De kogel is door de kerk het word een ...

[linda-bakker]

Nou ts is ieder geval zich erg goed aan het voorbereiden , top! Ik zelf snap alleen echt niet na al de verhalen waarom je nog een akita zou willen, maar ik heb dan alle vragen met ja ingevuld haha! Succes met je zoektocht, ben benieuwd hoe het allemaal gaat lopen!

[luna2906]

Zo ben even een voormiddag weg en heb meteen 20 minuten aan leeswerk.
Ik neem het niet aanvallend op alle reacties want ze zijn allemaal met de beste bedoelingen geschreven.
Alleen de ene komt wat feller uit de bocht dan de andere.
Ik vind wel dat jullie respect onderling moeten tonen en mekaar niet hoeven af te kraken.
Niet naar meningen wat betreft over mijn topic of vragen of meningen die in het verleden aan bod zijn gekomen.
Ik ga ervan uit dat elke hondeneigenaar hier op het forum het beste met zijn hond voor heeft.
En dat waarschijnlijk niet iedereen vind dat die op de beste manier daar mee om gaat.

Om even terug te komen op een aantal vragen.

Wil je dat je hond kan spelen met andere honden die je tegen komt?
nee niet persee . Ik weet niet vanop afstand hoe goed of slecht honden opgevoed zijn dus ik heb liever niet dat elke hond uitbundig begroet zal worden. Wanneer ik op pad ben met mijn hond bepaal ik tempo en richting.
Toch zal ik niet de gelegenheid volledig willen ontnemen om nooit te kunnen spelen en zullen er tijdens de puppytijd contacten (van kenissen) gemaakt worden met honden waar de hond mee zal mogen spelen onder appel . Je kan niet met iedereen vriend zijn maar wel een aantal vrienden hebben. Zo gaat het met mensen ook.

Wil je dat je je hond niet kort hoeft te houden en met een boog om andere honden heen moet lopen?
Ik heb graag de volledige controle . Daar heb ik een fijner gevoel bij dan wanneer ik een hond zou los laten en hij een eindje bij mij vandaan zou rennen. Ik kan me voorstellen dat dit voor de meesten mensen meer ontspanning geeft. Maar ik vind zelf dat heel veel plekken niet geschikt zijn om honden laten los te lopen. Ook naar andere mensen toe. Het is niet omdat je een brave hond hebt dat wandelaars in de omgeving geen angst van een hond kunnen hebben. Ik zie dus geen probleem in het feit de hond aan de lijn te houden .

Wil je ontspannen zijn als er een labrador aan komt stieren met de haren en de staart omhoog?
Ja ik wil enigsinds ontspannen blijven als er een dolgeslagen hond op me af komt rennen. Maar ik vind dat deze verantwoordelijkheid ook voor een stuk bij de eigenaar ligt. Het maakt niet uit over welk ras het dan gaat . Kan je hond niet los dan ga je er in de eerste plaats aan werken over de controle en in het uiterste geval aan blijven werken en zowieso niet loslaten.
Off topic als mijn paard niet verkeersmak is ga ik me ook niet in het verkeer begeven. Dan ga ik doormiddels van training hieraan eerst werken.

Wil je met je hond naar het bos of water kunnen en hem daar lekker loslaten?
Ik werk zelf in een ploegen systeem waardoor ik best vaak alleen in gebieden ga zijn. Dus ja die gelegenheid heb ik wel. Zou ik het willen ? Dat hangt van onze band af .

Wil je samen met andere mensen en andere honden ergens wandelen met de honden los?
Niet persee. Ik sluit het zeker niet uit dat ik op zoek ga naar een groepje waarin de hond zou kunnen passen.
Echter met de tijdschema's van mensen om dingen af te spreken . Ben ik in dat opzich gewoon zelfstandig en ben ik van mening wil ik erop uit dan ga ik wil je mee prima heb je geen tijd ook goed.

Wil je dat je hond goed gaat leren luisteren?
Wie wil dat niet? Wel ben ik van mening dat je goed moet leren luisteren in zijn context moet zien. Door te begrijpen waardoor zijn karakter is gevormd uit zijn natuurlijke instincten . En hierop gepaste wijze mee om te gaan denk ik dat elke hond basisregels moet kunnen leren. Ik ga niet moeten verwachten om met de akita schapen gaan te drijven zoals met een border collie.
En als een hond jacht instinct heeft en hij is met zijn werk bezig en heeft het goed gedaan naar zijn normen maar niet naar jou normen kun je het de hond toch niet kwalijk nemen. Hij is er immers voor gefokt. Dat zijn nou net die karaktereigenschappen die je aanvaard of net bewust uit de weg moet gaan.

