Beweging wat oudere hond

[Marion.]

Mijn Saar is 12,5 en een Golden. En ik wil niet horen dat ze ouder wordt, maar ze wordt het wel. En de mensen buiten bedoelen het ook alleen maar goed. We vatten het gewoon maar op als compliment.

[kiki78]

Daan is bijna 15 en loopt nog regelmatig een uur mee. Hij begint nu echt staar te krijgen en zijn oren laten hem wat in de steek hierdoor zijn de wandelingen met de roedels wat teveel voor hem aan het worden. Hij staat vaker wat langer te snuffelen en als ik dan doorloop met de rest is hij mij kwijt en zodra hij verder dan 10 meter bij mij vandaan is kan ik hem niet meer bereiken. Zonder de roedel loopt hij nog makkelijk 1,5 uur mee, wel op zijn tempo en krantjes lezend.

Hij vind een blokje om met vooral kranten lezen wel voldoende, maar hij is nooit een echte wandelhond geweest. Spelen en op jacht vond hij wel altijd het einde maar kilometers maken vond hij zinloos. Op zijn 10de op wandelvakantie in Frankrijk liep hij dagelijks 20 km achter mijn benen aan om na terug komst met een speeltje aan te komen zetten met van hé gaan we nog wat leuks doen?

[Boukje]

Net een topic over geopend

viewtopic.php?f=1&t=258796

oh en Xena is ruim 11

Kijk dat zijn goede berichten. Blije kop op die foto

Verder ook allemaal positieve berichten.
Nee, als ik het zo lees gaat die Saar van mij nog wel even actief mee

[blondie]

Paar maanden geleden had ik nog foto's van mijn stel die samen door de plassen sjeesden en tegen elkaar opbeukten. Kwam ze gisteren even tegen en toen moest ik slikken. Dat kan hij nu niet meer. In zijn kop wel. Net stond hij ook klaar om mee op te rennen. Zijn kop wil wel, zijn lichaam alleen niet meer.
En dat is ineens best snel gegaan. Van wat instabiel naar ineens bijna geen controle meer hebben over de achterhand. Toen hij nog wel wat beter was en mensen vroegen naar zijn leeftijd konden ze het ook niet echt geloven. Nu wel als je hem ziet lopen. Maar heeft niet met zijn leeftijd te maken maar met een aandoening helaas. Had hij het niet gehad denk ik dat hij nu nog had lopen sjezen.
Maar dat vind ik met veel honden die niet geheel gezond zijn vanwege een aandoening of van honden met overgewicht. Kende honden die nog jonger zijn dan mijn oude reu die al vroeg oud waren/zijn. En dat vond en vind ik sneu. Te dik waardoor je ziet dat de honden toch wat energie missen om rond te kunnen dollen. Of vroegtijdig sterven, hetzij door obesitas, toch te dik zijn en het niet redden door hartfalen, of door hd en te dik zijn. Combi van aangepast wandelen maar niet voer aanpassen. Mij is steeds door iemand voorgehouden dat ik mijn honden te dun hield.
Te dun vond ik overdreven, dat was hij toen ik hem kreeg, ik heb hem aan laten komen maar rank gehouden op da advies vanwege zijn aandoening.
Zij vond het te dun, ik vond haar hond ongezond dik en heb haar ook gewaarschuwd ook omdat ik het sneu vond voor de hond. Bij mij en Finn liep het dier makkelijk mee en had lol zonder dat ik met voer hoefde te stimuleren om door te lopen. (overigens niets mis mee, als je dan thuis ook niet voert en dat gebeurde dan wel weer bij haar) Weet uiteraard niet of dat het jonge overlijden verklaart, maar deels denk ik dat het wel een rol heeft gespeeld. Die van mij is bewust ook wat schraal gehouden, en denk dat hij daar nu profijt van heeft, heeft geen honger geleden dat niet. Maar is een wat slanke reu voor zijn eigen bestwil
Ballen gooien kan ook niet voor zijn bestwil, maar dan verzin ik wel weer wat anders. Die ander wordt straks zeven maar die zit anatomich zo goed in elkaar en is zo atletisch en heeft die uitdaging ook nodig, dus gooi ik ook gewoon. Mocht zij een aandoening hebben, dan ga ik ook aangepast weer te werk

[Saschesfloor]

Sacha is 13 en loopt dagelijks de wandeling van een uur nog mee. Ik moet wel af en toe even op haar wachten, want als ze gaan snuffelen dan komt ze lastig weer bij daarna, maar verder gaat het prima. Als de rest gaat spelen doet ze vaak nog wel even mee. Moet wel zeggen dat ze haar ups en downs heeft, maar dat komt door haar slechte knieen en de daardoor ontstane arthrose. De ene dag is ze daarom fitter en sneller dan de andere dag. Maar zin heeft ze altijd.

