andere hond.

[Esther12]

Bo is op 5 januari 2 geworden en ik heb haar de afgelopen 6 maanden bijna met de week meer zelfvertrouwen zien krijgen.
Maar ik heb haar wel in situaties gebracht met andere honden, ik ben het niet uit de weg gegaan. Ik heb haar daarbij nergens toe gedwongen, wel gesteund en aangemoedigd. Wilde ze zich afzijdig houden dan vond ik dat prima, wilde ze tussen mijn benen staan dan was het ook goed. En gaandeweg is ze steeds meer uit haar schulp gekropen. Maar nogmaals, misschien was dat anders ook wel gebeurd, ik weet het gewoon niet. Maar Bo is in mijn ogen nu een behoorlijk stabiele hond terwijl ik daar een half jaar geleden best wel wat twijfels over had. En eigenlijk verwacht ik gewoon dat het zelfs nóg iets beter zal worden, haha.

[[Sandra]]

Dat biedt goede hoop

Misschien speelt bij Jet nog dat ze tot november meestal aangelijnd uitging, ze heeft in mijn vorige woonplaats weinig los gelopen. Er was ook niet zo veel contact met andere honden als nu.

[bouvierpoedel]

Hun halfzus Loes de bl&tan ,die dezelfde vader heeft is ook een gevoelig typje .
Laat ze iets doen wat ze heel leuk vinden en goed in zijn of neem een bal /stok mee als ze daar dol op zijn.
Moet wel zeggen dat Loes het hier aardig uitbuit zo af en toe denk ik soms.
Die gevoeligheid of eigenlijk overdreven mutsen gedoe kan ik moeilijk handelen en word er soms een beetje sjacherijnig van.
Meerdere pups van rooie Harrie hebben dat karakter en ook de gevoeligheid of en aanleg om mensen te scannen op ziektes en epileptie of suiker .
1 van hun halfbroers zat bij stichting hulphond en zou opgeleid worden voor ADL en is uit de opleiding gehaald omdat hij bij het gastgezin stedds mensen liep te scannen en zo erg dat hij niet stoppen kon.
De hele dag door en zelfs tijdens de wandelingen wat leuk zou moeten zijn en spelen en poepen inhoud.
Bij een trainster mee gegaan naar huis in buitengebied waar hij weinig mensen zag en verplicht rust in zijn kop kreeg.
Hij is nu gecastreert en dikker aan het worden [ was broodmager] ,zit nu bij een andere trainster enn loopt in een traject om baby's en peurters te verwijzen en een begeleidingstraject van jonge autisten kinderen.
En dat gaat super als het maar gecontroleert en gedoseert word anders word hij ook te hyper, overgevoelig .

Oh trouwen een bruine reu van mij ,de broer van Lotte en zoon van Mies is pas geplaatst door stichting Hulphond bij een soldaat met PTSS en dat gaat geweldig .

[[Sandra]]

Hun halfzus Loes de bl&tan ,die dezelfde vader heeft is ook een gevoelig typje .
Laat ze iets doen wat ze heel leuk vinden en goed in zijn of neem een bal /stok mee als ze daar dol op zijn.
Moet wel zeggen dat Loes het hier aardig uitbuit zo af en toe denk ik soms.
Die gevoeligheid of eigenlijk overdreven mutsen gedoe kan ik moeilijk handelen en word er soms een beetje sjacherijnig van.

Chagrijnig word ik er niet van, dat mutserige vind ik vaak juist wel vermakelijk

Oh trouwen een bruine reu van mij ,de broer van Lotte en zoon van Mies is pas geplaatst door stichting Hulphond bij een soldaat met PTSS en dat gaat geweldig .

Mies is retetrots

[fes/lou]

Billy was ook wat mutserig, zeker bij nieuwe dingen of dingen die hij spannend vond. Ik dacht eerst dat het beest niet spoorde. Maar ik ben dan ook terriers gewend die overal blind ingaan en nergens van onder de indruk zijn. Sinds Billy gecastreerd is, lijkt hij een stuk zorgelozer geworden, het is nu meer een blij ei dan een kat uit de boomkijker aan het worden...