Wil je dat je hond enigszins normaal om kan gaan met vreemde dieren en katten bij kenissen bv?
We hebben zelf een kat een konijn en een chinchilla.
Daarom wil ik ook een pup .
Als je wil dat de hond zich gedraagd bij kennissen met mensen en met dieren dan zul je ook hierin moeten trainen.
Je kan niet verwachten van de hond dat hij zich voorbeeldig gedraagd als hij er nooit mee in aanraking komt.
Allles valt met routine en training.
En achter de kat aangaan kan ook routine worden maar dat word allesinds niet de bedoeling.

Wat heb ik mijn hond te bieden?
Veel aandacht .
Ik zelf ben een rustige persoon maar wel een babbelkous.
Ik vind het trainen van mijn paard erg leuk en ben dan ook van plan om een geschikte trainingschool die bij de hond past te zoeken.
Ik ben consequent geduldig soms te geduldig leergierig en heb doorzettingsvermogen.
We zijn een gezin met dieren niet met kinderen die komen er ook niet.
We hebben een tuin van 35 m diep .
Hij zal bij het gezin horen en zowel de keuze hebben om binnen en buiten te zijn.
In praktijk hebben we de tijd om 3 grote flinke wandelingen te maken . Maar ik heb al begrepen dat niet alle akita's daar voor te vinden zijn. Dat kan de hond zelf bepalen.
In de weekends willen we erop .
We zitten hier in een bosrijke omgeving dus we hoeven niet altijd de andere kant van belgie of nederland te gaan opzoeken.

Wat verwacht ik van mijn hond.
Ik verwacht een rustige hond . Die meer op zijn bazen gericht is dan op het bezoek dat binnenkomt.
De kat uit de boom kijken vind ik niet erg.
Een hond die niet enorme lange haren heeft . Nog niet zozeer voor het loslaten maar wel voor de geur die het met zich meebrengt als het regent.
Ik wil een hond die niet kwijlt en geen scheten laat a volanté.
Ik wil vooral een hond waar ik en mijn partner beide achter staan. Want we gaan aan co ouderschap doen elk evenveel zorgen en lasten dragen die het met zich meebrengt.
Onze tuin is geen paradijsje ik zie wel wat zijn behoeften worden ivm de boel op stelten zetten. Maar ik vind wel hij moet zich ergens kunnen uitleven. Als je de hond aan de lijn houd en binnen niks wil laten vernielen zul je wel voor een leuke uitlaadklep moeten zorgen.
Als dat de tuin moet zijn dan is het zo.

Ik hoop dat ik een duidelijk beeld heb geschetst voor jullie maar belangrijker nog voor mezelf.

Ik vind het bijzonder dat je tijd en energie neemt om dit hele stuk te schrijven. De meesten waren na de opmerking van Cleva gaan steigeren en daar was dan weinig zinnigs meer uit gekomen. Dus niet alleen complimenten voor je voorbereiding en voor je betoog, ook voor het blijven reageren op normale wijze

[Supernova]

Dat niet, maar het is wel grappig dat fokkers zonder problemen een pup aan TS willen verkopen omdat ze weet waar ze aan begint en dat eigenaren ?! er fel op tegen zijn.

Deze eigenaar was er helemaal niet fel op tegen Ik heb alleen mijn ervaring opgeschreven in de hoop dat ts daar wat aan heeft.



Veel plezier Worteltje met de voorbereidingen, Akita puppies zijn de schattigste wezentjes ooit

[gyanty]

Hoeveel mensen op het forum zijn niet op vergelijkbare wijze aan hun eerste hond begonnen?

Nou uuhhmm nee niet helemaal hoor. Onze eerste hond was het erfstuk van mijn opa. Basje de terrier moest goed geplaatst worden, anders wilde opa niet in een verzorgingstehuis. Basje was niet bepaald een makkelijk eerste hondje en niet de hond die ik in eerste instantie voor ogen had, maar och wat heb ik een plezier met dat beesie gehad! En meteen veel geleerd, want met zin sterke karakter was het wel een uitdaging. Dat was even denken, zo'n 10 jaar na jou ervaring denk ik. Het zal ongeveer 1995 geweest zijn. Daarna kwamen er meerdere asielhonden, dus nee ik heb nog nooit een voet gezet in een grote kennel .

Maar onvoorbereid waren we wel, want het stond dus niet in de planning. Gelukkig was ik groot hondenfanaat en leerde ik toen al (op jonge leeftijd ja) veel van honden van vriendjes en vriendinnetjes, die ik al op zeer jonge leeftijd alleen uitliet. (jaja hoe onverantwoord een meisje van een jaar of 10 met een stafford of een grote herder, tja zo ging dat )

nou, 10 jr vind ik best kunnen als het je maar geleerd is hoe.
mijn dochter is 4 en loopt ook heerlijk met Sky aan de riem.
wie wie leidt is nog niet duidelijk maar de riem hangt keurig slap dus dan is het prima
goed voor dr zelfvertrouwen.
enne.... klein detail ik loop er kort achter/naast. maar ik geloof best dat zij over 6 jaar makkelijk sky kan uitlaten zelf. kwestie van wennen en voordoen.

