Wel of niet castreren

[blacky]

Flea had er ook heel erg last van. Hij kreeg ook last van zijn prostaat.
Ik ben op zoek gegaan naar een ondersteunend middeltje en kwam bij de combinatie zaagbladpalm en pompoenpitolie (verkopen ze bijvoorbeeld bij de tuinen). Ik geef hem twee keer per dag bij het eten een minicapsule en dit helpt als een trein. Hij heeft veel meer aandacht vor ons, vind andere honden (teefjes/gecastreerde reuen) veel minder interessant en wordt wat aanhankelijker.

He dit vind ik wel een goede dit kan ik dan nog wel eens proberen. hoe ben je op deze combinatie gekomen?

[Pets_Passion]

Ik heb Teddy laten castreren omdat hij echt in de knoop zat met zijn hormonen als hij ook maar dacht een loops teefje te ruiken. Toen het hondje van de buren loops werd lag hij echt 2 weken bij de voordeur te piepen en te rillen enzo.. echt gestoord werd ik ervan.
Met het oog op de aankomende volle teef in ons huishouden leek het me voor Teddy beter als hij geholpen zou zijn.

Aan de ene kant ben ik er blij om, hij is iets rustiger geworden en heeft geen last meer van zijn hormonen. MAAR hij valt sindsdien ook uit naar andere honden en is van een stabiel sociaal sulletje verandert in een onstabiele, onzekere hond die aan de lijn uitvalt naar andere honden.
Ik heb er dus een gedragsprobleem bij gekregen door de castratie.

Volgens de gedragstherapeut komt dat omdat je met castratie de mannelijke hormonen weghaalt, en bij Teddy was het waarschijnlijk de testosteron die ervoor zorgde dat de onzekerheid van Teddy niet de bovenhand kreeg. Door het wegvallen van de testosteron is die steun weg en krijgt zijn onzekerheid wel de boventoon.

Als je de hond qua karakter al ietwat onzeker inschat zou ik hem dus zeker niet laten castreren!

Ik heb spijt als haren op mijn hoofd, achteraf had ik veel liever een plek gezocht waar Teddy 2x per jaar een paar weken kan logeren tijdens Aismee haar loopsheden.
Het is fijn dat ze tijdens haar loopsheid samen kunnen blijven maar die paar weken wegen niet op tegen het feit dat ik nu het hele jaar door met een reu zit die niet sociaal is aan de lijn.

Karen

[kaila]

Flea had er ook heel erg last van. Hij kreeg ook last van zijn prostaat.
Ik ben op zoek gegaan naar een ondersteunend middeltje en kwam bij de combinatie zaagbladpalm en pompoenpitolie (verkopen ze bijvoorbeeld bij de tuinen). Ik geef hem twee keer per dag bij het eten een minicapsule en dit helpt als een trein. Hij heeft veel meer aandacht vor ons, vind andere honden (teefjes/gecastreerde reuen) veel minder interessant en wordt wat aanhankelijker.

He dit vind ik wel een goede dit kan ik dan nog wel eens proberen. hoe ben je op deze combinatie gekomen?

Via een tip van iemand op barfplaats. Die had er vergelijkbare resultaten mee geboekt.

[renee-uk]

Tja dan maakt het bij mijn reu dus niets uit. Hij houd de deur niet voor me open is niet netjes en beschaafd.
Zo zie je maar weer dat niet elke reu gelijk is. En je dus niet heel stellig iets kunt beweren.

ik zei 'kan' en dat betekent 'de mogelijkheid bestaat'.
maar dat die mogelijkheid bestaat ben ik heel stellig in, dat dan weer wel

en hij kan zijn galanterie naar teven ook verliezen

[Laura84]

Iedereen bedankt voor de reacties en zeker ook namens mijn moeder.

Ik heb al een klein beetje antwoord gehad op de homeopatische basis, iemand nog meer ervaringen in?

Mijn moeder gaat vanaf morgen starten met marjorana om te kijken of dit wat doet, castreren is iig nog een ver van haar bed show en uiteindelijk haar laatste keus. Planning is dus nu de marjorana, werkt dit niet gaat ze chemisch castreren overwegen maar stapje voor stapje.

Voor iedereen die het nuttig vind, ik zal wel vertellen hoe Bailey het doet op de homeopatie zodat we er misschien nog andere mensen in bij kunnen staan

[blacky]

Iedereen bedankt voor de reacties en zeker ook namens mijn moeder.

