Ik zie het nog voor me , het eerste moment dat ze ze zag.
Vriendlief stapt met Ditch de zaak in , zij staat zeker 20 mtr verder .
Ik zie haar ogen heel groot worden en ze rent gillend weg.
Ze bleek als de dood voor grote honden te zijn.
Elke keer als mijn vriend mij kwam halen had hij de honden bij en dan vroeg ze of ze ze mocht zien want ze zijn toch wel erg mooi.
Dat gebeurde van n afstandje en langzaam maar zeker zag ze wel dat die van ons van die debieltjes zijn maar wel erg lief.
Ze durfde steeds een beetje dichterbij te konen en in oktober heeft ze Ditch en Kyto het eerst
Ziva had ze al eens mee staan knuffelen want die was nog klein.
Alleen Kenji vond ze nog erg eng door haar drukke gedrag.
Vanmiddag vroeg ze ineens of ik vanavond zin had om mee de zeedijk op te gaan
Doet ze een paar keer per week met een andere collega ( toevallig ook nog 's m'n schoonnicht
1.5 jaar na de eerste ontmoeting met Ditch waarbij ze gillend wegliep , heeft ze bijna heel de wandeling met Kenji gelopen.
Sommige momenten vond ze wel wat eng, dat was dan als Kenji uit enthousiasme tegen haar op sprong.
Ze zijn ook samen op de foto geweest en de kussies van Kenji kon ze wel waarderen.
Maandag gaan we weer mee en mag Kyto of Ziva mee.
Ben toch wel trots op mijn boeven , ze hebben n reputatie maar helpen toch mooi iemand van haar angst af.
En natuurlijk ben ik ook trots op m'n collega want ze doet t toch maar even.





