Cujo update, filmpjes van de wandeling net

[Demi]

Ik heb hier en daar al wat geschreven over Cujo en haar (waarschijnlijk spondylose/artrose).
Toch open ik nu een nieuw topic, want in plaats vanverbetering zie ik dat ze slechter wordt.
Ik typ dit met de tranen in mijn ogen, omdat ik nooit meer een hond pijn willaten lijden zoals toen bij Calsey. Voor de nieuwere mensen het topic staat vast nog ergens over haar.
Cujo begoneen week of 2 geleden echt wat slechter te lopen. Maar ja die periodes had ze wel vaker van een dag of 5 en dan zag je weer verbetering. Nu niet.
Dus toch maar naar haar allergrootste vriend gegaan haar dierenarts. Hij voelde meteen de stijfheid in haar rug in het midden bij haar lendewervels als ik het goed zeg en bij een stukje lopen kon hij ook goed zien dat ze zichzelf een bepaald loopje had aangeleerd om die rug te ontzien. Ze is voor enorm breed gespierd achter erg smal. Dit komt doordat ze haar gewicht allemaal op haar voorkant gooit om haar achterhand te ontzien. Hierdoor liep ze waarschijnlijk ook voor mank. Advies fysio en anders prednison en corthaphen. Alleen corthaphen is link bij haar, ze heeft al eens van een soort gelijk iets een maagbloeding gehad.
Goed fysio kon meteen aan huis komen en trok eigenlijk dezelfde conclusie als de dierenarts. Wel voelde ze een behoorlijke grote bult onderhuids. Bij navraag bij de dierenarts of hij dat niet gevoeld had zei hij dat hij dat zeker wel gevoeld had, maar Cujo heeft veel bulten en zijn ook allen aangeprikt waarvan dit er toen een was. Alleen was deze nu gegroeid, maar de andere vetbulten zijn ook groter geworden.
Fysio gehad dus en ze zei al, er komen nu 2 enorme rotdagen aan. Ze zat zo vast met haar spieren dat ze echt last zou krijgen van de massage. Nou dat klopte.... Maar dag 3 stond ze ineens weer te schooien in de keuken en moesten de voor en achterdeur weer bewaakt worden.
Dus ik dacht, yes vooruitgang. Gisteren ging het helaas weer minder. Ze is wel mee geweest met wandelen met de rest; lees wij zijn op een bankje gaan zitten en de rest heeft elkaar zo goed als afgemaakt op een groot veld. Cujo lag heerlijk te genieten naast het bankje en te kijken wat de rest deed. Dat is het enige geluk wat ik heb, ze is van nature een hele rustige hond.
Vanochtend ging het weer slechter en zakte ze echt door haar achterhand ook stond ze een beetje wazig te kijken bij haar eten wat ze wel opat. Normaal mept ze nog net niet de bak uit mijn hand
Contact gehad met fysio over dat het slechter werd ipv beter en of het niet verstandig was om met aquatraining te beginnen. Haar advies was nog niet eerst moeten de spieren los
Toch lees en krijg ik van alle kanten het advies juist zo snel mogelijk te beginnen met aquatraining want daar worden haar spieren ook losser van.
Ik weet het niet meer

Ik weet wel dat Cujo voor mij echt alles is en ik daarom niet wil dat ze lijdt. Maar zonder Cujo? Ik denk dat ze mij naast haar mogen begraven....

Als ze eenmaal met moeite is opgestaan en we lopen een stukje loopt ze toch wel redelijk goed. Wel op het tempo van een dame van bijna 10, maar soms loopt ze harder dan de rest. Ze heeft wel moeite met gras waar overal hobbels in zitten.

Verder viel het mij gisteren op dat een van haar polsen ineens dikker was en warm, heeft ze nog niet eerder gehad.

En voordat jullie denken dat ze alleen maar zielig ligt de hele dag, niets is minder waar. Ze is vrolijk staat met speeltjes klaar vindt het nog steeds nodig om de andere in huis te vertellen wat wel en niet mag dus eigenlijk hoe ze altijd is. Alleen als ze een tijd ligt en moet opstaan hou ik het liefst mijn ogen dicht de eerste minuut. Ze wankelt dan moet echt haar evenwicht vinden en letterlijk op gang komen

Ik weet het jullie kunnen verder niks met mijn verhaal, maar soms helpt het om van je af te schrijven.
En Cujo is nou eenmaal een hond die je nooit meer tegen komt in je leven en echt nog wat jaartjes bij me moet blijven ondanks haar leeftijd voor een Rottweiler
Ze is echt mijn allessie

[Demi]

Zie nu alle tikfouten maar zit op de ipad en dat is lastig aanpassen

[nathalie]

Ik weet dat het moeilijk is, omdat je steeds je grenzen van acceptabel gaat verleggen, maar eens houdt het op natuurlijk...

[Demi]

Ik weet dat het moeilijk is, omdat je steeds je grenzen van acceptabel gaat verleggen, maar eens houdt het op natuurlijk...