Chester wordt 9 in februari, maar die kan echt nog net zoveel als toen hij nog een jonge god was. Hij doet nog behendigheid, wandelt veel en gaat af en toe hardlopen met mijn man of met mij. Ook naast de step gaat prima. Al denkt hij dan dat hij een Husky is en dat hij de step moet trekken.

[Boukje]

@blondie, gewicht doet een hoop inderdaad.
Sara is opgegroeid met een lab vriendinnetje van dezelfde leeftijd. Nu is Sara echt super dun, krijg zelfs verwijten naar mijn hoofd dat ze te din is, maar ik laat ze kletsen. Maar deze lab vriendin is echt een tonnetje. En die sjokt dus ook, is niet vooruit te branden, krijgt ook niet veel beweging meer. Zo jammer....
Met een aandoening kun je er inderdaad weinig aan doen. Dat is gewoon echt pech hebben.

[vania]

Rakker sjokte al toen hij vier was, hij is nu acht en sjokt nog steeds en ik ben ervan overtuigd dat hij sjokkend dood gaat.

Precies of je hebt het over Darko, met het verschil dat hij net 7 is (nov 2005) hij is beginnen sjokken vanaf dat hij een jaar of 4 was, meneer is sindsdien ook niet meer verandert, heel af en toe krijgt zijn dochter hem zo ver dat hij ff mee rent met haar, maar daar stopt hij al heel snel mee
Zena word er in april 9 en die heeft nooit echt "gevlogen", maar een wandeling van een uur of 2 ziet ze wel zitten, zolang madam mag/kan snuffelen is het voor haar allemaal prima, hier thuis achter ballen aangaan vind ze ook nog helemaal geweldig (Zena kan niet los, dus ballen doen we alleen op ons erf)
Darko is ook heel snel grijs geworden, een jaar of 2 was hij denk ik, Zena is pas sinds een dik jaar of zo grijs aan het worden

[Antonetta]

Hangt van het ras af denk ik.

Mowgli (kruising Berner sennen /Duitse herder met de bouw van de Berner) is bijna 8 en nog heel energiek. Alleen komt het de laatste tijd veel vaker voor, dat als ze een lange wandeling heeft gemaakt ze de rest van de dag moeilijk overeind kan komen. De dag er na doe ik het rustig aan met haar en laat haar zeker niet los rennen, dan is er ook niets aan de hand. Dus ze wil en kan het wel, maar zit er na met klachten.

[Knoeppie]

Knoeppie wordt over 2 weken 10 maar is duidelijk veel veranderd het afgelopen jaar.
Ze heeft pijntjes hier er daar, haar poten willen niet zo lekker meer en een blokje om hoeft van haar ook al niet meer.
Lekker het bos in om te rennen dan wel weer maar daarna kan ze de bank niet meer op of af.
Op oudjaarsdag heeft ze probleemloos 5 km. rond de Soesterduinen door het mule zand gelopen, ik voorzag grote problemen met haar poten maar zij had nergens last van, er is geen touw aan vast te knopen!

Ze krijgt sinds enkele weken een halve dagdosering pijnstilling en we lopen niet meer dagelijks in het bos. Ongeveer 3x per week en dan geen 1,5 uur meer maar gewoon een rondje.

Knoep heeft 2 darmblokkades gehad en geopereerd, haar leven heeft 2x aan een zijden draadje gehangen. Daarna heeft ze 2x een nekhernia of iets wat er op leek gehad. Ze is snel oud geworden het laatste jaar maar we gaan er vanuit dat ze nog wel een tijdje mee kan, dan maar op een lager tempo.

[ranetje]