Ik heb al een klein beetje antwoord gehad op de homeopatische basis, iemand nog meer ervaringen in?

Mijn moeder gaat vanaf morgen starten met marjorana om te kijken of dit wat doet, castreren is iig nog een ver van haar bed show en uiteindelijk haar laatste keus. Planning is dus nu de marjorana, werkt dit niet gaat ze chemisch castreren overwegen maar stapje voor stapje.

Voor iedereen die het nuttig vind, ik zal wel vertellen hoe Bailey het doet op de homeopatie zodat we er misschien nog andere mensen in bij kunnen staan

dat laatste heel erg graag.
Hier heeft spikey ook een implantaat gehad. Werkte goed. Kon goed zien hoe hij zou worden als ik hem zou laten castreren. (hier twijfelen we nog steeds)

[Laura84]

De homeopathische middelen zijn 3 dagen geleden dus het is nu nog wat kortdag om er wat over te vermelden maar zodra er veranderingen zijn zal ik er op terug komen.

[laeken]

Ik zou een instabiele hond nooit castreren. Agressie, onzekerheid, schrikkerig en meer van die onzin kan het gevolg zijn. Ik vind gecastreerde reuen zelden nog echt leuk. Het zijn van die niksen waar andere honden ook lullig mee om neigen te gaan als je pech hebt. Verder gaat de schoonheid er vanaf. Moet je eens goed opletten welke mensen echt problemen met hun honden hebben. Ik bedoel daarmee totale hondagressie, debiel angstgedrag en mensagressie. Dat zijn mij te vaak mensen met gecastreerde reuen. Een intacte reu wordt vaak juist heel galant en lief door zijn hormonen. Geen knorrige sjacherijn waar andere honden overheen denderen.

Ik zou harder werken aan gezag en overwicht. Een hond die zijn baas echt erkend zal en kan zijn zin niet doordrijven. Dat doen ze onderling ook niet. Een beetje teef kan die hond laten weten dat hij moet kappen en dat kunnen jullie ook als het echt moet. Ik had de teef loops in huis bij de reu in de woonkamer. Mijn reu was echt hevig maar legde zich wel neer bij mijn wil. Moest ook wel want het ging domweg niet gebeuren. Het enige dat ik niet onder controle kreeg was het gepiep. Maar je kan ook niet alles hebben LOL.

[vania]

Darko is niet gecastreerd en ik ben het ook niet van plan, al helemaal niet sinds ik er achter ben dat meneer denkt dat gecastreerde teven rijpaardjes zijn en dat ze een gevaar betekenen voor 1 van "zijn" loopse teven
in augustus was 1 van zijn dochters hier, die is gecastreerd, de 1ste week deed hij niets anders dan pogingen om te rijden, ondanks onze en Jarana's correcties, na die week was Jänta (zijn andere dochter die hier woont) dekrijp en als hij kon dan had hij Jarana wel eens ff heel goed duidelijk gemaakt dat Jänta toch echt wel ZIJN teef was
aan de andere kant, liet Jänta zich uitgebreid berijden door haar gecastreerde zuster terwijl ze dat bij onze 2 andere intacte teven zich nooit niet aangeboden heeft

zolang het niet "moet" zal Darko ook niet gecastreerd worden en ook 1 van de teven niet, puur omdat ik geen zin meer heb om ze in groepjes te moeten gaan plaatsen (Darko weg van de loopse dame en weg van de castraat, Jänta weg van de castraat en weg van Darko indien ze dekrijp is)

[gyanty]

Ik zou een instabiele hond nooit castreren. Agressie, onzekerheid, schrikkerig en meer van die onzin kan het gevolg zijn. Ik vind gecastreerde reuen zelden nog echt leuk. Het zijn van die niksen waar andere honden ook lullig mee om neigen te gaan als je pech hebt. Verder gaat de schoonheid er vanaf. Moet je eens goed opletten welke mensen echt problemen met hun honden hebben. Ik bedoel daarmee totale hondagressie, debiel angstgedrag en mensagressie. Dat zijn mij te vaak mensen met gecastreerde reuen. Een intacte reu wordt vaak juist heel galant en lief door zijn hormonen. Geen knorrige sjacherijn waar andere honden overheen denderen.

