Na haar 1e jaar werd het erger (huppeltje werd erger als ze met andere honden speelde iets te lang of te wild) maar schonk er niet veel aandacht aan. Heb namelijk foto's laten maken voor de zekerheid toen de dierenarts zei dat hij haar ene pootje heel makkelijk uit de kom kon bewegen. Veel te makkelijk zei hij en hij was overtuigd dat een operatie de juiste weg was. Ze is toen een dag opgenomen geweest ter observatie en dus de foto's te maken. Omdat dit een plaatselijke dorpspraktijk betreft hebben ze het verhaal en de foto's voorgelegd aan een othopeed. Deze heeft geadviseerd pas te opereren als ze meer op 3 benen liep als op 4. Dit heeft ze gelukkig nooit gedaan (ook nu niet). Er was op de foto van haar slechtste pootje wel als iets botverandering te zien maar niet schokkend werd aangegeven.
Nu vorige week maandag met het enten weer laten controleren en aangegeven dat het erger is geworden. Ze loop dus de grootste tijd op 4 benen. Het trekken van de pootjes (voornamelijk LA) is heel wisselend.
- Vaak nadat ze geslapen of gerust heeft. Moet op gang komen dan.
- altijd nadat ze met een hond heeft gespeeld (ze kan niet rustig doen gaat als een gek, rennen, springen en bochten zoefen).
- als ze los heeft gelopen en dan 5 kilometer heeft gelopen (langer dan dat doen we al een tijd niet meer toen de klachten erger werden).
- vaak wordt het ook erger als ze uberhaupt los heeft gerend maar dat is heel wisselend?
Met de behendigheid (mocht ze volgens arts nog op amateuristich niveau) ben ik uit voorzorg gestopt.
De klachten zijn: als ze heeft gerust na een wandeling los kan ze niet meer van de bak/op de bank komen, soms wijdbeens lopen achter, met aandraven schieten dr pootjes dan omhoog. Als het dus een dag is dat ze niet van/op de bank kan na het lopen dan mag ik niet aan haar zitten. Dit gebeurd gelukkig niet meer zo erg omdat ik haar dus niet meer los heb en niet meer met andere honden laat spelen wat ze wel erg leuk vind
Nu dus vorige week aangegeven dat ze dus steeds minder kan zonder last te krijgen. Nu heeft de arts weer overgelegd met de orhtopeed. Die adviseerd nu dus wel opereren want beter wordt het niet en omdat ze jong is kan ze er nog profijt van hebben.
Naar aanleiding van vragen van mijn vriend heb ik gevraagd hoe lang zo'n operatie nu stand houd. Mijn arts zei max 10 jaar ongeveer. Dit dus aan mijn vriend gesteld (wou niet mee naar de dierenarts
In het verleden heb ik met al mijn dieren die ik heb laten opereren (paarden en konijnen) erg veel pech gehad en deze dieren hebben de operaties niet overleefd ivm complicaties o.a. Snap wel dat hij bang is want dat ben ik ook maar de arts adviseerde de beslissing niet te lang uit te stellen omdat het toch niet beter werd.
Nu net weer een goed gesprek gehad met hem en hij wil haar volgend jaar nu misschien laten opereren. Gister heeft hij haar ook los laten lopen in het bos (tegen mijn advies in en dat van de arts dus....) hij zegt dus bij mij loopt ze nooit kreupel???
Tja ik zit altijd met haar op de bank nadien hij zit in de andere kamer en ik laat ze de andere dag in de ochtend altijd uit.
Hoe haal ik hem over of kan de operatie nog wel wachten denken jullie?








