Op 19 dec ben ik met mijn border naar de DA gegaan omdat ik haar tepelpakket niet vertrouwde en haar lymfeklieren niet.
De DA had meteen een naar gevoel over de opgezette lymfeklieren en stelde een biopt voor, de tepels verdacht ze van hormonaal opgezet,daar kreeg ik synulox voor.
Zaterdag de 22e dec. al uitslag van de biopt en helaas positief op malgine lymfoom. (pfff stort je wereld even in
)De dagen tussen 19 tot 22 dec zetten de klieren echter zo erg op dat ze zo groot waren als ganzeneieren, ze zaten duidelijk tegen de luchtpijp aan te drukken want ze ademde benauwd, ook kon ze haar brokken niet meer slikken.
Die zaterdag meteen begonnen met prednison, en van de Da de mededeling gekregen dat die lymfeklieren ws niet meer zouden slinken, maar dat de pred mischien het groeien wel even kon stilzetten.
Maar 3 jan had ik weer een afspraak staan bij de DA, toen waren ze al met meer dan de helft kleiner geworden
en nog een week later waren ze weer normaal 
.Ze gedraagt zich ook echt niet als een hond die dood ziek zou moeten zijn, ze is fit en vrolijk eet en drinkt.
Wel gaf ik wat meer eten omdat ik haar wat schraal over de rug vond, wel was het me een keer opgevallen dat ze wat een volle opgeblazen buik had (beetje ballonbuik).
Afgelopen donderdag toch hier maar even mee naar de DA gegaan en die vond de buik ook hard en strak.
Ze stelde voor om een echo te laten maken, alleen ik moest hiervoor naar een andere DA omdat die van hun niet goed funcioneerde.
Zo gezegt zo gedaan,bij de andere DA de echo laten doen,alles zag er gelukkig perfect uit, geen tumoren enzo ( waar mijn eigen DA bang voor was).
Fardau bleef ook zo mooi keurig stil liggen dat ze ook echt heel rustig en nauwkeurig deze echo kon doen,ze kon lever milt nieren baarmoeder goed bekijken.
Met dit verhaal erbij ,en die geslonken lymfeklieren, en dat Fardau zo fit als een hoentje is, had deze DA ernstig twijfel of zij wel echt malgine lymfoom heeft.
Zij stelde voor om nog een keer een biopt van de lymfeklieren te doen,dit heb ik laten doen en nu wacht ik op deze uitslag.
Wat ze mij vertelde is dat het toch wel eens fout ging bij zo.n labratorium onderzoek ?? of dat die cellen er ziek (malgine) uitzien maar het eigelijk toch niet zijn, en dan krijg je wel een positieve uitslag ??
Iemand die hier over mee kan praten ??
vond het eigelijk een vreemd verhaal, maar door de hoop dat mijn hond toch gelukkig niet ziek zou zijn geloof ik alles 
en geniet nog zolang het kan 
Die zijn er hier zeker wel hoor, waaronder die van mij.
. 