Ik zou harder werken aan gezag en overwicht. Een hond die zijn baas echt erkend zal en kan zijn zin niet doordrijven. Dat doen ze onderling ook niet. Een beetje teef kan die hond laten weten dat hij moet kappen en dat kunnen jullie ook als het echt moet. Ik had de teef loops in huis bij de reu in de woonkamer. Mijn reu was echt hevig maar legde zich wel neer bij mijn wil. Moest ook wel want het ging domweg niet gebeuren. Het enige dat ik niet onder controle kreeg was het gepiep. Maar je kan ook niet alles hebben LOL.

Ja maar is dat niet ook een beetje kip of het ei verhaal? Oorzaak gevolg? Dat honden die van nature moeilijker zijn die bij mensen gekomen zijn die misschien toch niet helemaal ervaring genoeg hadden en dat er als uitweg castratie is gekozen (op aanraden van 'ervaren' hondenmensen). Dus misschien zouden die honden als volle reu ook wel gewoon bij die mensen onhoudbaar zijn geweest. Wat ik probeer te zeggen dat oorzaak en gevolg soms moeilijk in volgorde te bepalen zijn. Overigens zie ik ze hier niet specifiek zo? Maar goed wat dat betreft woon ik ook wel in een heel fijn hondengebied hoor.

[Laura84]

Ik zou een instabiele hond nooit castreren. Agressie, onzekerheid, schrikkerig en meer van die onzin kan het gevolg zijn. Ik vind gecastreerde reuen zelden nog echt leuk. Het zijn van die niksen waar andere honden ook lullig mee om neigen te gaan als je pech hebt. Verder gaat de schoonheid er vanaf. Moet je eens goed opletten welke mensen echt problemen met hun honden hebben. Ik bedoel daarmee totale hondagressie, debiel angstgedrag en mensagressie. Dat zijn mij te vaak mensen met gecastreerde reuen. Een intacte reu wordt vaak juist heel galant en lief door zijn hormonen. Geen knorrige sjacherijn waar andere honden overheen denderen.

Ik zou harder werken aan gezag en overwicht. Een hond die zijn baas echt erkend zal en kan zijn zin niet doordrijven. Dat doen ze onderling ook niet. Een beetje teef kan die hond laten weten dat hij moet kappen en dat kunnen jullie ook als het echt moet. Ik had de teef loops in huis bij de reu in de woonkamer. Mijn reu was echt hevig maar legde zich wel neer bij mijn wil. Moest ook wel want het ging domweg niet gebeuren. Het enige dat ik niet onder controle kreeg was het gepiep. Maar je kan ook niet alles hebben LOL.

Ik ben het met je eens hoewel ik Bailey zelf niet zo zeer 1,2,3 zou scharen als zijnde instabiel, maar dat komt doordat ik daar denk ik een ander beeld bij heb als jij. Bailey is een hond die het karakter van een flatcoated sowieso heeft ver tienvoudigd, wat hem tot zeker geen makkelijke hond maakt en zelfs de reden is dat mijn ouders na hem geen flatcoated meer nemen.
Wanneer is een hond instabiel en hoe zie je dat dan op het moment als een hond reageert op een situatie?

Hoe heb je dat dan verder gedaan met jouw reu? Mijn moeder is voor deze hond, juist door haar wat zachtere karakter een prima baas, dit in tegenstelling tot mijn vader (man van de oude stempel, fysiek in zijn correcties, zijn wil is wet), Bail is daar simpelweg te gevoelig voor. Ja luistert vlekkeloos naar mijn vader met al het oversprong gedrag, stress en onzekerheid op de koop toe. Bail is gewoon geen hond die je op die manier aan kan pakken.

Darko is niet gecastreerd en ik ben het ook niet van plan, al helemaal niet sinds ik er achter ben dat meneer denkt dat gecastreerde teven rijpaardjes zijn en dat ze een gevaar betekenen voor 1 van "zijn" loopse teven
in augustus was 1 van zijn dochters hier, die is gecastreerd, de 1ste week deed hij niets anders dan pogingen om te rijden, ondanks onze en Jarana's correcties, na die week was Jänta (zijn andere dochter die hier woont) dekrijp en als hij kon dan had hij Jarana wel eens ff heel goed duidelijk gemaakt dat Jänta toch echt wel ZIJN teef was
aan de andere kant, liet Jänta zich uitgebreid berijden door haar gecastreerde zuster terwijl ze dat bij onze 2 andere intacte teven zich nooit niet aangeboden heeft

zolang het niet "moet" zal Darko ook niet gecastreerd worden en ook 1 van de teven niet, puur omdat ik geen zin meer heb om ze in groepjes te moeten gaan plaatsen (Darko weg van de loopse dame en weg van de castraat, Jänta weg van de castraat en weg van Darko indien ze dekrijp is)