Ik weet niet hoe jong ik precies was, dat dergelijke zaken voorkwamen hoor. Maar met 10 jaar was het met regelmaat. Ik zou me eens verdiepen in kind en hond. Kinderen tot een jaar of 12 hebben in de regel een afhankelijke rang. Ze kunnen eigenlijk niet boven de hond staan. Het zal dus afhangen van hoe goedsullig de hond is en zijn incasseringsvermogen. Tot een jaar of 12 worden de kinderen hoger in positie gehouden door de ouders. Dáárom moet je dus altijd bij kind en hond blijven, want zodra jij de kamer uit verdwijnt, kan die hond eens gaan kijken of kind daadwerkelijk ook zelf in staat is om die speciale positie te behouden. Het hangt een beetje af van de handelingsvaardigheid van het kind en hoe natuurlijk die met de hond om kan staan. Sommige kinderen hebben daarin een natuurlijk gave, maar daar valt op 6 jarige leeftijd als jij erachter loopt eigenlijk niet zo veel over te zeggen. En kinderen alleen op pad sturen, tja hangt af van het kind, maar ik zie een hoop narigheid. Er wordt van alles van de hond gevraagd. Vicky Zitzitzitzitzit (hond zit inmiddels nog niet)VICKY ZZZZIIIIIIIITTTTTT! (vervolgens een hoop gemanipuleer om die hond in zit te krijgen) Hondje die leren zwemmen door kinderen en hop het water in gegooid worden. (zie ook wel hoop leuke dingen hoor). En Nederland wordt steeds voller met allerlei honden en de contacten zijn ook regelmatig niet vriendelijk en daarvoor moet je kind wel stevig in zijn of haar schoenen staan (vind het altijd zo zwaar overdreven dat dan meteen gesproken wordt dat het kind hierdoor een trauma oploopt. Echt ik heb er niks aan over gehouden...)

Daarbij gaat het bi jou om een eigen hond. Tot mijn 12e hadden wij helemaal geen hond.

[gyanty]

Tegen een hond moet je overigens zo min mogelijk babbelen. Als je gaat babbelen komt elke emotie door bij je hond omdat je hond leert je stem te analiseren. Een hond past zich nl aan aan zijn baas en gaat alles doen om diens taal te begrijpen. Niet woordelijk, maar zeker wel op het vlak van stress en emotie. Dus als jij tegen een hond gaat babbelen constant geef je geheimen weg die je hond niks aangaan. Bv dat je stress hebt omdat er iets staat te gebeuren waarbij je nog niet weet wat je hond zal doen. Vaak gaat dan onbewust je stem omhoog. Dus als je echt een kletskous bent is het wel zaak dat je je gekwebbel een beetje beheerst rondom je hond.
Ik was ook altijd een kletskous met de honden. De hele tijd tegen ze babbelen. Ze gingen mijn stem negeren als ik commando's gaf en pikten ook nog eens vanalles op uit mijn toon. Dus dat is misschien een tip. Weet niet of je veel moet praten bij paarden? Bij honden kan je het best aan en met je houding werken.

aan je houding lezen ze ook stress af
ik murmel ook heel wat af en als ik een commando geef gebeurt dat met een gebaar, zónder woorden meestal. omlopen is gewoon een cirkel in de lucht.

Ja ben het ook niet zo eens met deze uitspraak. Op zich praat ik niet extreem veel tegen mijn hond, maar heb soms periodes dat ik dat wel om 1 of andere reden doe. Maar goed Kay is ook een heel speciaal hondje. Mensen kijken mij altijd verbaasd aan, want vaak vraag ik Kay iets te doen en is het dus lang niet altijd een gewoon simpel commando: (kay is aan graven): Laat dat maar even, zoek maar een stokje en breng maar hier Tja het zou niet effectief zijn Ik heb er geen last van.... Kay ook niet. Het kan ook zo hoor in zelfde situatie: Kay nee, zoek stok, geef! En inderdaad (maar goed daar staat het ras ook wel extreem bekend om) Kay reageert extreem op mijn houding, dus of ik nu babbel of niet, die kleine smeerlap weet precies hoe de vork in de steel zit hoor.