Paar maanden geleden had ik nog foto's van mijn stel die samen door de plassen sjeesden en tegen elkaar opbeukten. Kwam ze gisteren even tegen en toen moest ik slikken. Dat kan hij nu niet meer. In zijn kop wel. Net stond hij ook klaar om mee op te rennen. Zijn kop wil wel, zijn lichaam alleen niet meer.
En dat is ineens best snel gegaan. Van wat instabiel naar ineens bijna geen controle meer hebben over de achterhand. Toen hij nog wel wat beter was en mensen vroegen naar zijn leeftijd konden ze het ook niet echt geloven. Nu wel als je hem ziet lopen. Maar heeft niet met zijn leeftijd te maken maar met een aandoening helaas. Had hij het niet gehad denk ik dat hij nu nog had lopen sjezen.
Maar dat vind ik met veel honden die niet geheel gezond zijn vanwege een aandoening of van honden met overgewicht. Kende honden die nog jonger zijn dan mijn oude reu die al vroeg oud waren/zijn. En dat vond en vind ik sneu. Te dik waardoor je ziet dat de honden toch wat energie missen om rond te kunnen dollen. Of vroegtijdig sterven, hetzij door obesitas, toch te dik zijn en het niet redden door hartfalen, of door hd en te dik zijn. Combi van aangepast wandelen maar niet voer aanpassen. Mij is steeds door iemand voorgehouden dat ik mijn honden te dun hield.
Te dun vond ik overdreven, dat was hij toen ik hem kreeg, ik heb hem aan laten komen maar rank gehouden op da advies vanwege zijn aandoening.
Zij vond het te dun, ik vond haar hond ongezond dik en heb haar ook gewaarschuwd ook omdat ik het sneu vond voor de hond. Bij mij en Finn liep het dier makkelijk mee en had lol zonder dat ik met voer hoefde te stimuleren om door te lopen. (overigens niets mis mee, als je dan thuis ook niet voert en dat gebeurde dan wel weer bij haar) Weet uiteraard niet of dat het jonge overlijden verklaart, maar deels denk ik dat het wel een rol heeft gespeeld. Die van mij is bewust ook wat schraal gehouden, en denk dat hij daar nu profijt van heeft, heeft geen honger geleden dat niet. Maar is een wat slanke reu voor zijn eigen bestwil
Ballen gooien kan ook niet voor zijn bestwil, maar dan verzin ik wel weer wat anders. Die ander wordt straks zeven maar die zit anatomich zo goed in elkaar en is zo atletisch en heeft die uitdaging ook nodig, dus gooi ik ook gewoon. Mocht zij een aandoening hebben, dan ga ik ook aangepast weer te werk

Ik houd mijn honden ook schraal.
Ik ga elke dag wel met mijn handen over de honden, maar eens in de week doe ik dat heel bewust om te controleren of ik de ribben nog goed kan voelen zonder dat ik moet drukken en ik kijk dan over de hond heen om te zien of de taille nog goed zichtbaar is.
Dat met de beweging die ze daardoor nog kunnen hebben maakt dat de hond het lang vol kan houden.

Verdrietig voor jou Blondie dat jou Finn het zo snel zo moeilijk krijgt

[Jacky]

Ivan is nog redelijk fit, altijd al geweest ook qua conditie. Odin niet, dat is nu echt een oude meneer van bijna 12. Maar Ödin heeft ook de nodige kwaaltjes. (schildklier werkt niet meer goed (waardoor toch wat overgewicht, slijttage etc.), dat gaat allemaal niet meer zo vlot. Wij hebben echt veel met ze gedaan en ook altijd, alleen het wordt nu gewoon een stuk minder. Odin kan gewoon niet meer ver lopen, gaat dan heel langzaam lopen als ik het rondje te groot maak. Met Ivan loop ik dan maar apart, die kan verder en heeft een veel betere conditie. Die is nog steeds zo gek als een deur . Die wordt dit jaar ook 12.
Net als bij mensen, de een trekt het langer dan de ander.

[Jacq]

mijn vorige hond kon met 11 jaar nog makkelijk de 15 km route lopen en vond dat geweldig.
2 van mijn honden zijn nu 5 en 6 dus nog jonger, en 1tje is leeftijd onbekend maar zeker ouder
dan 10. zij huppelt nog vrolijk mee in het bos, zelfs met ernstige artrose en 2 lekkende hartkleppen.
zolang ze geniet, is het heerlijk om te zien.
ik denk ook dat het te maken heeft met wat honden gewend zijn. de honden die een blokje
om krijgen elke dag en nooit wat anders zien zie ik wel gauwer oud worden (in hun hoofd en dus ook lichamelijk).

[Laura-V]

Onze hond was tot een dag voor z'n dood (bijna 11) nog ontzettend actief.
Wandeling van een paar uur, balletjes gooien, langs de fiets... allemaal geen probleem!

Hij genoot er ontzettend van!

(Met balgooien bepaalden wij uiteraard wel als het genoeg was, anders zou hij er dood bij neervallen. )

[Boukje]

Bij kwaaltjes snap ik ook wel dat de hond minder zin heeft door ongemak of pijn zelfs.
En er zijn dus sommige bij die al op jongere leeftijd zijn gaan sjokken
Maar het gezonde merendeel gaat zo te lezen nog lekker mee op de oude dag.

[Ingding]

Sonja is nu bijna 9, maar nog steeds overtuigd van het feit dat ze pas net komt kijken . Springt sloten in, rent als een idioot achter balletjes aan en als ze mee mag naar de club dan zit ze een uur gek te doen aan de lijn.

De Labrador waar ze mee speelde toen ze 1,5 was is nu een jaar of 11, en van de energieke hond die hij ooit was is niets meer over. De liefde tussen beide is er nog wel gewoon .