Ik kan je mening goed begrijpen, dank je wel voor je reactie

Ik zou een instabiele hond nooit castreren. Agressie, onzekerheid, schrikkerig en meer van die onzin kan het gevolg zijn. Ik vind gecastreerde reuen zelden nog echt leuk. Het zijn van die niksen waar andere honden ook lullig mee om neigen te gaan als je pech hebt. Verder gaat de schoonheid er vanaf. Moet je eens goed opletten welke mensen echt problemen met hun honden hebben. Ik bedoel daarmee totale hondagressie, debiel angstgedrag en mensagressie. Dat zijn mij te vaak mensen met gecastreerde reuen. Een intacte reu wordt vaak juist heel galant en lief door zijn hormonen. Geen knorrige sjacherijn waar andere honden overheen denderen.

Ik zou harder werken aan gezag en overwicht. Een hond die zijn baas echt erkend zal en kan zijn zin niet doordrijven. Dat doen ze onderling ook niet. Een beetje teef kan die hond laten weten dat hij moet kappen en dat kunnen jullie ook als het echt moet. Ik had de teef loops in huis bij de reu in de woonkamer. Mijn reu was echt hevig maar legde zich wel neer bij mijn wil. Moest ook wel want het ging domweg niet gebeuren. Het enige dat ik niet onder controle kreeg was het gepiep. Maar je kan ook niet alles hebben LOL.

Ja maar is dat niet ook een beetje kip of het ei verhaal? Oorzaak gevolg? Dat honden die van nature moeilijker zijn die bij mensen gekomen zijn die misschien toch niet helemaal ervaring genoeg hadden en dat er als uitweg castratie is gekozen (op aanraden van 'ervaren' hondenmensen). Dus misschien zouden die honden als volle reu ook wel gewoon bij die mensen onhoudbaar zijn geweest. Wat ik probeer te zeggen dat oorzaak en gevolg soms moeilijk in volgorde te bepalen zijn. Overigens zie ik ze hier niet specifiek zo? Maar goed wat dat betreft woon ik ook wel in een heel fijn hondengebied hoor.

Laat ik het zo stellen, alle problemen die we met hem hebben gehad zijn verholpen, eruit getraind etc. Het is nu alleen dit laatste puntje wat vreselijk vervelend is.

Laat ik het zo stellen, ik heb het met mijn moeder nog niet gehad over de komende uitspraak maar ik denk dat als ik haar laat kiezen voor dit gedrag of na castratie een onzekere hond dat ze dan kiest voor dit gedrag. Op uitzonderingen na kan Bailey met elke hond, geholpen of niet, elke teef en is hij gewoon een beleefde hond waar je overal en nergens kan komen. Castratie is gewoon een zeer groot risico waardoor we misschien zelfs wel zo'n ontzettend goede reu kwijt kunnen raken en een berg ellende terug kunnen krijgen.

[Icecold81]

Ik zou een instabiele hond nooit castreren. Agressie, onzekerheid, schrikkerig en meer van die onzin kan het gevolg zijn. Ik vind gecastreerde reuen zelden nog echt leuk. Het zijn van die niksen waar andere honden ook lullig mee om neigen te gaan als je pech hebt. Verder gaat de schoonheid er vanaf. Moet je eens goed opletten welke mensen echt problemen met hun honden hebben. Ik bedoel daarmee totale hondagressie, debiel angstgedrag en mensagressie. Dat zijn mij te vaak mensen met gecastreerde reuen. Een intacte reu wordt vaak juist heel galant en lief door zijn hormonen. Geen knorrige sjacherijn waar andere honden overheen denderen.

Ik zou harder werken aan gezag en overwicht. Een hond die zijn baas echt erkend zal en kan zijn zin niet doordrijven. Dat doen ze onderling ook niet. Een beetje teef kan die hond laten weten dat hij moet kappen en dat kunnen jullie ook als het echt moet. Ik had de teef loops in huis bij de reu in de woonkamer. Mijn reu was echt hevig maar legde zich wel neer bij mijn wil. Moest ook wel want het ging domweg niet gebeuren. Het enige dat ik niet onder controle kreeg was het gepiep. Maar je kan ook niet alles hebben LOL.

