Kijk je naar goedkopere alternatieven voor je hond nu alle de prijzen zo uit de bocht vliegen?
Ster topic! Klik hier om te reageren
Ben je nieuw en wil je een account maken? Klik hier!
Een (zeer) beknopte handleiding voor nieuwe leden vind je hier: Klik!
Het hondenforum team stelt zich hier voor: Klik!
Laatste wijziging 23-03-2022
Wil je deze forummededeling niet meer zien? klik dan rechtsboven in dit vak
Dave Thomas moest wegens verkeersovertredingen voor de rechter komen. Zijn pitbull Buzz Lightyear mocht niet mee naar binnen en werd naar het dichtstbijzijnde asiel gebracht. Weer op straat wilde Dave zijn hond ophalen, maar dit bleek 400 dollar te kosten. Dave beschikte niet over dit geld en vol verdriet zat hij nog even bij zijn geliefde hond om afscheid te nemen. Daar maakte weer iemand deze foto van, plaatste deze op Facebook en al snel bood zich een vrijwillige vreemde aan om de hond vrij te kopen. Fantastische actie?
Ik vind het een fantastische actie, blij dat de hond weer bij zijn eigenaar is.
Ik vind het een nogal hoog hoax-gehalte hebben, eerlijk gezegd. Net zoals die zoveel-likes en dan krijgen kinderen een kitten of wat dan ook.
En ik ben denk ik te nuchter: als je voor de rechter moet verschijnen laat je je hond toch thuis of bij een oppas? Die heeft niets in een rechtzaal te zoeken als het geen hulphond is.
Normaal gesproken neem je inderdaad geen hond mee naar de rechtbank, dus je zal bijna zeggen dat het om een dakloze gaat. Wat ik belachelijk vind zijn, de 400 dollar die hij aan het assiel moet betalen.
Ik zie het al gebeuren, je hond ontsnapt en word naar het assiel gebracht. Je gaat hem de zelfde dag nog ophalen, en moet 300 euro neer tellen om hem terug te krijgen. Mooie manier van zakken vullen.
Hij heeft geen 400 euro? Wat nou als de hond ziek wordt dan? Dan maar laten inslapen of wegdoen? Zorgverzekering voor de hond zal hij namelijk wel niet hebben.. Weet niet of het beestje dan wel beter af is.
Ik vind het verhaal ook en beetje raadselachtig maar als ik de foto zie dan denk ik wel dat baas en hond bij elkaar horen... een hond ligt niet zo relaxt als hij de baas niet zo fijn vindt...
Maar nogmaals het verhaal hebben we maar van 1 kant gehoord...
Gebeurt hoor. Ook in Nederland. Volgens mij wel iets minder, maar het is mijn ouders jaren geleden bij Jari overkomen.
Die raakten ze kwijt tijdens een wandeling in een bos in Limburg. Uren gezocht en ze konden hem niet vinden.
Ze stonden daar op een camping en zijn terug gegaan naar de caravan. Midden in de nacht weer op omdat ze niet konden slapen zolang hij weg was. Weer gaan zoeken en bedacht dat aan de rand van het bos een hotel lag. Daar gevraagd en hij bleek daar heen te zijn gegaan. Was opgehaald door de dierenambulance en bij het asiel afgezet.
Ondertussen 1 uur 's nachts, dus onmogelijk om nog langs het asiel te gaan. Dus de dag erna (zondagochtend) richting asiel. Jari mocht mee, maar ze moesten wel betalen voor de kosten van opvang.
Tot zijn dood hebben we sindsdien melig opgemerkt dat Jari 2x betaalt was: 1x bij de fokker en 1x bij het asiel
Nou een client van mij is haar hond ook kwijt geraakt. Zij moest bij het ophalen van haar hond bij het asiel ook veel betalen. Volledig terecht overigens want de hond werd niet fantastisch verzorgd en is daar dus geent, geknipt, ontvlooit en nog wat andere medische zaken zijn er gedaan. Hond was wel iets langer bij het asiel als een paar uur (6 dagen)
Mijn herder is ook een keer naar het asiel gebracht. Meneer ligt in de zomer vaak los naast het huis te bakken in de zon en iemand dacht dat hij een heel zielig hondje was dus hup oplaten halen door de dierenambulance en die hebben hem naar het asiel gebracht.
Ik mocht hem de volgende ochtend pas ophalen en 80,- neertikken.
Laatst gewijzigd door Nerazi op 21 feb 2013 09:54, 1 keer totaal gewijzigd.
Nou, als iemand mijn hond bij mijn huis vandaan plukt en naar het asiel brengt en ik dan 80 euro moet betalen om mijn hond terug te krijgen ben ik daar niet blij mee.
Tama, Nikkie, Jarah en Bijou. Groetjes Gonnie. Er is geen spreker die het van de zwijger wint.
Thomas is een dakloze die niet op de rechtzaak verschenen is voor 2 openstaande boetes. Hij is op straat opgepakt en de hond is naar het "asiel" gebracht door de politie.