[Lief]

Het maakt volgens mij niet uit of je babbelt of niet, zolang je je emoties niet onder controle kan houden merkt je hond dat toch wel, of je hem nu volledige toegang geeft middels gebabbel of je groot staat te houden met korte commando's.
Het is jouw hond, die kan jou toch wel lezen, daar hoef je je niet druk om te maken.
Mijn vriend is van de korte commando's, die op barse toon worden uitgesproken. Heus dat mijn honden er niet in mee gaan op de momenten dat hij gestresst is. Mijn zachte doch overtuigende "je waagt het niet" bij Misty die zichzelf staat op te fokken werkt dan beter dan zijn barse "volg".
Ik babbel een end weg tegen mijn honden soms. Die halen er de belangrijkste elementen ook feilloos uit. "Als jij zo'n brave meid blijft, krijg je dadelijk in de auto een koekie", Misty spoed zich vervolgens richting auto en is vol verwachting over het te ontvangen gerief.

[Worteltje]

Ik vind het bijzonder dat je tijd en energie neemt om dit hele stuk te schrijven. De meesten waren na de opmerking van Cleva gaan steigeren en daar was dan weinig zinnigs meer uit gekomen. Dus niet alleen complimenten voor je voorbereiding en voor je betoog, ook voor het blijven reageren op normale wijze

Het lijkt wel op een solicitatie gesprek .
Ja het zet je wel aan het denken .
Wat alleen maar goed is.

En misschien moesten er maar meer fokkers zijn die eerlijk zouden zijn als ze een bepaald ras fokken ook nee zeggen tegen de mogelijke kopers die zo graag die schattige puppy willen.
De koper zal er allesinds niet blij mee zijn en al helemaal niet snappen waarom wel niet.
Een koper die er voor open staat en eens nadenkt, kan wel is gaan bedenken waarom hij geen geschikte kandidaat is . En of er dan misschien iets anders dat beter bij hem past.

En 13 jaar terug hebben we thuis 3 kleine honden gehad. Ze luisterden heel erg goed . Vooral die van mij.
Maar dat waren zo een brave sukkels denk ik dan dat ik het niet echt meer meetel.
Maar wat ik nog wel goed onthouden heb van toen is de zorgen dat het met zich meebrengt. Vooral als ze puppy zijn.
Speeluurtjes ,dutjes , wandelingetjes . Overdag maar ook s'nachts de hond uit laten.
Ze waren zeer snel zindelijk en hebben nooit in huis gedaan.

[ZomerStorm]

Dat niet, maar het is wel grappig dat fokkers zonder problemen een pup aan TS willen verkopen omdat ze weet waar ze aan begint en dat eigenaren ?! er fel op tegen zijn.

Deze eigenaar was er helemaal niet fel op tegen Ik heb alleen mijn ervaring opgeschreven in de hoop dat ts daar wat aan heeft.



Veel plezier Worteltje met de voorbereidingen, Akita puppies zijn de schattigste wezentjes ooit

Deze anders ook niet. In tegendeel, ik begrijp heel goed waarom de TS een akita zou willen, ook al is ze een beginner. TS lijkt zich goed voor te bereiden, waardoor ik voor haar (zover je zoiets vanachter een computer kunt beoordelen) geen probleem zie in het nemen van een akita.

[Hylos]

Ik snap de zorgen hier wel.. Even over hoe het hier thuis gaat met een "absoluut niet beginners ras".

Als ik heel eerlijk moet zijn heb ik me ook verkeken op het ras wat ik nu heb. Het is echt heftiger dan ik had verwacht.
Alleen dat hoeft niet een ramp te zijn mits je bereid bent alles er aan te doen en je dagindeling er voor aan wilt passen.

Al mn aandacht gaat hier naar de pup en niet omdat het een mormel is maar omdat hij veel energie heeft en je echt gigantisch consequent moet zijn met em.
Mn vriend staat er gelukkig hetzelfde in en we overleggen veel over de opvoeding zodat we samen dezelfde dingen blijven doen. Het pakt hier gelukkig heel goed uit en het gaat echt goed! Maar dat houd wel in dat we elke dag veel met em uit moeten(niet de 15 minuten per keer die er voor staan), elke dag trainen we sessies van een paar minuten (vindie prachtig), heb een "selectie" honden die hij regelmatig ziet om zo aan andere honden te wennen etc. Gelukkig was Xavi vrijwel meteen zindelijk en piept hij nooit in de bench. Mocht je dat er ook nog bij krijgen...... pff
Ik heb geen grote vrienden kring of druk sociaal leven. Dus alle tijd voor mn hond, en dat was ook de bedoeling!

Maar ik kan me ook voorstellen dat mensen het opgeven met zo'n ras.. of er niet tegenop kunnen, het onderling niet eens zijn over de opvoeding.

Ik raad niks af, gewoon ff gezwets over hoe het bij ons thuis gaat.