Pfff mijn hond is gecastreerd, nog steeds mooi, speelt met veel honden heel leuk. Hij heeft een paar reuen in de buurt wat niet klikt, maar daar had hij ook al een hekel aan voor zijn castratie. Overigens zijn dit ongecastreerde reuen!
Rijden wil hij wel eens bij een gecastreerde reu proberen .. op t voorhoofd! ... maar dat probeerde hij ook wel eens voor zijn castratie.

Ik merk echt geen verschil doordat ik hem gecastreerd heb. Bijna enkel voordelen.. heb geen kwijlende, schokkende geilbak die ik mee moet slepen over straat en ik heb een hond die eet!!
Enige nadeel vind ik dat zn kraag is geslonken en zn broek iets meer klit...

Kay hoort dus zeker bij de uitzondering

[Laura84]

De homeopatische middelen slaan helaas niet aan. Heel voorzichtig is mijn moeder aan het overwegen om volgend jaar een keer chemische castratie toe te passen

[Frenk]

Als mijn hond zichzelf en mij zo in de weg zou zitten, dan gingen z'n ballen eraf. Het is niet alsof je moeder niet van alles geprobeerd heeft.

[Laura84]

Ik zou willen het zo te kunnen zien. Misschien te veel onder de indruk van de verhalen van gedragsverandering en het uiterlijke stukje.

[Pets_Passion]

Jammer dat de homeopatie niet aanslaat zoals gehoopt.

Zoals gezegd heb ik een reu die gedragsproblemen heeft ontwikkeld mede door castratie.
Ook heb ik bij loslopende reuen heel vaak dat 1 of meer reuen helemaal verliefd worden op mijn Teddy met rijden tot gevolg. Dat is in combi met zijn slechte heupen dan weer geen fijne ervaring waardoor zijn lontje nou niet bepaald langer wordt...

Ik ben zelf daar erg anti-castratie door geworden.
Maar er zijn natuurlijk ook genoeg reuen die daar geen problemen mee hebben.. Ik hoop dan ook van harte dat de chemische castratie een goed beeld gaat geven en voor jullie de keus of het wel of niet verstandig is duidelijk zal maken.

Karen

[laeken]

Ik zou een instabiele hond nooit castreren. Agressie, onzekerheid, schrikkerig en meer van die onzin kan het gevolg zijn. Ik vind gecastreerde reuen zelden nog echt leuk. Het zijn van die niksen waar andere honden ook lullig mee om neigen te gaan als je pech hebt. Verder gaat de schoonheid er vanaf. Moet je eens goed opletten welke mensen echt problemen met hun honden hebben. Ik bedoel daarmee totale hondagressie, debiel angstgedrag en mensagressie. Dat zijn mij te vaak mensen met gecastreerde reuen. Een intacte reu wordt vaak juist heel galant en lief door zijn hormonen. Geen knorrige sjacherijn waar andere honden overheen denderen.

Ik zou harder werken aan gezag en overwicht. Een hond die zijn baas echt erkend zal en kan zijn zin niet doordrijven. Dat doen ze onderling ook niet. Een beetje teef kan die hond laten weten dat hij moet kappen en dat kunnen jullie ook als het echt moet. Ik had de teef loops in huis bij de reu in de woonkamer. Mijn reu was echt hevig maar legde zich wel neer bij mijn wil. Moest ook wel want het ging domweg niet gebeuren. Het enige dat ik niet onder controle kreeg was het gepiep. Maar je kan ook niet alles hebben LOL.

Pfff mijn hond is gecastreerd, nog steeds mooi, speelt met veel honden heel leuk. Hij heeft een paar reuen in de buurt wat niet klikt, maar daar had hij ook al een hekel aan voor zijn castratie. Overigens zijn dit ongecastreerde reuen!
Rijden wil hij wel eens bij een gecastreerde reu proberen .. op t voorhoofd! ... maar dat probeerde hij ook wel eens voor zijn castratie.

Ik merk echt geen verschil doordat ik hem gecastreerd heb. Bijna enkel voordelen.. heb geen kwijlende, schokkende geilbak die ik mee moet slepen over straat en ik heb een hond die eet!!
Enige nadeel vind ik dat zn kraag is geslonken en zn broek iets meer klit...

