Daarom

[marian*]

Omdat ik RAMI's topic niet wil vervuilen open ik een nieuw topic.

Als een hond dood gaat kom je voor de keuze te staan wat je gaat doen.Wordt het cremeren , begraven of bij de dierenarts achterlaten ?
Natuurlijk denkt iedereen daar anders over maar wat ben ik achteraf gezien blij met de keuzes die ik met Max en Bente gemaakt heb! Die zijn allebei gecremeerd en ik heb ze een aantal maanden na elkaar uitgestrooid op een plek waar ik heel vaak langs loop.
Ik zeg ze dan vaak eventjes gedag en loop weer verder. Natuurlijk mét Kiki met wie ik verschrikkelijk blij ben en die ook al onder mijn huid begint te kruipen.
Kortom : ik vind het fijn om een plek te hebben waar ik ze gedag kan zeggen, ook al is het dan alleen nog hun as.

[yamie]

hier wordt gecremeerd en daarna in een urn thuis, uitstrooien kan ik niet, althans tot nu toe met Sam niet, die moet gewoon nog steeds een beetje bij me blijven ...

[_Jules_]

Sowieso cremeren, omdat ik achterlaten bij de dierenarts niet fijn vind. James en Taco zijn gewoon bij het crematorium in zo'n tuintje uitgestrooid. Ik hoef geen urn in huis, vind ik niet nodig. Heb zoveel foto's, dat vind ik genoeg. Nacho zou ik ook daar uitstrooien. Jules, Jazz en Sadie denk ik op hun favoriete wandelplek. Die oudjes hadden dat niet, hun favo plek was/is hun kussen thuis dus vond bij het crematorium uitstrooien prima.

[marian*]

hier wordt gecremeerd en daarna in een urn thuis, uitstrooien kan ik niet, althans tot nu toe met Sam niet, die moet gewoon nog steeds een beetje bij me blijven ...

Ik kon die asbus juist weer niet te lang thuis hebben ; ik had het gevoel dat ze daarin opgesloten zaten en dat wilde ik niet.
Nu kan ik er naartoe wanneer ik wil en zijn ze er nog een beetje want de as is nog heel goed zichtbaar.

[Anja]

Max is gecremeerd ( zoals al mijn huisdieren) en ik heb de as niet terug gehad. Ik hoef geen urntje in huis en ik wil hem ook niet zelf uitstrooien.
Het crematorium strooit hem uit boven de noordzee.

[Tiny]

Beide gecremeerd en in een urntje thuis, ik kan er geen afstand van doen. Ik brand ook nog steeds iedere avond een kaarsje bij ze en bij het uitblazen zeg ik welterusten. Het doet niets af aan de liefde die ik voor Kier voel, Beau was mijn zielenkind, Jeda mijn hartekind en Akira zit in mijn bloed.

[Marieta]

Ohana staat hier op de schouw. Ik kan er ook geen afscheid van nemen

[Marjoleine]

Ik heb altijd nog begraven, op eigen grond.
En als je dan verhuist laat je ze achter, maar dat is niet erg.
Het is goed zo.

[Inge]

Ik heb Nika en Marouck laten begraven.
Ik hoef geen plek waar ik naar terug kan, de herinneringen zijn volop thuis en in het bos aanwezig. Maar achterlaten bij de dierenarts kon ik ook niet.

[Yai]

Ik heb dit gelukkig nog niet mee hoeven maken. Maar hoe ik er nu over denk wordt het cremeren en de urn mee naar huis. Maar ik weet niet hoe ik zal denken op het moment dat het zo ver is.

[jacq1970]

Tyson en Samara zijn beide gecremeerd, heb ze zelf naar het crematorium gebracht... van Tyson heb ik wat as in een sierraad laten doen en die draag ik, de rest is uitgestrooid op het dijkje waar we vaak wandelde.
Samara heb ik helemaal uitgestrooid in de duinen op ijmuiderslag op een voor mij herkenbare plek...
Voor beide honden net iets anders gekozen omdat dat meer bij hun en onze band paste, Tyson was mijn maatje, mijn vriendje, hem heb ik bijna 16 jaar gehad en hij was gelukkig daar waar ik was dus hem wild eik gevoelsmatig in de buurt houden.
Samara was het aller aller gelukkigst los op het strand, dit strand was ook de eerste plek waar ik haar zonder omheining los gooide en waar ik wist dat ze niet van me weg zou lopen, ze nam het ruime strand, werd een heel klein zwart stipje dat binnen mum van tijd weer een hond werd die naast me kwam staan, helemaal blij en kapot van haar sprint na maanden alleen maar aan de lijn en kleine sprintjes... Samara hoort vrij tezijn en terennen met de wind... en dat doet ze nu.
Beide keuzes voelen nog steeds goed aan, ik weet waar ze zijn, kan er naartoe als ik dat wil...

