Moderator: moderatorteam
Helemaal mee eensjacq1970 schreef:Voordat we de stichting met zijn allen gaan afkammen... en niets ten nadele van Florabel maar er zit vaak toch wel een andere kant aan het verhaal hoor.. en mss is Florabel ook niet helemaal eerlijk geweest hier.. dat zou ook zomaar kunnen, maak vaker mee dat adoptanten een ander verhaal ophouden dan werkelijk is.
Niet dat ik hiermee Florabel bedoel, maar ik blijf liever voorzichtig dan meteen teoordelen en aftekatten.
Ja dat klopt, maar daar doe je niet zoveel aan. Je kunt heel erg je best doen om je zo niet te voelen, maar als je je zo voelt dan voel je je zo.Loek schreef:Tuurlijk, dat ben ik helemaal met je eens hoor maar het beessie pikt het wel opfes/lou schreef:Nou Loek, als je denkt dat je een leuk hondje uit het buitenland haalt, en er ligt een verkrampt doodsbang hoopje ellende in de kamer die naar je eigen honden uitvalt, denk ik dat je ook wel wat druk en stress voelt...
Geweldig om te horenFlorabel schreef:Hoi, even een update..
Vera doet het beter bij de gt.
Nee, ze is niet ineens los gekomen, maar ze zet wel kleine stapjes vooruit.
Dat is heel fijn om te horen! De gt pakt haar aan: ze moet gewoon meedoen met de rest en wordt niet ontzien.
Die doortastende aanpak past niet bij mijn aard. Sofie is met een superzachte hand opgevoed en voor haar heeft dat heeft goed uitgepakt.
Maar ja, dat is onze enige ervaring...
Met Sofie gaat het super. Ze is weer vrolijk, speels en eet goed. Ook zij leed onder de situatie hier thuis. Realiseer me nu pas hoe makkelijk ze is, hoe goed ze ons begrijpt en..hoe dol ze is op ons. En wij op haar
Ikzelf heb een flinke kater aan vorige week overgehouden. Dat rotgevoel ben ik niet zomaar kwijt (want veroorzaakt door eigen aanpak en keuzes)
Maar...kijkend naar de honden en mijn eigen gemoedsrust, heb ik wel het juiste gedaan.
Bedankt voor alle lieve reacties! Heb hier heel veel steun en inzicht gevonden, ook in de kritische noten. Jullie zijn top
@jacq1970: voor wat het waard is: ik durf te beweren dat ik in alles hier 100% eerlijk ben geweest..
Omega schreef:Hoe moet je het dan aanpakken als je een hond ziet die je aanspreekt?Loek schreef:Net zo jammer als dat mensen een hond willen en dan moet het beessie er maar hap snap komen, het mes snijd aan twee kanten hoorLillith schreef:Je hebt volkomen gelijk...het is jammer dat veel stichtingen te makkelijk zijn
Op de dag dat ik het meer dan zat was om hondloos te zijn heb ik twee honden gevonden die me aanspraken en heb een mail gestuurd. Volgende dag telefonisch contact gehad en anderhalve week later waren ze hier. Dat was anderehalf jaar geleden, het zijn stabiele honden geworden en ze zijn erg tevreden hier.
Had ik moeten wachten met reageren? Dan waren ze weg geweest. Wachten met ophalen terwijl ze dringend weg moesten? Dan was de eigenaar er aan onderdoor gegaan (vanwege andere zaken dan de honden).
Ik denk dat Florabel de juiste beslissing heeft genomen, hoe zuur het ook is. En ik hoop dat Vera uit deze angst kan komen.
Omdat ik het anders zie wil niet zeggen dat het flauwekul is. Ts heeft nog een heel jong hondje die nog niet eens volwassen is, bedenkt hap snap dat er eentje bijmoet, verdiept zich verder nergens in en de hond zit er en moet binnen twee weken weg. Achteraf bedenkt TS dat ze ook eigenlijk niet de kwaliteiten heeft om door te zetten en haar eigen hondje is nog veel te jong om er al wat bij te plaatsen. Dat heeft gevolgen voor het hondje die nu bij een GT zit en straks weer opnieuw moet verkassen. Jij hebt honden genomen , vond ze geweldig en hebt ze gehouden. Zie ik echt wel een verschil in.lieke schreef:Omega schreef:Hoe moet je het dan aanpakken als je een hond ziet die je aanspreekt?Loek schreef:Net zo jammer als dat mensen een hond willen en dan moet het beessie er maar hap snap komen, het mes snijd aan twee kanten hoorLillith schreef:Je hebt volkomen gelijk...het is jammer dat veel stichtingen te makkelijk zijn
Op de dag dat ik het meer dan zat was om hondloos te zijn heb ik twee honden gevonden die me aanspraken en heb een mail gestuurd. Volgende dag telefonisch contact gehad en anderhalve week later waren ze hier. Dat was anderehalf jaar geleden, het zijn stabiele honden geworden en ze zijn erg tevreden hier.
