Stel nou....dat ik Yanthe's zoon zou houden...

[Madelief]

Wat dan? Waar leg ik me dan hopelijk 14 jaar aan vast?
Pfff. Ik word moe van het wel/niet/wel/niet denken. Het is niet echt aan de orde omdat ik op dit moment eigenlijk een eigen baas voor hem zoek. Er komt ook binnenkort iemand kennismaken en dat klinkt tot nog toe wel goed, maar toch of misschien juist daardoor denk ik wel weer wat na over "wat als ik toch"..
Want ik zou hem dolgraag willen houden. Alleen..

Houden zou niet makkelijk zijn, want heeft consequenties voor Yanthe (qua tijd die zij krijgt), met name ook financiëel en wat ik doe in mijn vrije tijd. Maar meest nog vraag ik me af....doe ik ze een plezier, of juist niet?
Ik had natuurlijk twee honden en dat was altijd heerlijk, maar Bonha was natuurlijk een (oude, gecastreerde) teef en ook nog eens erg makkelijk.

Hoe is het om met een reu en teef van toch geen klein ras te wandelen. Intácte reu, want dat zou de bedoeling zijn..?

Ik heb dus Yanthe, beaucerondame van 5 jaar. En zoon Dommelsch van 14 weken.
Ik ben dól op Dommelsch, waanzinnig leuk ventje. En makkelijk. Voor mij dan.
Hoewel ik veel weg ben (een groot bezwaar tegen hem aanhouden), gaat het voortreffelijk. Er komt wel iemand tussen de middag om hem even in de tuin te laten.
Met mama samen kan hij meer dan geweldig alleen blijven. Hij kan ook al alleen alleen blijven, niet zo héél erg lang (puur omdat ik dat niet van hem gevraagd heb ), maar lang genoeg om een lange wandelingen (anderhalf uur ofzo) met Yanthe te gaan wandelen. Hij is dan volkomen rustig, piept niet, blaft niet, niks.
Op dit moment wandel ik nu vroeg in de ochtend met het tweetal in het Park/bos. Dat is zo vroeg dat we geen andere honden tegenkomen of heel weinig. Nu maar iets van 20 minuten, maar dat wordt langzaam langer natuurlijk, als hij groter wordt. De rest van de vroege ochtend spelen ze in huis.

Overdag ga ik niet het Park in omdat ik mijn aandacht niet goed kan verdelen en ik gewoon met Dommelsch alléen op stap wil om hem zelfstandig te laten groeien en ontwikkelen. Er lopen hier overdag héél veel honden en niet bepaald allemaal even gezeglijk of onder appèl. Dan heb ik liever mijn aandacht bij pup alleen.

s'Middags komt mijn vader. Die doet verder niets met ze, maar wel de tuin open en gewoon gezelligheid bieden. Hij blijft meestal een uur, soms langer. Ze doen dan niet veel. Soms een beetje spelen, maar verder zijn ze erg rustig.
s' middags/s'avonds/weekend loop ik dan dus met ze apart. Dommelsch heeft op die manier al een paar leuke speelmaatjes ontmoet en ik neem hem dan ook mee op socialisatie-uitjes.
En verder spelen ze heel veel samen. Erg leuk.

Puppycursus gaat ook erg leuk, hij leert super snel en met veel plezier. Als ik s' ochtends met ze naar het park loopt trekt hij niet, en ook als ik met hem alleen loop maak ik veel werk van niet-trekken, en dat lukt tot nog toe erg goed. Maarja ....de gemiddelde beauceron kan daar wel wat hardnekkig in zijn dus Joost mag weten wat me daarin nog te wachten staat.

Uiteraard betekent een reu (ipv teef) aanhouden dat ik wel zo'n beetje klaar ben met fokken, voorlopig dan toch, maar dat lijkt me op dit moment ook bijna absolute noodzaak...er wordt in mijn ogen véél en véél te veel "gefokt" in ons ras. Jammer, omdat ik ervan overtuigd ben dat ik twee geweldige nesten op de wereld heb gezet (nouja, Yanthe dan ) zowel qua looks als met name ook qua karakter. Maar een derde nest van Yanthe zie ik op dit moment niet zitten. Te weinig serieuze rasliefhebbers die zoekende zijn.

