Belle schreef:Ik kan je het verhaal van mijn hond vertellen, zij had het alleen in een achterpoot. Belle was ook een grote hond ± 45 kilo. Wij hebben toen wel haar poot laten amputeren, met in mijn achterhoofd dat als zij zich er niet mee zou redden, we haar alsnog zouden laten inslapen. Daarbij kwam ook dat de specialist had gezegd dat het een tumor was die niet snel zou uitzaaien. Voor de zekerheid ook nog een longfoto genomen om te zien of de longen schoon waren. Na de amputatie kon Belle al snel weer net zo veel als voor die tijd: rennen, spelen, traplopen, slootjes in en uit klauteren en zelfs nog haar dog dance oefeningen. Ze heeft nog twee jaar na de amputatie een volwaardig hondenleven gehad. Toen kreeg ze helaas weer een tumor in haar voorpoot. Mogelijk toch een uitzaaiing? Maar het kan ook gewoon een nieuwe tumor zijn geweest. Toen was het natuurlijk wel einde verhaal helaas, want een hond op twee poten kan niet. Toch heeft ze de laatste weken (toen we nog dachten/hoopten) dat het wat anders was zich nog verbazingwekkend goed gered op alleen haar rechterachterpoot en linkervoorpoot.
Wij zijn toen ook nog naar Utrecht geweest, bij professor Kirpensteijn. Hij heeft een methode om tumoren van binnenuit te bestralen met holmium. Het schijnt goede resultaten op te leveren. Bij Belle had het echter geen zin, omdat de tumor in het gewricht zat en het gewricht al helemaal aangetast was. Dus zelfs al zou de tumor door de holmium weggaan, dan zou het gewricht al teveel kapot zijn geweest. Daarnaast schijnt het het beste te werken bij mooie ronde tumoren. Misschien is het voor jouw hond nog wel een optie.
Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte met de keuzes die je moet maken.
De naam van de professor komt me bekend in de oren.
Dank je wel voor je reactie, ik ga zeker kijken of dit voor Zita iets kan betekenen!
Ik heb ook gehoord dat ze chemo kunnen spuiten in het bloedvat van de tumor, maar dat dit niet de gewenste resultaten opleverd.
Heeft hier iemand ervaring mee?
lidy
.