Had ik moeten wachten met reageren? Dan waren ze weg geweest. Wachten met ophalen terwijl ze dringend weg moesten? Dan was de eigenaar er aan onderdoor gegaan (vanwege andere zaken dan de honden).
Ik denk dat Florabel de juiste beslissing heeft genomen, hoe zuur het ook is. En ik hoop dat Vera uit deze angst kan komen.
Ik vind zo'n opmerking ook echt flauwekul. Als ik voor mezelf spreek: de meeste honden (herplaatsers) zijn hier allemaal impulsief gekomen.
Gewoon als in verliefd worden en besluiten dat er nog ruimte is voor eentje erbij. Zo ben ik ooit helemaal naar Frankfurt gereden om een Poolse collie mee te nemen, ben ik verliefd geworden op een foto van een straathond die in Roemenië in het asiel zat en heb ik een sheltie opgenomen van een ex-buurvrouw die ongeneeslijk ziek was.
Allemaal impulsieve acties en allemaal geweldige honden geweest waar ik nog geen halve seconde spijt van heb gehad dat ik ze in huis heb gehaald.
Weet je waar ik wel spijt van heb gehad? Van de zéér zorgvuldig uitgekozen colliepup uit zéér zorgvuldig uitgekozen lijnen waar ik maanden op heb gewacht. Daar heb ik zes jaar verdriet van en strijd mee gehad tot ik hem uiteindelijk heb herplaatst.
Tja er kan altijd wat mis gaan. Mika was er ook vrij impulsief en rap. Het had mis kunnen gaan, twee teven van dezelfde leeftijd. Mika had ook problemen kunnen hebben waar ik niet goed mee om zou kunnen gaan. Maar het ging (gaat) goed. En als het mis was gegaan had ik een ander goed baasje voor haar gezocht. Soms kom je problemen tegen waar je op dat moment niet mee kan omgaan. Je kan ook een hondenvriend voor het leven treffen, als je het risico niet neemt zul je het nooit weten.Loek schreef:Omdat ik het anders zie wil niet zeggen dat het flauwekul is. Ts heeft nog een heel jong hondje die nog niet eens volwassen is, bedenkt hap snap dat er eentje bijmoet, verdiept zich verder nergens in en de hond zit er en moet binnen twee weken weg. Achteraf bedenkt TS dat ze ook eigenlijk niet de kwaliteiten heeft om door te zetten en haar eigen hondje is nog veel te jong om er al wat bij te plaatsen. Dat heeft gevolgen voor het hondje die nu bij een GT zit en straks weer opnieuw moet verkassen. Jij hebt honden genomen , vond ze geweldig en hebt ze gehouden. Zie ik echt wel een verschil in.lieke schreef:Omega schreef:Hoe moet je het dan aanpakken als je een hond ziet die je aanspreekt?Loek schreef: Net zo jammer als dat mensen een hond willen en dan moet het beessie er maar hap snap komen, het mes snijd aan twee kanten hoor
Op de dag dat ik het meer dan zat was om hondloos te zijn heb ik twee honden gevonden die me aanspraken en heb een mail gestuurd. Volgende dag telefonisch contact gehad en anderhalve week later waren ze hier. Dat was anderehalf jaar geleden, het zijn stabiele honden geworden en ze zijn erg tevreden hier.
Had ik moeten wachten met reageren? Dan waren ze weg geweest. Wachten met ophalen terwijl ze dringend weg moesten? Dan was de eigenaar er aan onderdoor gegaan (vanwege andere zaken dan de honden).
Ik denk dat Florabel de juiste beslissing heeft genomen, hoe zuur het ook is. En ik hoop dat Vera uit deze angst kan komen.
Ik vind zo'n opmerking ook echt flauwekul. Als ik voor mezelf spreek: de meeste honden (herplaatsers) zijn hier allemaal impulsief gekomen.
Gewoon als in verliefd worden en besluiten dat er nog ruimte is voor eentje erbij. Zo ben ik ooit helemaal naar Frankfurt gereden om een Poolse collie mee te nemen, ben ik verliefd geworden op een foto van een straathond die in Roemenië in het asiel zat en heb ik een sheltie opgenomen van een ex-buurvrouw die ongeneeslijk ziek was.
Allemaal impulsieve acties en allemaal geweldige honden geweest waar ik nog geen halve seconde spijt van heb gehad dat ik ze in huis heb gehaald.
Weet je waar ik wel spijt van heb gehad? Van de zéér zorgvuldig uitgekozen colliepup uit zéér zorgvuldig uitgekozen lijnen waar ik maanden op heb gewacht. Daar heb ik zes jaar verdriet van en strijd mee gehad tot ik hem uiteindelijk heb herplaatst.