[noekie]

Scooby en Andor zijn beide gecremeerd.
Scooby zit in een urn en andor in een asbus omdat ik hem wilde uitstrooien, maar ik kan me er niet toe zetten om het ook te doen.

[Daisy@]

Onze honden liggen bij de buurvrouw in de tuin 1 met de as en de rest helemaal. (intussen niet meer natuurlijk)
We hebben ze in onze eigen tuin begraven, maar een stuk tuin verkocht een aantal jaren later, net waar de honden lagen dus.

Ik moet eerlijk zijn dat ik er de eerste dagen wel langs loop, maar verder heb ik er niet zo veel meer mee.
Ze zijn er toch niet meer. (Heb met mensengraven ook niet zoveel, ik vind er niets)

Ik heb er vrede mee dat ze liggen waar ze liggen. Buurvrouw laat ze ook gewoon liggen en maakt er tuin van. Ik ken deze buurvrouw ook al heel mijn leven, scheelt misschien.

Wat we met de volgende honden doen als die gaan? Waarschijnlijk cremeren en uitstrooien daar waar ze het liefste waren.

[Nel]

Mijn honden zijn allemaal begraven in het bos, waar ze zo met plezier rondgerend hebben...Dat voelt nog steeds goed. Ook onze katten op 1 na liggen daar.
Alleen Sjakie ( en 1 kat) heb ik bij de da achtergelaten, de grond was keihard bevroren, en om een busje as geef ik niks, dus vandaar zo.Die scheet zit voorgoed in mijn hoofd, wel jammer,maar dit was overmacht en daar heb ik vrede mee.
Als Timo overlijdt komt ze hier in de tuin te liggen ( tenzij de grond weer keihard bevroren is) en ik hoop dat dat voorlopig nog niet aan de orde is!!!

[Theraposa]

Ik heb nog nooit een hond verloren. Wel andere huisdieren en die begroef ik in de tuin. Een dier in een urn laten zitten zou ik niet kunnen , ik vind het ook voelen alsof ze er in op gesloten zitten. Strooi ik het liever ergens uit op bijvoorbeeld plek waar die graag was.

[krullie]

mijn honden heb ik altijd mee naar huis genomen in een urn.
als ik er aan toe was strooide ik ze uit op hun favo plek.
een soort van loslaten voor mij.

[Alhomaro]

Ik hoop dat het nog heel lang duurt (ik heb met Sandy afgesproken dat ze minstens 20 wordt), maar als het zover is worden ze hier in de tuin begraven. Tenzij het hartje winter is en de grond bevroren, dan laat ik ze eerst cremeren en begraaf ik de as later in de tuin.

[mariabel]

hier liggen alle overleden dieren in de tuin.. dat voelt voor mij goed... al heb ik niets met de graven of zo..maar het is inmiddels al een aardig dieren kerkhof, kippen.. konijnen.. een geit.. , katten en 4 honden..

[bouvierpoedel]

Snap dat hele gedoe van urntjes niet zo en de vrijheid geven.
Beest is dood .
Begraven/verbranden of bij de DA achterlaten maak mij niet uit .
Ga ook niet bij een grafje kijken of treuren ,bij mens en dier niet.
Klaar en over/effe janken en verder gaan en denken aan het beest of mens toen hij /zij nog leefde.
Je kunt zo weinig met een lijk of potje as want er komt niets terug .

[Lin-C]

Ik denk dat het hier ook cremeren wordt. Of als we inmiddels een tuin hebben, begraven in de tuin.
Toevallig hadden mijn vriend en ik het hier van de week nog over. Mijn vriend zei dat hij dan een kistje timmert en hem (als we die hebben) wil begraven in de tuin. (Kon wel janken toen we het erover hadden, zo erg ) Hij wil liever niet cremeren....

[Ingrid48]

de honden worden zeker gecremeerd en ik denk dat ik ze uitstrooi over de dijk, daar lopen we altijd.

Wel apart dat ik met de honden toch anders denk als met de katten/paarden/schapen. Die zijn allemaal thuis ingeslapen. De paarden en schapen zijn met het destructiebedrijf meegegaan en de katten laten cremeren via de da.
Blijkbaar gaan honden toch meer onder je huid zitten dan de anderen

[M@scha]

geen idee. ik heb niet zoveel met een dood lijf. zo hebben wij van onze overleden ouders een foto staan met een kaarsje erbij maar bij hun graven komen wij nooit.

ik denk dus dat ik mijn honden bij de DA zou laten of in de tuin zou begraven.

