Grappig dat het zo herkenbaar is. Tapas lijn ik aan als we andere honden zien, en als we er voorbij zijn kan ze gelijk weer los. Ze zal er in principe dan nooit meer achteraan willen, haar blik is altijd op vooruit gericht. Met honden die ze kent kan ze prima los, en met honden die ze niet kent ook, als ik haar eerst even aan de lijn houdt en ze went aan de samenstelling van de groep.tycha schreef:Heel herkenbaar.
Ook het verhaal van graag met je willen werken en aan een half woord genoeg hebben. Een keer iets doen en ze begrijpt het. Altijd heel snel luisteren en het goed willen doen.
Maar ook het andere gedrag ken herken ik bij Tycha, het willen regelen en corrigeren. Dat was voor mij destijds een reden om haar niet meer los te laten bij andere honden.
Dat doet Tapas ook wel eens in huis!tycha schreef: wil ook altijd dat ik een balletje gooi. Ook in huis. Daar kan ik natuurlijk niet gooien dus heb ik haar een keer achteruit laten lopen zodat ze de bal kon vangen. Sindsdien, als ze wil spelen, krijg ik een bal in mijn schoot geworpen en gaat ze naar het balletje staan staren, en dan steeds een stapje verder achteruit. En maar zwaaien met die staart, haar ogen gericht op de bal, met af en toe een blik naar mij. En als ik dan niet reageer, pakt ze het balletje weer uit mijn schoot, om het er met dezelfde vaart weer in te gooien en weer achteruit te gaan lopen.
