Vrijdag is onze bas gaan slapen.
Maandag was het foute boel. Je lag alleen maar te liggen en wilde niet veel meer eten, ach dat kan een oude hond kan welleens een dagje lui zijn.
dinsdag belde mama dat het echt niet goed met je ging en dat ze je overeind moesten helpen.
woensdag ben ik met jou en mama naar de dierenarts gereden. Alles leek goed je hart ging klonk nog als die van een jonge hond. je hebt een spuitje gehad tegen de misselijkheid en het leek wel of je binnen 2 seconde opknapte pakte een koekte van de da aan en wilde snel weer naar buiten lopen. Je zat zelfs rechtop achter in de auto. thuis hobbelde je snel naar binnen om op je kussen neer te ploffen en er niet meer vanaf te komen. Maar je wilde geen eten meer aanpakken. geen kattenblikvoer , geen worst geen snoepje helemaal niks. Wat is dat nou bas je ging de laatste weken zo goed. Altijd ertegenaan gehikt dat wanneer het nou genoeg is geweest en nu wisten we het gewoon, die tijd was nu gekomen het was in je ogen te zien. je was gewoon op. vrijdag is de hele fam bij elkaar gekomen om afscheid te nemen van je en 's avond's hebben we je laten gaan.
Het is goed zo basje tot ooit.
Bas 17-12-1999 8-02-2013
.