was me nog niet opgevallen de afgelopen tijd, dat zegt al genoeg.....Na het overlijden van mijn turkse troetelpei Yuki (december 2009) leek het er maar niet van te komen dat er weer een nieuw hondje kwam. Overal en altijd zag ik bezwaren, beren op de weg of andere narigheid. Ging me serieus afvragen of ik er nog wel aan moest beginnen. In 2012 zou ik er toch serieus mee aan de slag gaan en had ik 3 x achtereen pech. Een keer via een stichting, die mij afwezen voor een hond van 7 maanden omdat ik teveel zou werken (opvang bij mijn moeder was geregeld) mijn vriend geen ervaring had met het ras
, 1 x een asiel in parijs die mijn levensverhaal in het frans wilden hebben en dan zouden reageren via mail; wacht nog op antwoord, hond zit er allang niet meer, en eentje via een spaans dodingsstation die helaas achteraf te ziek en agressief bleek voor plaatsing. Juist toen ik dacht "laat maar , ik stop er even mee" en op vakantie naar Spanje ging, kreeg ik een berichtje van Tuana, die eerder mijn eerste sharpei gevonden had in 2002 en die ik na zijn dood opgezocht had in Istanbul. Ze had 10 jaar na Yuki weer een sharpei aangetroffen in het bos, een hele schuwe maar eentje die dringend verzorging nodig had en liefde, heel veel liefde. Ik dacht "shit een teef, wat moet ik nou met een teef"? Maar ik wilde en kon geen "nee" zeggen en ze had ter plaatse weinig kansen op een huis.
Ze vroeg me haar in ieder geval tijdelijk op te vangen, ik mocht haar ook herplaatsen en aangezien dat vrijblijvend klonk, dacht ik vooruit maar!
Yoshi trok in een bos in Istanbul op met 2 kangals en een kat. Een oude man die in een hut nabij het bos woonde gaf ze aan eten wat hij kon missen, maar omdat hij ziek is kon dat niet veel langer. Bovendien was de sharpei in slechte toestand, haar hele rug was kaal. Yoshi is daarom uiteindelijk gevangen door in een verlaten kippenhok te lokken en ging mee samen met de kat (die inmiddels in duitsland is gaan wonen) Ze at samen met de kat uit hetzelfde bakje trouwens.
Eind september is Tuana met Yoshi naar Nederland gevlogen en is het hele weekend bij ons gebleven. Ik schrok aanvankelijk toen ik haar zag op Schiphol hoe slecht haar huid er aan toe was. Maar met wassen met een heel erg chemisch middel regelmatig, kwam al heel snel een mooie vacht tevoorschijn.
Eindelijk kon ze haar nieuwe leven gezond tegemoet gaan en nu zitten we middenin een leerproces. Ze is soms net een lastige puber, zoekt nu en dan echt de grenzen op maar luistert goed genoeg om los te kunnen lopen. Haar gedrag met andere honden is heel prima, ze heeft natuurlijk geleefd tussen andere zwerfhonden, waaronder de 2 kangals en heeft duidelijk een voorkeur voor grote honden. Ze leert ook langzamerhand te spelen en genieten.
Yoshi is vermoedelijk een jaar of 2,5 a 3 jaar, de oude baas wist te vertellen dat ze als pup van ? maanden in het bos was achtergelaten en dat zou zo'n jaar of 2 geleden zijn......
Inmiddels ben ik er achter dat vrouwtjes ook best leuk zijn
alhoewel ik haar soms pinniger vind dan mijn reutje was, maar goed dat was een übergoedsul. Ik ben trots op wat we in korte tijd bewerkstelligd hebben en heb na een paar maanden besloten haar toch zelf te houden, we hadden inmiddels zoveel meegemaakt samen en ze is gewoon erg leuk
de eerste keer gesignaleerd door Tuana in het bos, een zielig armoedig hondje.......
(foto gemaakt met haar telefoon)
gevangen in het kippenhok (een van de kangalvrienden kijkt toe)
de eerste foto die ik kreeg toen ik in Spanje zat
aankomst op schiphol
haar vacht zoals die was (ze kwam aan met een fleectruitje aan, ik schrok van wat eronder zat
) 
Yoshi na alle ingrepen
daar werk jij ook?
Ach wat heerlijk, ik ben zo blij voor jullie, 
)
Maar ze ziet er nu prima uit.