[Corneliana]

Tegen een hond moet je overigens zo min mogelijk babbelen. Als je gaat babbelen komt elke emotie door bij je hond omdat je hond leert je stem te analiseren. Een hond past zich nl aan aan zijn baas en gaat alles doen om diens taal te begrijpen. Niet woordelijk, maar zeker wel op het vlak van stress en emotie. Dus als jij tegen een hond gaat babbelen constant geef je geheimen weg die je hond niks aangaan. Bv dat je stress hebt omdat er iets staat te gebeuren waarbij je nog niet weet wat je hond zal doen. Vaak gaat dan onbewust je stem omhoog. Dus als je echt een kletskous bent is het wel zaak dat je je gekwebbel een beetje beheerst rondom je hond.
Ik was ook altijd een kletskous met de honden. De hele tijd tegen ze babbelen. Ze gingen mijn stem negeren als ik commando's gaf en pikten ook nog eens vanalles op uit mijn toon. Dus dat is misschien een tip. Weet niet of je veel moet praten bij paarden? Bij honden kan je het best aan en met je houding werken.

aan je houding lezen ze ook stress af
ik murmel ook heel wat af en als ik een commando geef gebeurt dat met een gebaar, zónder woorden meestal. omlopen is gewoon een cirkel in de lucht.

Ja ben het ook niet zo eens met deze uitspraak. Op zich praat ik niet extreem veel tegen mijn hond, maar heb soms periodes dat ik dat wel om 1 of andere reden doe. Maar goed Kay is ook een heel speciaal hondje. Mensen kijken mij altijd verbaasd aan, want vaak vraag ik Kay iets te doen en is het dus lang niet altijd een gewoon simpel commando: (kay is aan graven): Laat dat maar even, zoek maar een stokje en breng maar hier Tja het zou niet effectief zijn Ik heb er geen last van.... Kay ook niet. Het kan ook zo hoor in zelfde situatie: Kay nee, zoek stok, geef! En inderdaad (maar goed daar staat het ras ook wel extreem bekend om) Kay reageert extreem op mijn houding, dus of ik nu babbel of niet, die kleine smeerlap weet precies hoe de vork in de steel zit hoor.

Sky begrijpt ook goed wat ik van hem wil. moet ik wel zeggen dat ik van mezelf heel veel lichaamstaal gebruik. dus als ik die zelfde zin zou zeggen (wat ik dus ook doe) maak ik daar korte handgebaren bij dus das wel valsspelen. wel makkelijk als je aan het bellen bent en de hond moet corrigeren ik klets gewoon door en met mijn hand kan ik hem naar zn plek sturen, laten zitten, laten liggen, laten blijven. maar tis ook een lekker gevoelig kereltje die goed op mij gericht is.

[Corneliana]

Hoeveel mensen op het forum zijn niet op vergelijkbare wijze aan hun eerste hond begonnen?

Nou uuhhmm nee niet helemaal hoor. Onze eerste hond was het erfstuk van mijn opa. Basje de terrier moest goed geplaatst worden, anders wilde opa niet in een verzorgingstehuis. Basje was niet bepaald een makkelijk eerste hondje en niet de hond die ik in eerste instantie voor ogen had, maar och wat heb ik een plezier met dat beesie gehad! En meteen veel geleerd, want met zin sterke karakter was het wel een uitdaging. Dat was even denken, zo'n 10 jaar na jou ervaring denk ik. Het zal ongeveer 1995 geweest zijn. Daarna kwamen er meerdere asielhonden, dus nee ik heb nog nooit een voet gezet in een grote kennel .

Maar onvoorbereid waren we wel, want het stond dus niet in de planning. Gelukkig was ik groot hondenfanaat en leerde ik toen al (op jonge leeftijd ja) veel van honden van vriendjes en vriendinnetjes, die ik al op zeer jonge leeftijd alleen uitliet. (jaja hoe onverantwoord een meisje van een jaar of 10 met een stafford of een grote herder, tja zo ging dat )

nou, 10 jr vind ik best kunnen als het je maar geleerd is hoe.
mijn dochter is 4 en loopt ook heerlijk met Sky aan de riem.
wie wie leidt is nog niet duidelijk maar de riem hangt keurig slap dus dan is het prima
goed voor dr zelfvertrouwen.
enne.... klein detail ik loop er kort achter/naast. maar ik geloof best dat zij over 6 jaar makkelijk sky kan uitlaten zelf. kwestie van wennen en voordoen.