Maar met reu heb ik dan wel gewoon een "leuk tweetal". Gaat sowieso makkelijker dan met een teef; ze hebben gezelschap en een speelmaatje. De reu is in mijn ogen zeer veelbelovend, zowel zijn karakter dat gewoon top is, als qua uiterlijk. Ik wil hem dan ook graag in de toekomst beschikbaar zien voor de fok (of hij nu blijft of niet). Dat hoeft tenslotte niet op grote schaal en ook niet over 2 jaar al. Een nest als hij 9 is kan ook prima .

Yanthe kan overigens prima alleen zijn, daarvoor heeft ze dus een tweede hond echt niet nodig. Ze vindt het ook prima om ál mijn aandacht te krijgen vermoed ik. Wel spelen ze erg leuk samen en dat heeft wel weer een voordeel voor niet alleen haar ontspanning, maar ook voor mij...ik kan meer tijd besteden aan andere dingen omdat zij elkaar prima vermaken.
Ik zou er dus ook voor kunnen kiezen meer met Yanthe te doen (trainen, vaker meenemen...)
En dan misschien later pas een tweede hond, beauceron, asiel-, ander ras...

Maargoed, heel verhaal... de hamvraag:
Wie heeft er een intacte teef en intacte reu als tweetal en hoe bevalt dat? En in wandelgebieden waar je toch vaker andere honden tegenkomt?

p.s. Uiteraard zullen ze bij loopsheid gescheiden worden en dat zal neerkomen op logies

Een paar plaatjes:




13 weken:






met zusje Vajèn




14 weken


typisch beauceron....overal met de dikke billen op gaan zitten...mama incluis

[Sas]

oh mijn handen jeuken maar ik heb twee teven dus kan niet reageren

[Corneliana]

ik heb nergens verstand van maar je kan hem maar 1x wegdoen...

[Fin]

Beredeneer je het niet teveel? Die laatste foto zegt mij eigenlijk al voldoende.

[Suske]

Ooit
Als het kan doen

[Sas]

jajajajaja, dat wilde ik ook allemaaaql zeggen. Wie houd je nu voor de gek? Je hebt je hart al volledig weggeven aan Dommelsch. En eigenlijk lees ik geen enkel bezwaar in je relaas.

[gonnie]

O hij is wel erg leuk zeg. Ik heb geen ervaring met een intacte reu en teef in huis.
Ik zelf heb een reutje wat ik weer terug had gekregen weer herplaats. Ik zag het niet zitten tussen mijn vier ongecastreerde teven. Mijn meiden worden elke vier maanden loops en dan moest hij wel vaak uit logeren.

Maar zo te zien kunnen ze het samen wel heel erg goed vinden.
Ik zou hem in jou situatie denk ik wel houden.

[Irisz]

Ik kan je niet heel erg adviseren, dan dat je echt je gevoel moet volgen. Een derde hond was hier eerst nooit de bedoeling.
Ik had dus ook een teef (Luna, geholpen) en intacte reu (Xavi), wat super ging. Inderdaad maatjes voor elkaar, samen op stap en spelen, maar ook ruimte voor quality time met beide.
Als ik zo je stukje hoor, klinkt het als een perfecte, maar onverwachte match. Je wil op dit moment niet fokken, dus daarvoor is het geen drama. Je hebt dan een prachtig setje en wie weet kun je in de verre toekomst weer verder met een dochter van Dommelsch.
Als het haalbaar is, financieel en qua tijd, zou ik het doen. Je krijgt spijt.

En hij is zo leuk

[Elmo/maureen]

Houden! Ik denk dat je heel veel spijt krijgt, als je hem toch weg doet.

[Madelief]

Beredeneer je het niet teveel? Die laatste foto zegt mij eigenlijk al voldoende.

Het is ook juist een vraag die een meer realistisch beeld moet oproepen dan "maar ze zijn zo leuk samen"
Als het bleef zoals nu hoefde ik niet meer na te denken natuurlijk
Want het is een gaaf mannetje, met een topmoeder, alleen...het mannetje wordt een reu van misschien 40-45 kilo.
Als hij dan opeens gaat lopen patsen omdat hij zijn "teef" wil "claimen" of gewoon omdat hij zichzelf stoer vindt is het misschien níet meer zo leuk.
Kruip-sluip-routes lopen en drukbezochte losloopgebieden vermijden is natuurlijk dan wel een optie, maar ik wil daar wel even over nadenken.

