Ik liep met de honden naar het uitlaatgebied. Bonnie zoals altijd aan de lijn vanwege haar akelige gewoonte om katten op te jagen. Bij de ingang van het uitlaatgebied stond een vrouw met twee franse bulldogjes en een mopshond die ik al vaker had gezien en waar ik met een grote boog omheen loop omdat het van die valse krengen zijn.
Eén van de bulldogjes was niet aangelijnd en kwam gelijk gillend en grommend op ons af en zij laat de lijn van de andere bulldog schieten en die komt dus ook grauwend op ons af terwijl de mops schuimbekkend in de lijn blijft hangen. Blijft die vrouw stokstijf staan en kijkt alleen wat haar honden gaan doen
Kyra en Lyndie, zoals altijd los, gaan met een grote boog om de honden heen, maar Bonnie kon dus niet weg en tot mijn stomme verbazing begint ze zo vervaarlijk te grommen met haar lip zowat boven haar ogen opgetrokken, dat bulldogje nr.1 zowat een achterwaartse salto maakte in zijn poging weg te komen. Bulldogje nr.2 koos ook het hazenpad en zelfs het mopsmormel hield op met schuimbekken.
Mijn Bonnie: heldin