Ik weet niet hoe jong ik precies was, dat dergelijke zaken voorkwamen hoor. Maar met 10 jaar was het met regelmaat. Ik zou me eens verdiepen in kind en hond. Kinderen tot een jaar of 12 hebben in de regel een afhankelijke rang. Ze kunnen eigenlijk niet boven de hond staan. Het zal dus afhangen van hoe goedsullig de hond is en zijn incasseringsvermogen. Tot een jaar of 12 worden de kinderen hoger in positie gehouden door de ouders. Dáárom moet je dus altijd bij kind en hond blijven, want zodra jij de kamer uit verdwijnt, kan die hond eens gaan kijken of kind daadwerkelijk ook zelf in staat is om die speciale positie te behouden. Het hangt een beetje af van de handelingsvaardigheid van het kind en hoe natuurlijk die met de hond om kan staan. Sommige kinderen hebben daarin een natuurlijk gave, maar daar valt op 6 jarige leeftijd als jij erachter loopt eigenlijk niet zo veel over te zeggen. En kinderen alleen op pad sturen, tja hangt af van het kind, maar ik zie een hoop narigheid. Er wordt van alles van de hond gevraagd. Vicky Zitzitzitzitzit (hond zit inmiddels nog niet)VICKY ZZZZIIIIIIIITTTTTT! (vervolgens een hoop gemanipuleer om die hond in zit te krijgen) Hondje die leren zwemmen door kinderen en hop het water in gegooid worden. (zie ook wel hoop leuke dingen hoor). En Nederland wordt steeds voller met allerlei honden en de contacten zijn ook regelmatig niet vriendelijk en daarvoor moet je kind wel stevig in zijn of haar schoenen staan (vind het altijd zo zwaar overdreven dat dan meteen gesproken wordt dat het kind hierdoor een trauma oploopt. Echt ik heb er niks aan over gehouden...)

Daarbij gaat het bi jou om een eigen hond. Tot mijn 12e hadden wij helemaal geen hond.

dat bedoel ik.
die hond is er altijd en de kinderen zijn er altijd.
ze groeien samen op.
daardoor creëer je een natuurlijke omgang
maar ik blijf er altijd bij hoor, dat wordt ook vanzelf een 2e natuur, nooit samen alleen laten. gewoon automatisme geworden. even de bench dicht, even de hond naar buiten of juist naar binnen.
zelfde als deur dicht, traphekje, tuigje in kinderstoel, kinderen in autostoeltje etc.

[Corneliana]

Ik snap de zorgen hier wel.. Even over hoe het hier thuis gaat met een "absoluut niet beginners ras".

Als ik heel eerlijk moet zijn heb ik me ook verkeken op het ras wat ik nu heb. Het is echt heftiger dan ik had verwacht.
Alleen dat hoeft niet een ramp te zijn mits je bereid bent alles er aan te doen en je dagindeling er voor aan wilt passen.

Al mn aandacht gaat hier naar de pup en niet omdat het een mormel is maar omdat hij veel energie heeft en je echt gigantisch consequent moet zijn met em.
Mn vriend staat er gelukkig hetzelfde in en we overleggen veel over de opvoeding zodat we samen dezelfde dingen blijven doen. Het pakt hier gelukkig heel goed uit en het gaat echt goed! Maar dat houd wel in dat we elke dag veel met em uit moeten(niet de 15 minuten per keer die er voor staan), elke dag trainen we sessies van een paar minuten (vindie prachtig), heb een "selectie" honden die hij regelmatig ziet om zo aan andere honden te wennen etc. Gelukkig was Xavi vrijwel meteen zindelijk en piept hij nooit in de bench. Mocht je dat er ook nog bij krijgen...... pff
Ik heb geen grote vrienden kring of druk sociaal leven. Dus alle tijd voor mn hond, en dat was ook de bedoeling!

Maar ik kan me ook voorstellen dat mensen het opgeven met zo'n ras.. of er niet tegenop kunnen, het onderling niet eens zijn over de opvoeding.

Ik raad niks af, gewoon ff gezwets over hoe het bij ons thuis gaat.

je kan niet giga consequent zijn
je bent consequent of niet consequent
nee is nee en ja is ja.
als je daar van afwijkt ben je dus nioet consequent.
en volgens mij moet je altijd consequent zijn bij elke hond.
de energie verschilt wel natuurlijk per ras.

[Hylos]

Eeh das waar idd, een beetje consequent bestaat niet.

[Gollum]

Eeh das waar idd, een beetje consequent bestaat niet.

Ik begon heel consequent met pup Gol en werd later met bepaalde zaken minder consequent. Alhoewel, daar werd ik weer consequent in (niet op de bank, later wel op de bank bv)

[Chihuahua-paws]

@ts. Alvast veel plezier gewenst met jullie aankomende hondje.
Ik ben blij te zien dat er nog mensen zijn die eerst het e.a lezen over een ras. En dan toch nog geintresseerd zijn. en toch voor dat ras willen gaan. Je hebt het nodige commentaar gehad. Ik zie niet in waarom een beginner niet gewoon voor een hond zou kunnen gaan die bij hem/haar en zijn/haar gezin past. In plaats van persee voor een makkelijke hond te kiezen. Want zelfs een makkelijk ras kan moeilijk zijn.