Los nog van dat hij elders gewoon meer aandacht krijgt. Ik ben echt heel weinig thuis . En het mannetje moet wel de kans krijgen op te groeien tot stabiele kerel.

[Lief]

Mijn stel is intact en loopt in drukbevolkt hondenwandelgebied. Vooralsnog gaat dat goed. Mijn reu is heel vriendelijk van aard, hij hoeft zijn punt niet zo nodig te maken; hij is toch wel de grootste.
Mijn teef was al lastig met andere honden voordat de reu er was, nu wordt de reu ingezet als bliksemafleider en is het niet zo'n issue.
Samen thuis hebben ze het geweldig, ze slapen samen, eten samen, knuffelen samen, ruzieen eens wat samen. Mijn teef is door de reu aanhankelijker geworden. Het is echt een setje, ze lopen vaak synchroon en doen aan synchroonpoepen.
Als er mot is met andere honden is het wel altijd maar 1 hond die de mot heeft, en soms zelfs de ander die de ruzie sust, maar zeker geen ganging up. Wel toen de reu nog een pup was; dan kregen honden die de pup afblaften met mijn teef te maken. Nu hij volwassen is mag hij het zelf uitzoeken.
Ik vind het heerlijk, en ik ben blij dat ze zoveel aan elkaar hebben.

[Fin]

Beredeneer je het niet teveel? Die laatste foto zegt mij eigenlijk al voldoende.

Het is ook juist een vraag die een meer realistisch beeld moet oproepen dan "maar ze zijn zo leuk samen"
Als het bleef zoals nu hoefde ik niet meer na te denken natuurlijk
Want het is een gaaf mannetje, met een topmoeder, alleen...het mannetje wordt een reu van misschien 40-45 kilo.
Als hij dan opeens gaat lopen patsen omdat hij zijn "teef" wil "claimen" of gewoon omdat hij zichzelf stoer vindt is het misschien níet meer zo leuk.
Kruip-sluip-routes lopen en drukbezochte losloopgebieden vermijden is natuurlijk dan wel een optie, maar ik wil daar wel even over nadenken.

Los nog van dat hij elders gewoon meer aandacht krijgt. Ik ben echt heel weinig thuis . En het mannetje moet wel de kans krijgen op te groeien tot stabiele kerel.

Ik heb twee ongecastreerde reuen gehad van 35 en 40 kilo, en dat samen met een intact teefje. Ik heb slechts één keer gehad dat mijn oudste reu mijn teefje verdedigde, en dat was toen ze echt lastig gevallen werd.

Hij was naderhand wel trots op zichzelf.

Overigens altijd met ze in een drukbezocht losloopgebied gelopen. Het ligt dus denk ik wel aan het karakter van de reu in kwestie.

[Corneliana]

Beredeneer je het niet teveel? Die laatste foto zegt mij eigenlijk al voldoende.

Het is ook juist een vraag die een meer realistisch beeld moet oproepen dan "maar ze zijn zo leuk samen"
Als het bleef zoals nu hoefde ik niet meer na te denken natuurlijk
Want het is een gaaf mannetje, met een topmoeder, alleen...het mannetje wordt een reu van misschien 40-45 kilo.
Als hij dan opeens gaat lopen patsen omdat hij zijn "teef" wil "claimen" of gewoon omdat hij zichzelf stoer vindt is het misschien níet meer zo leuk.
Kruip-sluip-routes lopen en drukbezochte losloopgebieden vermijden is natuurlijk dan wel een optie, maar ik wil daar wel even over nadenken.

Los nog van dat hij elders gewoon meer aandacht krijgt. Ik ben echt heel weinig thuis . En het mannetje moet wel de kans krijgen op te groeien tot stabiele kerel.

anderzijds ken jij hem heel goed en zelfs zijn moeder.
dus...