Thomas heeft zelf een poosje (is me niet duidelijk geworden hoelang precies) in de cel gezeten en in de tussentijd hebben ze bij het "asiel" bepaald dat Buzz als een losloper behandeld werd (binnen gebracht door politie, zonder halsband.)
Thomas kon 'gewoon' voor de hond betalen en hem meekrijgen, maar hij moest nog een extra dag wachten totdat ze hem hadden laten castreren .
Meghan schreef:Mijn herder is ook een keer na het asiel gebracht. Meneer ligt in de zomer vaak los naast het huis te bakken in de zon en iemand dacht dat hij een heel zielig hondje was dus hup oplaten halen door de dierenambulance en die hebben hem naar het asiel gebracht.
Ik mocht hem de volgende ochtend pas ophalen en 80,- neertikken.
Liesbeth schreef:Thomas is een dakloze die niet op de rechtzaak verschenen is voor 2 openstaande boetes. Hij is op straat opgepakt en de hond is naar het "asiel" gebracht door de politie.
Thomas heeft zelf een poosje (is me niet duidelijk geworden hoelang precies) in de cel gezeten en in de tussentijd hebben ze bij het "asiel" bepaald dat Buzz als een losloper behandeld werd (binnen gebracht door politie, zonder halsband.)
Thomas kon 'gewoon' voor de hond betalen en hem meekrijgen, maar hij moest nog een extra dag wachten totdat ze hem hadden laten castreren .
kan ik me ergens wel voorstellen zwerfbaas maakt zwerfhond maar ja, als ie hem gewoon bij zich hield gaat dat niet meer op.
Liesbeth schreef:
Thomas kon 'gewoon' voor de hond betalen en hem meekrijgen, maar hij moest nog een extra dag wachten totdat ze hem hadden laten castreren .
O, dat is wel een heel grappige zin
Om een eind te maken aan het daklozenprobleem?
Oeps, foutje bedankt .
Je snapt vast dat ik het anders bedoelde, maar je hebt gelijk. Taalkundig heb ik het niet goed verwoord.
gonnie schreef:Nou, als iemand mijn hond bij mijn huis vandaan plukt en naar het asiel brengt en ik dan 80 euro moet betalen om mijn hond terug te krijgen ben ik daar niet blij mee.
Tuurlijk niet... Alleen het zijn gemaakte kosten, dus het is wel logisch, vind ik.
Jeannettebo schreef:Ik wordt sowieso een beetje gestoord van al die zielige verhaaltjes op fb
"vind ik leuk"
en ook wel mee eens, vaak een half verhaal en iedereen roept; ohh en ahhh
zag zojuist een filmpje met reacties; kippenvel, dit raakt je!! en; het is wat je ouders je meegeven in het leven etc etc.
filmpje; hardloper die last krijgt tijdens het lopen van zn hamstring, besluit dan hinkelend door te lopen, pa rent erop af en samen lopen ze naar de finish. met een muziekje van euh..hoe heet die..van de Titanic denk ik. juk juk juk
Meghan schreef:Mijn herder is ook een keer na het asiel gebracht. Meneer ligt in de zomer vaak los naast het huis te bakken in de zon en iemand dacht dat hij een heel zielig hondje was dus hup oplaten halen door de dierenambulance en die hebben hem naar het asiel gebracht.
Ik mocht hem de volgende ochtend pas ophalen en 80,- neertikken.
Een simpele penning kan blijkbaar, naast een hoop stress, ook een hoop geld schelen.
En € 80,- is misschien wel veel maar in veel gevallen is het simpel te voorkomen dat je hond daar beland (dmv een penning)
Als je op jachten gaat maak je wat dat betreft ook nogal wat mee.
Honden die op spoor van een of ander everzwijn, zo lang lopen dat ze hun eigen terugspoor niet meer kunnen volgen (kan ook heel hard regenen, sneeuwen en andere weersomstandigheden bv.) en elke grofwild jachthond moet leren, zich orienteren, en dat kost een jaartje.
Zo werd Cajun eens gejat van een jacht in de Ardennen: een vrachtwagen stopte aan een wegrand, waar de jagers op hun posten zaten, en lokte met vlees o.i.d. een van mijn honden uit een besneeuwd bos. De andere honden lieten zich niet lokken en bleven op afstand of keerden terug om naar mij, of op zoek naar andere sporen. Maar ja Cajun had wat Russell bloed en was dus te goed van vertrouwen tegen vreemden. Pakken, inlaaien, deur dicht en wegrijden.
Kwam ik uit de drift: waar is Cajun?
Er kwam al een Waal aanrennen die me toeriep dat ze mijn hond gedognapt hadden.
Ach hij zal zo wel bellen dacht ik, het telefoonnummer staat immers op de halsband.
Maar niks.
De volgende dag om 4 uur namiddag belt een asiel 40 kilometer verderop, de hond was daar al de vorige avond gebracht maar ze belden nu pas. Ik ging Cajun ophalen en moest 40 Euro betalen voor 1 nacht en een halve dag!
