Ze gleed weg op onze gladde tegelvloer, er liggen nu kleden met antislipmatten maar... het gaat nog niet optimaal.
Ook buiten kan ze zich soms niet houden en zakt ze door haar achterhand.
Ik heb oprecht de indruk dat ze, op de pijnstilling die ze krijgt pijnvrij is maar het is natuurlijk niet jofel als ze maar door die achterhand blijft zakken.
Het is gigantisch dubbel ;-(
Ik ben erg verdrietig omdat ik natuurlijk ook wel snap dat het einde nadert maar ik ben tegelijkertijd blij dat ze de laatste jaren van haar leven hier is geweest.
Zoals ik met haar heb afgesproken; als het tijd is mag ze gaan, maar ze mag blijven zolang ze wil. Het moet echter wel te doen blijven.
Lange wandelingen hoeven echt niet maar ze moet wel "een blokje om" kunnen doen zonder om de paar meter op de grond te belanden.
Ik ga uiteraard met mijn eigen DA nog overleggen maar heb alvast wel een spierversterker gekocht. Mij is ook, door een DA, nog geopperd dat er een anabolen-injectie gegeven kan worden. Ik weet niet of dat een reeele optie is, dat weet ik gewoon echt nu even niet.
Ik ben best bereid binnen grenzen alles te doen. Belangrijk: ze mag GEEN pijn hebben of on-confortabel zijn. Ze hoeft geen jonge blom te worden
Nou ja, het is maar dat jullie het weten. Suggesties worden op prijs gesteld.
Suzanne









TARAK