[Jackira]

Je weet dan wat je hebt als je hem zou houden en kunt daar al vanaf het begin op inspelen. Heel veel problemen hoeven niet te ontstaan omdat je ze kunt voorkomen

Maar hij zal best een sterk karakter krijgen en je zult voor "lastige" dingen komen te staan. Punt is als het niet zou lukken om zijn gedrag te controleren of je dan de mogelijkheden hebt om daar nog mee om te gaan wat uitlaten betreft en of je dat zou willen Ik zou hem houden. Maar dat kunnen dan best eens intensieve veertien jaren worden

[laura86]

Ik denk dat er ondertussen wel een heel fantastisch iemand langs moet komen wil jij je knappe ventje nog wegdoen. Als hij zou lief, leuk, mooi, etc. is, ben je niet bang dat je giga spijt krijgt?

Ik heb twee reuen en een teef. Durf er nog niet teveel over te zeggen omdat mijn teef pas 10 maanden is (en nog niet loops geweest) maar mijn drietal is tot nu toe niet anders. Eén van reuen is vervelend naar type labrador/flatcoat. Ik roep heb bij me, lijn hem aan en laat hem 30 seconden later weer los. Dat is iets wat je misschien zou moeten gaan managen (is nu natuurlijk nog niks over te zeggen). Daarnaast kan ik me voorstellen dat mensen het niet leuk vinden als er twee Beaucerons op hun hondje afstormen, maar ik weet niet of dat in hun karakter zit.

Mijn teef was al lastig met andere honden voordat de reu er was, nu wordt de reu ingezet als bliksemafleider en is het niet zo'n issue.

Dit ken ik, en ik vind dit erg handig. Zonder mijn reuen zou ze ongetwijfeld vaker uitvallen naar andere honden.

Heel veel succes met je keuze, het lijkt me geen gemakkelijke.

[Pets_Passion]

Als ik jou zo lees... zou ik zeggen houden.
Het klinkt niet alsof hij een probleem heeft met het feit dat jij veel weg bent en hij heeft zijn moeder wat veel goed maakt.
Mijn enige puntje zou zijn de loopsheden, want je wilt geen ongelukjes. Dus hij moet wel 2x per jaar uit logeren of in elk geval goed gescheiden worden gehouden.
Als je dat geen bezwaar vindt, zou ik zeggen lekker houden!

Je wilt nu niet meer fokken zeg je, dus dan is zo'n tweetal voor nu wel heel leuk natuurlijk.
En je kan altijd, mocht je weer fokplannen willen gaan maken, als er een hele leuke dame voor hem langs komt een dochter (of zoon) van hem weer in huis erbij nemen natuurlijk...

[Rami]

Zoals ik het lees ben jij zelf gewoon de meest geknipte baas voor Dommelsch.
Reu en teef is sowieso een fijn combinatie, ook als ze allebei intact zijn.

[Maeve]

Hier een intacte reu en teef, al is Coda nog niet volwassen dus misschien stel ik m'n mening nog bij Maar tot dusver vind ik het een heerlijke combi. Ze hebben amper mot onderling, Coda is gewoon de baas en daar valt niet over te twisten. Nilo voelt zich daar ook prettig bij, dat is van nature niet zo'n leider dus die is rustiger geworden sinds we haar erbij hebben. In het begin was het een beetje een gehannes met uitlaten, Nilo loopt niet perfect netjes aan de lijn en Coda snapte er sowieso nog niks van natuurlijk. Maar binnen een aantal weken waren ze er aan gewend en Nilo is er zelfs beter van gaan gedragen

Met andere honden vind ik het ook een probleemloze combi, maar nu zijn tollers sowieso redelijk sociaal. Ik weet niet hoe dat zit met Beaucerons? Wat ik hier merk is dat Coda ook buiten de taak als ranghoogste op zich neemt en eventuele conflicten tegen gaat. Ze corrigeert zowel reuen als teven op duidelijke manier, maar niet overdreven. Dat komt dus eigenlijk nooit tot een gevecht, terwijl dat met twee reuen wel een groter risico is.

