Diazepam

[kipo]

Even over de gevaren van medicatie: ik ben vorig jaar begonnen met medicatie geven omdat de angst elk jaar toeneemt en gewoonweg extreme vormen aanneemt.
Dit jaar heb ik alprazolam gegeven (vorig jaar kreeg ik diazepam) en ik las op de bijsluiter dat het toch wel een aardige aanslag op lever en nieren kan geven, vooral voor de oude(re) hond. En toch heb ik het Kyra gegeven. Ik neem liever het risico dan dat ik haar zo verschrikkelijk bang laat zijn.
En dan heb ik het niet over gewone angst maar echt-echt-écht volslagen onbereikbaar, bakken kwijl uit haar bek, trillend als een rietje en proberen de trap op te krabbelen terwijl ze zelfs toen ze nog geen artrose had niet eens trappen kon lopen. Laat staan in haar kreupele staat. Haar hartslag was niet meer te meten zo snel ging haar hart te keer (en ja, dat heeft Samantha geprobeerd).
Dan douw ik er een pilletje in want ze blijft er nog een keer in.

Advocaat heb ik al eerder geprobeerd en krijg ik er met geen mogelijkheid in.

En zulke extreme stress lijkt me net zo goed niet gezond voor het lichaam.
Ik ben ook voorzichtig met medicatie geven, en ik zou het waarschijnlijk niet hebben gegeven als Mila alleen met de jaarwisseling zelf bang was geweest. Maar dagenlang in de stress, die zich alleen maar opbouwde, vond ik ook niks. Nu heeft ze er met een paar pilletjes nauwelijks last van gehad.

Alcohol is ook een aanslag op de lever, maar bij advocaat zit geen bijsluiter .
Voor die ene dag per jaar zou ik me over de lever en nieren geen zorgen maken, tenzij die al slecht zijn, dan zou alcohol of medicatie wel eens de druppel kunnen zijn.

Diazepam werkt wat meer sederend en iets minder angstremmend dan alprazolam, dus als je met de diazepam al minder angst ziet, dan zou ik volgend jaar zeker om alprazolam vragen. Niet alle da's gebruiken dat al, maar ze kunnen het gewoon bestellen of je vraagt om een recept en haalt het bij de apotheek. Hier lees je er meer over.

Het is idd. niet om aan te zien. En over de jaren heen zie ik de angst gewoon erger worden tot het, in mijn ogen althans, gewoon onhoudbaar wordt. Ik heb echt het idee dat het nu zo erg is dat ze er wel een hartaanval van kan krijgen. Dan liever een pilletje met het risico op eventuele bijwerkingen.
Trouwens, zelfs met de alprazolam was ze nog bang. Alleen kwam ze nu tegen me aan liggen en bleef ze bereikbaar. Lyndie en Bonnie waren ook erg bang maar die zoeken tenminste steun bij me en blijft het hanteerbaar.
Volgend jaar, als mijn Kiertje er tenminste nog is, ga ik haar een week van te voren in coma spuiten of zo.