[luna2906]

Het lijkt wel op een solicitatie gesprek .
Ja het zet je wel aan het denken .
Wat alleen maar goed is.

En misschien moesten er maar meer fokkers zijn die eerlijk zouden zijn als ze een bepaald ras fokken ook nee zeggen tegen de mogelijke kopers die zo graag die schattige puppy willen.
De koper zal er allesinds niet blij mee zijn en al helemaal niet snappen waarom wel niet.
Een koper die er voor open staat en eens nadenkt, kan wel is gaan bedenken waarom hij geen geschikte kandidaat is . En of er dan misschien iets anders dat beter bij hem past.

En 13 jaar terug hebben we thuis 3 kleine honden gehad. Ze luisterden heel erg goed . Vooral die van mij.
Maar dat waren zo een brave sukkels denk ik dan dat ik het niet echt meer meetel.
Maar wat ik nog wel goed onthouden heb van toen is de zorgen dat het met zich meebrengt. Vooral als ze puppy zijn.
Speeluurtjes ,dutjes , wandelingetjes . Overdag maar ook s'nachts de hond uit laten.
Ze waren zeer snel zindelijk en hebben nooit in huis gedaan.

Maar je bent wel aangenomen zoals je kunt lezen van iedereen

Ik denk dat als iedereen zich zo zou verdiepen in een ras, je een stuk minder hopeloze baas-hond-combinaties tegen zou komen. De Akita is zeker geen beginnersras en voor mij persoonlijk een stukje te zelfstandig en stoïcijns, maar ik heb wel gezien dat het ook hele leuke honden kunnen zijn. Die hebben dan weer voordelen die mijn hond weer niet heeft. Voor ieder wat wils denk ik dan maar. De akita is in ieder geval geen ras dat absoluut niet in deze samenleving kan functioneren. Dat kan wel, maar dan moet je wel weten wat je aan de lijn hebt en daarnaar handelen. Zo te lezen bereidt je goed voor, dus de eerste stap neem je al

[Wolf77]

Er werd eerder gesproken over praten naar je hond en dat de emoties erin doorkomen.
Ik herken dat ook wel. Zeer zeker is er trouwens een link met paarden ( werd ook gevraagd ).
Je kunt het echter ook omdraaien; leren door je eigen handelen en de reactie van je hond/paard.
Bij Natural Horsemanship draait het ook heel veel om je eigen mind-set, waarin je merkt dat het weinig uithaalt wanneer je je paard "dwingt"ergens langs te lopen wanneer hij twijfelt, of het verschil met wanneer jij het volgende punt al in je hoofd hebt. Moet je eens opletten welke manier werkt..
Mijn paard kon vroeger ineens, heel slim, tijdens het trainen "schrikken"van net die ene stoel die daar zo eng staat. Eerste reactie; huh..wat heeft ie ineens, is die stoel eng ofzo.. ppfff..kunnen we daar weer eerst tig keer langsrijden zeker voor het oke is..
Keren daarna begon ik t idee te krijgen dat meneer helemaal niet schrok van die stoel.. maar de oefening werd moeilijk, en hij probeerde mijn focus te verleggen. Haha..slim ding! dus.. in het vervolg als hij "schrok"bij die hoek.. no worry's, we waren met deze oefening bezig, doen we die aan deze kant wel. En voila..die stoel was ineens ook geen issue meer.
Lang verhaal, maar hetzelfde denk ik ook voor honden.
Ik praat ook tegen Mo-yi, en niet alleen de ge-ijkte dingen; goed zo, lekker ding etc etc. Maar ik leg meestal wel uit WAT we gaan doen. Klinkt ook suf misschien, maar voor mijn idee zal daar onbewust wel iets overgebracht worden, ik kan het niet goed uitleggen, en zweverig ben ik al helemaal niet. Ik verwacht er ook niet van dat Mo-yi dan ook echt doorheeft wat we gaan doen, maar wel dat het ergens oke is.
Ze zijn inderdaad wel gevoelig voor de emotie erin denk ik. Je kan je hond op een lieve toon ook helemaal verrot schelden, maar je toon is vriendelijk en zelfs grappig want je doet dat omdat je zoiets grappig vindt, en dat is waar ze op reageren, en gaan staan kwispelen bv.

sorry..was/is even off-topic misschien..

[gyanty]

Sky begrijpt ook goed wat ik van hem wil. moet ik wel zeggen dat ik van mezelf heel veel lichaamstaal gebruik. dus als ik die zelfde zin zou zeggen (wat ik dus ook doe) maak ik daar korte handgebaren bij dus das wel valsspelen. wel makkelijk als je aan het bellen bent en de hond moet corrigeren ik klets gewoon door en met mijn hand kan ik hem naar zn plek sturen, laten zitten, laten liggen, laten blijven. maar tis ook een lekker gevoelig kereltje die goed op mij gericht is.