Dus ja, ik zie het probleem niet zo

[moosje]

Ik zeg houden.
Je hebt je hart al helemaal aan hem verloren. Ik denk ook dat als er mensen komen kijken voor hem dat je, misschien onbewust, toch een hoop beren op de weg zal zien, omdat ze niet goed genoeg zijn in jouw ogen. Ook denk ik dat je er spijt van gaat krijgen, juist omdat je al zo'n band met hem hebt.

Je kan ook teveel problemen zien, hoewel ik het echt super vind hoe je er over nadenkt, dat zouden meer mensen moeten doen (waaronder ik zelf ).
Als je een teefje aan zou willen houden kun je je druk maken over hoe het over een paar jaar zal gaan als ze volwassen is, of ze elkaar dan niet de tent uitknokken etc.
Nu maak je je druk over hoe hij zich als reu zal ontwikkelen. Natuurlijk kan hij gaan patsen, het is een reu. Maar ik denk dat je daar zelf ook veel invloed op hebt.
Hoe is de gemiddelde Beauceronreu? En zijn vader, en halfbroers uit het eerste nest? Kun je daar niet al iets uit opmaken qua verwachtingen die je kunt hebben? Het is en blijft een individu natuurlijk.
Zoals ik het lees kun je ondanks je drukke leven beide honden prima bieden wat ze nodig hebben. Wandelingen samen en alleen, individuele aandacht, en ze hebben elkaar ook inderdaad nog. Ik heb dan wel geen reu en teef in huis, maar merk wel aan Jade dat sinds Bleza er is dat ze daar echt heel veel aan heeft. Als ik niet wil spelen dan gaat ze naar Bleza, en andersom ook trouwens. Ze slapen vaak samen, zoeken elkaar echt op. Ik denk dat dat voor de honden ook erg belangrijk is.

Oh, en als laatste, als Yanthe loops is mag Dommeltje best hier komen logeren hoor.

[Lief]

Beredeneer je het niet teveel? Die laatste foto zegt mij eigenlijk al voldoende.

Het is ook juist een vraag die een meer realistisch beeld moet oproepen dan "maar ze zijn zo leuk samen"
Als het bleef zoals nu hoefde ik niet meer na te denken natuurlijk
Want het is een gaaf mannetje, met een topmoeder, alleen...het mannetje wordt een reu van misschien 40-45 kilo.
Als hij dan opeens gaat lopen patsen omdat hij zijn "teef" wil "claimen" of gewoon omdat hij zichzelf stoer vindt is het misschien níet meer zo leuk.
Kruip-sluip-routes lopen en drukbezochte losloopgebieden vermijden is natuurlijk dan wel een optie, maar ik wil daar wel even over nadenken.

Los nog van dat hij elders gewoon meer aandacht krijgt. Ik ben echt heel weinig thuis . En het mannetje moet wel de kans krijgen op te groeien tot stabiele kerel.

Ja het is een reu, die doen reuen-dingen, ook als je er geen teef bij hebt.
Ik zie in jouw bezwaren met name de vervelende dingen aan het hebben van een reu, niet zozeer de vervelende dingen aan het hebben van een stel.

[Lucia]

Ik zeg ook, houden.

Je hebt je hart verloren, ze gaan leuk samen, ze doen het nu ook super terwijl je niet veel thuis bent. En het klinkt alsof je prima in staat bent om ze genoeg te bieden, apart uit, cursus, etc, etc. En dat gaat zelfs op deze jonge leeftijd al goed.

Daarbij zegt een ander gezin voor Dommelsch niet direct dat hij dan stabiel wordt omdat er meer tijd voor hem is. En iemand anders zei het al, je hebt je hart verloren, iemand moet (al dan niet bewust) aan veel eisen voldoen om zijn perfecte baasje te worden.

[Lizzie.]

Je krijg altijd spijt van dingen die je niet gedaan heb

[Brindlecardi]

Hier ook altijd intacte combi gehad reu/teef.
Nooit ruzie of gedoe. Ook niet bang voor. Alleen om de loopsheid opletten. Maar goed dat is ook niet vreselijk

[wilma84]

Ik heb zelf een forse hovawart-reu van 4 jaar. Als ik voorheen naar een losloopgebied ging, dan ging dat (zo tot ruim z'n tweede jaar) gewoon goed. Wel opletten met reuen, die niet meteen 'u' tegen hem zeiden, maar hij zocht niet actief de confrontatie. Alleen: de keren dat ik bij die wandelingen zijn golden-vriendin mee nam, waren géén ontspannen uitjes. Hij was volledig gefocussed op andere honden die zich wellicht "aangenaam met haar wilden verpozen", en daarmee wilde hij graag "een appeltje schillen in den boze".

