Sinds Tycha aan de prednison is, is ze enorm gefixeerd op eten. Buitenshuis maar ook in huis. De aanrecht moet meerdere keren per dag geïnspecteerd worden. En als je iets eet komt ze erbij zitten, want er zou toch maar een kruimeltje op de grond vallen. Als er trouwens een minuscuul klein kruimeltje valt moet dat ook direct van de grond gelebberd worden.
Nu zaten we van de week aan tafel, en Tycha zat er bij. Ineens begint mijn man te lachen, dus ik vraag wat er is. Blijkt dat Tycha als er iets van mijn vork op mijn bord valt, onder de tafel gaat zitten kijken.

Nou, dan kan ik het dus niet laten om een beetje te plagen, dus heb een keer of wat iets van mijn vork laten vallen. En ja hoor iedere keer ging die kop weer onder tafel.
Maar na een keer of vijf had ze toch door dat ik haar in de maling nam. (Toch slim

) en keek niet meer onder tafel. Totdat we van tafel gingen, het eerste wat ze deed was toch maar onder de tafel gaan kijken. Je weet natuurlijk nooit wat er toch nog terecht is gekomen.