Kay hoort dus zeker bij de uitzondering

Hoe oud is je hond helemaal en wanneer heb je dit gedaan? Je hebt duidelijk een hekel aan reuen dus misschien was een teef meer op z'n plaats geweest. Denk ook dat je een roze bril op hebt naar je eigen hond. Want als jij hem niet gecastreerd had dan zag hij er over 2 jaar onvergelijkbaar uit met hoe hij er nu over 2 jaar uit zal zien. Als je zo meer plezier van hem hebt is dat prima. Dat veroordeel ik ook helemaal niet. Alleen zijn kraag is iets dunner en zijn broek klit wat meer zal alleen maar erger worden. Geeft niks, maar het ontkennen is geen manier om mij te overtuigen van hoe weinig effect het heeft. Uiteraard wel duizend voordelen. Die effecten worden dan weer eens flink uitvergroot en de nadelen bestaan niet. Kom zeg. Elk voordeel heb zijn nadeel kan zelfs een voetballer nog uitbrengen...

Het kan je zomaar een keer gebeuren dat je hond straks heel anders gaat reageren op zaken dan jij verwacht. Dat effect heeft castreren nl ook wel eens.

[Icecold81]

Ik zou een instabiele hond nooit castreren. Agressie, onzekerheid, schrikkerig en meer van die onzin kan het gevolg zijn. Ik vind gecastreerde reuen zelden nog echt leuk. Het zijn van die niksen waar andere honden ook lullig mee om neigen te gaan als je pech hebt. Verder gaat de schoonheid er vanaf. Moet je eens goed opletten welke mensen echt problemen met hun honden hebben. Ik bedoel daarmee totale hondagressie, debiel angstgedrag en mensagressie. Dat zijn mij te vaak mensen met gecastreerde reuen. Een intacte reu wordt vaak juist heel galant en lief door zijn hormonen. Geen knorrige sjacherijn waar andere honden overheen denderen.

Ik zou harder werken aan gezag en overwicht. Een hond die zijn baas echt erkend zal en kan zijn zin niet doordrijven. Dat doen ze onderling ook niet. Een beetje teef kan die hond laten weten dat hij moet kappen en dat kunnen jullie ook als het echt moet. Ik had de teef loops in huis bij de reu in de woonkamer. Mijn reu was echt hevig maar legde zich wel neer bij mijn wil. Moest ook wel want het ging domweg niet gebeuren. Het enige dat ik niet onder controle kreeg was het gepiep. Maar je kan ook niet alles hebben LOL.

Pfff mijn hond is gecastreerd, nog steeds mooi, speelt met veel honden heel leuk. Hij heeft een paar reuen in de buurt wat niet klikt, maar daar had hij ook al een hekel aan voor zijn castratie. Overigens zijn dit ongecastreerde reuen!
Rijden wil hij wel eens bij een gecastreerde reu proberen .. op t voorhoofd! ... maar dat probeerde hij ook wel eens voor zijn castratie.

Ik merk echt geen verschil doordat ik hem gecastreerd heb. Bijna enkel voordelen.. heb geen kwijlende, schokkende geilbak die ik mee moet slepen over straat en ik heb een hond die eet!!
Enige nadeel vind ik dat zn kraag is geslonken en zn broek iets meer klit...

Kay hoort dus zeker bij de uitzondering

Hoe oud is je hond helemaal en wanneer heb je dit gedaan? Je hebt duidelijk een hekel aan reuen dus misschien was een teef meer op z'n plaats geweest. Denk ook dat je een roze bril op hebt naar je eigen hond. Want als jij hem niet gecastreerd had dan zag hij er over 2 jaar onvergelijkbaar uit met hoe hij er nu over 2 jaar uit zal zien. Als je zo meer plezier van hem hebt is dat prima. Dat veroordeel ik ook helemaal niet. Alleen zijn kraag is iets dunner en zijn broek klit wat meer zal alleen maar erger worden. Geeft niks, maar het ontkennen is geen manier om mij te overtuigen van hoe weinig effect het heeft. Uiteraard wel duizend voordelen. Die effecten worden dan weer eens flink uitvergroot en de nadelen bestaan niet. Kom zeg. Elk voordeel heb zijn nadeel kan zelfs een voetballer nog uitbrengen...

Het kan je zomaar een keer gebeuren dat je hond straks heel anders gaat reageren op zaken dan jij verwacht. Dat effect heeft castreren nl ook wel eens.

Mijn hond is inmiddels bijna 6 en hij is gecastreerd toen hij 3 was.
En ik zeg niet dat de nadelen niet bestaan, ik geef toch de kraag en de broek aan. Maar idd verder merk ik geen nadelen..

verder begrijp ik niet waar je uit haalt dat ik een hekel heb aan reuen, want dat zeg ik nergens en heb ik ook absoluut niet.
O wacht omdat ik m gecastreerd heb heb ik een hekel aan reuen?