Suuz! schreef:
Komt u maar dan.
Ik heb willens en wetens met Lune gefokt. Lune heeft een broer die
vermoedelijk aan Epilepsie overleden is.
Echter, onze genenpoel is zodanig klein dat uitsluiten van alle lijnen waar iets mee mis zou zijn geen positief effect zal hebben op het ras. Ik ben er echter wel voor om daar tegenover een hond te zoeken die dusdanig bewezen is, dat een risico op een pup met epilepsie zeer klein wordt. En tot zover heeft Lune dan ook nog geen pups met epilepsie gelukkig.
Ok ik kom
Wat ik begrijp is dat er twee problemen spelen:
1. De genenpoel is te klein om te kunnen selecteren op gezondheid
2. Er komt epilepsie voor.
Door probleem 2 te negeren denk jij probleem 1 op te kunnen lossen. Dat is een gigantische denkfout. De genenpoel wordt er niets groter van als jij geen honden uitsluit. Sterker nog, die wordt alleen maar kleiner, zelfs als je alle honden in zou zetten voor de fok. Dat komt doordat geen enkele hond ooit al zijn genen door kan geven. Iedere generatie gaat er dus genetische informatie verloren. Vandaar dat het hele idee van gesloten stamboeken een idioterie is die alleen gesnapt wordt door hondenfokkers. Ieder mens met gezond verstand snapt dat het niet kan, nu de kynologen nog.
Door probleem 2 te negeren vererger je het eerste probleem nog eens dubbel. Juist in een klein ras, met beperkte genenpoel verspreiden ongewenste genen zich razendsnel. Dat wordt genetische drift genoemd.
Je bereikt dus precies het tegengestelde van wat je wilt: door binnen een te kleine genenpoel te fokken met een hond die een bovengemiddelde kans heeft genen bij zich te dragen die verantwoordelijk zijn voor epilepsie vererger je de problemen die al spelen binnen het ras en je neemt doelbewust het risico pups te fokken die een aandoening hebben die een normaal, hondwaardig leven in veel gevallen onmogelijk maakt. Dat dat tot nu toe goed gegaan is, is totaal geen wijsheid, maar puur geluk. Zodra het een keer fout gaat (en dat gaat het, als het niet in deze generatie is dan wel in een volgende) dan zou jij m.i. sowieso verantwoordelijk zijn voor alle medische kosten, plus nog een forse boete wegens het door jou veroorzaakte dierenleed.
De echte oplossing is heel eenvoudig en spreekt helemaal voor zich als je beide problemen apart aanpakt.
Probleem 1: Genenpoel te klein? Dan moet er vers bloed toegevoegd worden.
Probleem 2: Primaire epilepsie? Selecteren op vrije honden, dus alle honden die lijders zijn, plus nestgenoten en de ouderhonden, uitlsuiten van de fok.
Doordat je probleem 1 aanpakt door het toevoegen van vers bloed is het aanpakken van probleem 2 opeens geen enkel probleem meer. Door zeer streng te selecteren (wat kan dankzij het verse bloed) kan je snel de epilepsie verminderen. Je kunt natuurlijk nog steeds pech hebben en een pup met epilepsie treffen, maar je hebt er dan aantoonbaar wel alles aan gedaan om dat te voorkomen, en bovendien zal iedere volgende generatie dankzij de selectie gezonder zijn dan de voorgaande (in plaats van andersom, wat je nu aan het doen bent).
Het feit dat de RvB weigert mee te werken aan het toevoegen van vers bloed (probleem 1) is natuurlijk geen excuus om maar aan te blijven rotzooien, uiteindelijk ben jij verantwoordelijk voor de pups die jij fokt. Je kunt dan besluiten om zonder medewerking van de RvB te fokken (stamboomloos dus) óf gewoon te stoppen met fokken tot de RvB een keer het licht ziet.
Echt. Het is niet zo moeilijk allemaal.
Kees