Je moest eens weten hoe ontzettend vals je dan speelt. Wij mensen zijn meer gericht op gehoor dan op gezicht. Dat willen wij ook graag van onze honden, maar helaas is de werkelijkheid dat het zicht voor de honden voorrang heeft. Communicatie bij honden gaat vooral met houdingen. Je kan het heel simpel even meten. Alleen als je hond beide commando's goed beheerst. Zeg eens zit en geef met je hand het af commando. Je zult zien dat je hond je hand commando zal volgen. Als je altijd handcommando's bij je verbale commando's geeft, meot je eens testen of hij de verbale commando's wel kent. Handen op de rug en alleen verbale commando geven. Er zullen een heleboel honden zijn als ze geen afbouw hebbe gehad in handcommando dan niet kunnen zitten (als dat commando is, bij af zie je het vaak nog beter, omdat veel bazen dan echt altijd het handcommando geven, zie het nu erg bij Norah). Geef daar tegen over maar eens alleen het handcommando en zeg eens niks. Bijna alle honden zullen het perfect uitvoeren!

dat bedoel ik.
die hond is er altijd en de kinderen zijn er altijd.
ze groeien samen op.
daardoor creëer je een natuurlijke omgang
maar ik blijf er altijd bij hoor, dat wordt ook vanzelf een 2e natuur, nooit samen alleen laten. gewoon automatisme geworden. even de bench dicht, even de hond naar buiten of juist naar binnen.
zelfde als deur dicht, traphekje, tuigje in kinderstoel, kinderen in autostoeltje etc..

Je beeld is een beetje menselijk. Zo werkt het niet: ze bouwen een band op. Het gaat erom of je kind in staat is haar eigen positie boven de hond ook daadwerkelijk kan uitvoeren. Sommige kinderen hebben van nature al een goede omgang met honden en kunnen het eerder aan dan andere (de ene met 10 jaar de ander met 17 misschien pas, anderen nooit haha). Maar het gaat eigenlijk niet zo zeer om de 'band' die ze met elkaar hebben. En die natuurlijke omgang onstaat ook niet door het hebben van een hond. Dat ligt maar net aan het kind en of zijn interesse er ook ligt, maar ook zijn kwaliteiten.

[DeDiana]

Je beeld is een beetje menselijk. Zo werkt het niet: ze bouwen een band op. Het gaat erom of je kind in staat is haar eigen positie boven de hond ook daadwerkelijk kan uitvoeren. Sommige kinderen hebben van nature al een goede omgang met honden en kunnen het eerder aan dan andere (de ene met 10 jaar de ander met 17 misschien pas, anderen nooit haha). Maar het gaat eigenlijk niet zo zeer om de 'band' die ze met elkaar hebben. En die natuurlijke omgang onstaat ook niet door het hebben van een hond. Dat ligt maar net aan het kind en of zijn interesse er ook ligt, maar ook zijn kwaliteiten.

En dan ligt het ook nog eens aan de hond...
Mijn eerste 'eigen' hond kreeg ik toen ik tien was, en die hond was totaal mijn verantwoordelijkheid (qua uitlaten, dierenartsbezoekjes, vachtverzorging, etc.). Dat was een heel tolerante en stabiele collieteef. Mijn moeder liet mij en mijn jongere zusje rustig met de hond alleen hoor, en er is nooit iets raars gebeurd. Het was dus destijds haar inschatting dat dat met deze hond wel verantwoord was. En nou was ik op die leeftijd ook al wel behoorlijk verantwoordelijk en eigengereid, dat zal ongetwijfeld ook meegespeeld hebben.
Ik vind dus ook dat je in z'n algemeenheid niet kunt zeggen dat zoiets niet kan, dat ligt helemaal aan het kind én aan de hond in kwestie.

[Ingding]

Ik vind dat TS goed bezig is zich te oriënteren. Ik heb geen ervaringen met Akita's, maar aangezien ik een ras heb dat ook niet bekend staat als makkelijke honden, juich ik het alleen maar toe dat de negatieve kanten van een ras belicht worden. Dat wil niet meteen zeggen dat een heel ras dan meteen in een negatief daglicht staat, maar geeft wel gewoon een realistisch beeld van wat een potentiële eigenaar kan verwachten. Als je uitgaat van het slechtste, kan het alleen maar meevallen .

[Worteltje]

Het lijkt wel op een solicitatie gesprek .
Ja het zet je wel aan het denken .
Wat alleen maar goed is.

Maar je bent wel aangenomen zoals je kunt lezen van iedereen

Ik geniet al van de voorpret. Om alles te ondernemen.
Maar ik ben zelf ook blij dat ik door de solicitatie ronde ben doorgekomen