[Miezemuis]

Ik heb het in mijn volwassen leven nog nooit meegemaakt bij een hond gelukkig. Andere dieren heb ik in de tuin begraven, maar bij een hond voelt dat voor mij gevoelsmatig niet zo goed. Achterlaten bij de da weet ik ook niet zo. Maar zelf naar het crematorium brengen vind ik ook niet zo fijn. Ws wordt het toch het laatste. En dan uitstrooien op hun favo plek ,al wordt dat bij Dushi moeilijk want dan zou ik de as moeten uitstrooien op de bank

[Antonetta]

Gogo, Gipsy en Gizmo zijn gecremeerd. De potjes met as van Gogo en Gipsy heb ik begraven en dat van Gizmo staat op de kast. Ik weet niet of ik het ooit uitstrooi, nu ben ik hier nog niet aan toe. Gipsy haar potje as heb ik toen ik ging verhuizen opgegraven en hier opnieuw begraven, dat van Gogo kon ik niet meer bijkomen. Als ik Gizmo zal gaan verstrooien graaf ik Gipsy weer op en verstrooi ik ze samen.

[Veronique & Kyra]

Hier zullen ze individueel gecremeerd worden.
Zoals ik er nu over denk zal ik een deel thuis willen hebben en de rest wordt uitgestrooid op ons favoriete wandelgebied.

[*tweety*]

Ik heb Kyra laten begraven op Klaverweide bij Hoevelaken.
Daar heeft ze een eigen grafje waar ik heen kan, ben er al een tijdje niet geweest, maar het voelt goed.

[Bonnie F]

Snap dat hele gedoe van urntjes niet zo en de vrijheid geven.
Beest is dood .
Begraven/verbranden of bij de DA achterlaten maak mij niet uit .
Ga ook niet bij een grafje kijken of treuren ,bij mens en dier niet.
Klaar en over/effe janken en verder gaan en denken aan het beest of mens toen hij /zij nog leefde.
Je kunt zo weinig met een lijk of potje as want er komt niets terug .

Ik kan daar helemaal in mee gaan. Met 1 uitzondering. Ik begraaf de honden in het bos (stuk eigen tuin). Daarna is het klaar. Ik ga er nooit kijken oid. Maar het ritueel van begraven is voor mij en mijn man belangrijk. Er komen ook vrienden om te troosten. Ook de honden van vrienden worden er begraven (er liggen er nu een stuk of 10) maar het is absoluut geen "begraafplaatsje".
Ik kan me ook helemaal niet vinden in dat regenboog gedoe en "naar zijn vriendje toe". Ik vind het raar en zelfs erg kinderlijk. Alsof je een kind leert dat oma dat sterretje is.

[Bonnie F]

Bij mensen heb ik dat trouwens ook. Ze mogen mij tzt met liefde naar de gemeentereiniging brengen hoor.

Oh, dat roep ik ook altijd. Mijn man komt uit een katolieke familie. Wat een gedoe! Ik weiger toch echt om dmv foto's, kaarsjes en wat as herdacht te worden.
Oh, en ze maken zelfs ruzie om de tekst op de kaarten. Want tante Pietje had dat echt zo gewild, ooit heeft ze dat gezegd in 1962. Ik riep toen heel lomp dat tante Pietje het waarschijnlijk erg fijn vindt dat er nu zoveel aandacht besteed wordt aan wat ze gezegd had maar dat ze dat beter hadden kunnen doen toen ze nog leefde.
Oei, wat waren ze boos.... (en mijn man stiekum lachen)

[kooi]

Ik heb altijd nog begraven, op eigen grond.
En als je dan verhuist laat je ze achter, maar dat is niet erg.
Het is goed zo.

Dit dus, katten liggen in de oude tuin, met de as van mijn geliefde berner.
Hoe ik het hier in Rotterdam ga doen weet ik nog niet maar hoop daar voorlopig niet over te hoeven nadenken.

[sbientje]

Ik laat ze achter bij de dierenarts. Ik heb niks met lijken.
Ben er bij leven goed voor en nadat ze hun laatste adem hebben uitgeblazen ben ik er verder klaar mee.
Bij mensen heb ik dat trouwens ook. Ze mogen mij tzt met liefde naar de gemeentereiniging brengen hoor.

Ik hou ze best in herinnering, maar daar heb ik geen bus as bij nodig.

precies dit