Eigenlijk is er geen reden aan te nemen dat er kanker zit in de prostaat. De prostaat was meer tot rust en zag en op zich redelijk uit. Echter zat er aan de buitenzijde een cyste en zat er ook naast de blaas een vochtblaas. Zijn linkernier zag er ook niet goed uit en is waarschijnlijk niet meer echt funtioneel. Achter de linkernier, los van de nier zelf lag ook weer een cyste. Het is onduidelijk waardoor de cystes worden veroorzaakt en waar ze vandaan komen zeg maar.
Kortom, hier moeten we het voorlopig mee doen...
Prognose is onduidelijk. Zijn nieren kunnen het begeven, hij kan pijn krijgen of klachten bv met plassen en de mogelijkheid bestaat ook dat er weer wat openknapt.
Maar het kan ook meevallen in die zin dat zijn lijf het kan trekken.
Aktief iets doen behoort niet tot de mogelijkheden nu. De cystes leeghalen is te riskant en een buik openmaken is geen optie.
Ik heb dus voor nood medicatie mee ( pijnstilling en antibiotica) en verder is het afwachten. Met de pijnstilling nu moet ik stoppen omdat het te belastend is voor zijn nieren. Vervelend, want ik heb wel het idee dat hij vage klachten heeft in zijn rug.
Hij slaapt net even anders en hij "oeft" als ie gaat liggen. Verder is hij wel aktief, maar helemaal pijnvrij vind ik hem niet.
Ik heb zelf geen idee wat ik er nou van moet vinden. Ja, ik ben blij dat het geen kanker is omdat dat op zeker een korte termijn afscheid zou betekenen. Ik voel me ook onzeker omdat ik niet goed weet wat we nu kunnen verwachten en ik ben bang voor pijn bij Nelson. Maar goed, het is zoals het is en we doen ons best het voor hem zo goed mogelijk te doen.
Nelson is ondertussen moe van alle inspanningen en ligt lekker te pitten. Heerlijk!
Volgens de DA had hij nog een paar maanden. Zo zie je maar, het kan nog alle kanten op. 