Ik zei, wat geven jullie die honden, biefstuk? Want als ik in Duitsland in een pension ga, heb ik voor 35 euro een kamer met bed en wc en alle comfort en ontbijt ook nog!
Verder heeft eens een asiel in Idar Oberstein, 2 van mijn jachtterriers vastgehouden die daar door iemand waren gebracht (naar de weg gelopen en in een auto geladen terwijl wij daar aan het jagen waren) en ze gaven nooit toe dat het mijn honden waren. De jachtopzichter zou ze er wel uit halen maar ze lieten hem niet toe! Uiteindelijk heeft het een half jaar! geduurd en talloze, altijd beleefd blijvende telefoontjes van mijn kant. In die tijd hadden ze het koppel (Punk en Adolf) 3 x herplaatst, maar 3 x werden de rebellen teruggebracht wegens het slopen van kippen en buurtkatten. Toen ze weer in het asiel zaten, wat aan de bosrand lag, kwamen op een nacht de wilde zwijnen langs. Ze klommen uit hun kennel, (harmonicagaas op stang, 2 meter hoog) en dan uit de omheining van het asiel (3 meter hoog) jaagden genoeglijk op de varkens de hele nacht, vermaakten zich opperbest, en zaten s- morgens weer aan de poort van het asiel te wachten, moe en voldaan. he, eens even helemaal eruit geweest.
Toen mocht ik ze eindelijk ophalen, nadat die lui hadden begrepen dat dit toch geen ordinaire huishonden zijn.
Pas geleden, in Eupen in slecht weer een hond kwijtgeraakt, nog een jonge hond, liep voor het eerst verloren.
Dat betekende voor mij wel dat ze serieus aan het jagen en speuren was geslagen.
Enfin, daar de hele nacht in mijn auto geslapen waar de auto ook overdag, gestaan had.
Maar die ochtend, nog geen Jess.
Toen moest ik wel door naar de volgende jacht.
Die middag tijdens de jacht, werd ik gebeld.
Het hondje was vermoedelijk daar waar mijn auto gestaan had, maar ze konden wel het telefoonnummer erop lezen (en belden mij dus) maar ze liet zich niet vangen.
Ik zei dat ik de volgende morgen pas, terug naar Eupen kon komen, ik had nu andere verplichtingen.
Die volgende ochtend, moest ik eerst nog een nazoek doen, daarna terug het hele eind naar Eupen.
Ik naar waar de auto gestaan had. Daar stonden wel veel auto's en waren veel toeristen aan het wandelen maar ik zag mijn hond niet. Bel ik op: het asiel heeft hem opgehaald.
Goed, ik naar dat asiel, een plaats verder.
Het asiel was eigenlijk dicht voor de middag, maar gelukkig deed een jongeman toch de deur open.
Hij was heel behulpzaam en zei dat mijn hond nog in het bos zat: niemand kon haar vangen. Allerlei mensen hadden zich ermee bemoeid en er was politie bij geweest.
Hoe ontroerend trouw was Jess aan mij.
In de auto van het asiel, reden we naar die plek, het was aan de overkant van de weg waar ik was gearriveerd die middag. En daar stond Jess op een parking, op afstand verwend door allerlei voorbijgangers, die haar ook eten hadden toegeworpen tot ze bijna plofte.
Ik zag Jess, Jess zag mij, en sprong bijna in mijn armen.
Die man van dat asiel vertelde dat ze haar al met een blaaspijpje hadden willen verdoven omdat de lokale jachtpachter haar wilde doodschieten. Dat is een figuur met weinig geduld.
In elk geval, Jess en ik waren herenigd.
Daarna is ze ook nooit meer kwijt gelopen.
Op jacht op allerlei plaatsen, maak je van alles mee met kwijtgeraakte honden, dingen die ik nooit meer vergeet met honden die er allang niet meer zijn, en soms miraculeus hoe ze zich in koude natte bossen, een nacht weten te redden en hier een droog plekje vinden, en hoe je ze dan terugvindt, vaak met hulp van allerlei mensen.
In de Ardennen en Duitsland, en Frankrijk, komt het vrij vaak voor dat mensen moegelopen, kwijtgeraakte jachthonden vinden en aan de eigenaar teruggeven.
Wij zetten altijd ons GSM nummer op de halsband met een permanent marker, dat blijft dagenlang leesbaar.
Al die berichten doen me eigenlijk niet zo veel. Dingen gebeuren nu eenmaal en het leven is niet altijd eerlijk. Als ze op mijn facebook verschijnen, zit er ook zo'n knopje verbergen.
En ik zou het denk ik toch wel merken als een dierenambulance mijn hond bij mij thuis op komt halen. Ze zullen op z'n minst aanbellen en niet zomaar een hond die vlak bij een huis ligt even inladen. Ik heb 3 jaar bij de dierenambulance gewerkt, maar dat niet meegemaakt.