Dat patsgedrag is uiteindelijk ook sterker gaan worden als hij alleen liep, dus het zit toch in zijn aard. Dus loop ik nu al enkele jaren, samen met stoere en sterke oppasteef erbij, in gebieden die goed te overzien zijn. Altijd zijn ze met elkaar aan het keten, aan het rennen, stoeien, biggen en bekvechten. Als ik géén teefje erbij gehad zou hebben, zou hij lang niet zoveel plezier in zijn leven thuis en op de dijkrondjes hebben!

Moraal: als hij zich ontwikkelt tot een (over)zelfbewuste reu, is het een kwestie van aanpassen bij het uitlaten.
Maar als hij verder het grootste gedeelte van de dag kan doorbrengen in het hondse gezelfschap van moeder, lijkt me dat
toch echt een leuker leven dat als patsende reu alleen, die praktisch nooit meer interactie met andere honden heeft.
En voor hetzelfde geld blijft hij wel zijn hele leven lang gemakkelijk en sociaal.

(Hij is trouwens wel érg leuk...!)

[Badu]

Zou hem houden.... maar ja, ben een slechte raadgever

[Brigitte30]

Ik zou voor Dommelsch gaan!
Maar... ik zou er wel vanuit gaan dat je straks op afgelegen stukken moet wandelen, of op afwijkende tijden. Dan kan het alleen maar meevallen toch?

[P-tt]

Volgens mij weet je stiekem het antwoord al! En zoals je al hebt aangegeven kunnen ze prima samen maar ook alleen en kun jij individuele tijd ook prima aan ze geven. Daarnaast is echt te merken aan de manier waarop je schrijft dat je je hart al aan Dommelsch hebt verloren.
Wat je eventueel nog kunt doen is Nanna's tip opvolgen. Een lijstje maken met voors en tegens gewoon om het voor jezelf toch even overzichtelijk te hebben.

[Madelief]

Bedankt voor alle nuttige reacties!
Hij kwam als zelfverzekerd uit de puppytest (zeer vriendelijk en zelfverzekerd, mensgericht, super leuke pup, geschikt voor iedereen).
Hopelijk betekent dat potentieel een wel zelfverzekerde, maar patsen onnodig achtende reu in wording

Ik ga de reacties straks nog eens lezen en dan her en der op reageren!

[Sita]

ik zie geen enkel probleem, meer nog, ik begrijp zelfs niet hoe je kan overwegen om hem niét te houden .

Als hij dan opeens gaat lopen patsen omdat hij zijn "teef" wil "claimen" of gewoon omdat hij zichzelf stoer vindt is het misschien níet meer zo leuk.
Kruip-sluip-routes lopen en drukbezochte losloopgebieden vermijden is natuurlijk dan wel een optie, maar ik wil daar wel even over nadenken.

en ook dat moet niet echt een probleem zijn, daar hebben ze 'appèl' voor uitgevonden en dat lijkt me bij een doorsnee boosje toch echt wel haalbare kaart.

Inderdaad, Rowan wil hier nog wel eens Sita claimen, maar een ferme "doorlopen" is daarbij voldoende om hem te laten stoppen. En patsen hoort gewoon bij het reu zijn en is in mijn ogen prima te begeleiden.

[Nawosh]

Hier een reu teef combinatie van een toch wel lastig ras maar Romis (4 jaar) heeft nog nooit noodzaak gezien om te gaan patsen naar andere reuen.
Hij tolereert alle andere reuen, zelfs als zijn teef loops is.
Hiervoor heb ik een Zuidrusreu gehad met twee beardie teven en ook dat was nooit een probleem.
Ik zou dit leuke mooie reutje zeker houden. Helemaal als je ook nog zegt dat je waarschijnlijk geen derde nest met Yanthe gaat fokken.