Anderhalve week geleden was er een vluchtbegeleider die Carice kon meenemen naar Nederland. Grappig detail: met hetzelfde vliegtuig waarmee Carice aankwam, ging ik toevallig naar Turkije. In Turkije las ik op de mail dat alles goed ging in het opvanggezin. Bij terugkomst op Schiphol een paar dagen later hoorde ik dat er iets aan de hand was met Carice. Het opvanggezin en het bestuur van AAI twijfelden of dit wel de hond was die ik had uitgekozen. De hond was wat kleiner en een paar jaar ouder dan ze aan de hand van mijn beschrijving en foto's hadden verwacht. Eenmaal thuis wist ik niet hoe snel ik de pc moest aanzetten om de nieuwe foto's van het opvanggezin te vergelijken met die van mij. Oeps
, de honden leken erg veel op elkaar maar de opvanghond was inderdaad niet "mijn" Carice. Yasemin had zich vergist en de verkeerde hond uit het asiel gehaald! En daarom werd de "nep Carice" omgedoopt tot Lotje: ze had immers een lot uit de loterij getrokken! Ik had niet verwacht dat voor een oudere hond (ze wordt op circa 6 jaar geschat) zo snel iemand belangstelling zou hebben, maar voor Lotje is inmiddels ook een baasje gevonden. Over een paar dagen gaat ze naar een lieve dame toe die alle tijd heeft om samen met Lotje op te trekken. Lotje doet haar naam eer aan! Is dat geen mooie kerstgeschiedenis?
Met Lotje gaat het super. Ze heeft zeker een paar jaar in het asiel gezeten, maar was binnen een week zindelijk en loopt keurig aan de lijn mee. Bovendien is het een enorme knuffelkont.
Ja, en de echte Carice, die is inmiddels in het asiel gevonden en mag alsnog naar Nederland komen
.
.
.