Ja maar wanneer. Mijn da vindt iig nu zeker van niet. Hij ziet erg vaak honden met deze klachten en die komen er echt weer uit. Maar ik wil niet dat ze pijn heeft al moet ik er ook echt bij zeggen ze geeft geen pijn aan de da heeft daar echt heel goed naar gekeken, want hij weet ook hoe ik over pijn denk. Ik vroeg ook meteen aan hem, ze loopt toch mank dus heeft ze pijn? Maar hij heeft haar buiten heel wat rondjes laten lopen en zegt dat het manken echt komt doordat haar hele gewicht op haar voorkant gegooid wordt en het manken veroorzaakt wordt door het rare loopje wat ze daardoor krijgt. Ook bij buigen strekken etc interesseert het haar niks en geeft ze geen pijn aan. Bij een gemene pijnprikkel wel dit is gedaan om te kijken of ze überhaupt wel pijn aangeeft

[hambra]

heel vervelend is dat als je weet dat het allemaal niet goed gaat, maar je weet niet waar je grens ligt. Ik zou zeker nog even doorgaan met fysio, want hij loopt wsl al de laatste jaren zo en die spieren zitten gewoon knoerthard vast als je die losmaakt is het ook logisch dat hij instabieler wordt. En dat het de ene dag goed gaat en de andere weer niet, is ook bij mensen zo als ze fysio hebben gehad. Dan denken ze ineens: he ik kan alles weer en gaan dan lekker van alles doen wat ze eigenlijk niet meer goed konden en dat betekent dat je de volgende dagen verrekt van de spierpijn en dat dat dus veel te veel geweest is. De clou is dan ook om na de fysiobehandeling uit te zoeken wat voor Cujo acceptabel is qua loopafstand en qua activiteit. Als hij heel veel spierpijn en reactie krijgt (warme dikke poot) was het die dag ervoor teveel. Koelen kan dan heel goed helpen, even een ijspakking rondom de poot leggen 10 min naast hem gaan zitten en er een koude pakking op houden.
Natuurlijk moet je eerst spieren wat losser maken voordat je ze goed kunt trainen (want anders onderhoudt je het oude looppatroon), maar al is het maar als lichte ondersteuning/ontspanning voor Cujo na de massage kan ook al heel positief werken.
Wat ik je zeker ook aan wil raden is om naar een dieren homeopaat te gaan, want juist voor deze klachten heb je hele goede ondersteuning bij pijn en artrose. (het maakt het niet beter, maar maakt het wel dragelijker).
Fysiotherapie bij mens en dier gaat altijd met ups en downs: alleen een mens kan vertellen wat hij heeft gedaan en waarom hij nu meer pijn heeft, bij je hond moet jij zelf de grenzen van zijn enthousiasme aangeven en zorgen dat hij wel rustig blijft de dagen na de behandeling, anders gaat hij weer over de grens en dan wordt de hersteltijd steeds langer.

Succes en nogmaals geef hem een hele dikke knuffel
Inge

[nathalie]

Ik weet dat het moeilijk is, omdat je steeds je grenzen van acceptabel gaat verleggen, maar eens houdt het op natuurlijk...

Ja maar wanneer. Mijn da vindt iig nu zeker van niet. Hij ziet erg vaak honden met deze klachten en die komen er echt weer uit. Maar ik wil niet dat ze pijn heeft al moet ik er ook echt bij zeggen ze geeft geen pijn aan de da heeft daar echt heel goed naar gekeken, want hij weet ook hoe ik over pijn denk. Ik vroeg ook meteen aan hem, ze loopt toch mank dus heeft ze pijn? Maar hij heeft haar buiten heel wat rondjes laten lopen en zegt dat het manken echt komt doordat haar hele gewicht op haar voorkant gegooid wordt en het manken veroorzaakt wordt door het rare loopje wat ze daardoor krijgt. Ook bij buigen strekken etc interesseert het haar niks en geeft ze geen pijn aan. Bij een gemene pijnprikkel wel dit is gedaan om te kijken of ze überhaupt wel pijn aangeeft

Wanneer het tijd is, weet alleen jij. Daar kunnen wij vanachter ons schermpje, of een da, je niet bij helpen.

[Inge]

Ik geloof niet dat Cujo geen pijn heeft als ze zo beroerd loopt én een dikke pols heeft. Maar er zijn honden die keihard zijn en geen pijn zullen aangeven (Nika was zo'n hond).
Persoonlijk zou mijn grens bereikt zijn, wanneer jouw grens bereikt is weet je alleen zelf.
Ik vind wel dat je eerlijk moet zijn naar je hond en het belang van je hond boven dat van jezelf moet zetten. Met opmerkingen dat jij begraven mag worden als Cujo er niet meer zou zijn help je je hond niet

[blondie]

of het tijd is niet kan alleen jij weten op een gegeven moment maar ik denk dat je daarbij wel voor ogen moet houden dat er geen wondermiddelen of -technieken bestaan die ouderdomsklachten laten verdwijnen, ik denk dat je daar reëel moet in zijn.

Mee eens. Finn loopt ook heel slecht, steeds vaker. Hobbelige veldjes moet ik echt gaan mijden want hij verstapt zich vaak in een kuil en valt dan om. Vind het rot om te zien, maar verder stralen zijn ogen en op eigen initiatief rent hij nog af en toe achter Bluf aan. Sommige dingen kan hij gewoon niet meer ook al vergeet hij dat soms, daar moet ik even beter op letten zodat hij die dingen ook écht niet gaat proberen. Hij is nu eenmaal wat ouder en dat rugprobleem speelt nu meer en meer parten. Pijnstilling iedere dag en ik laat hem als het kan wat zwemmen in het water. Zolang hij lekker meeloopt en de trap nog op en af kan én zijn ogen nog vol levenslust zijn laat ik hem lekker zijn gang gaan wél met iedere dag pijnstilling.

[Tiny]

Kijk heel goed naar Cujo, en weest eerlijk tegen jezelf. Ik heb altijd gezegd dat ik helemaal van het padje af zou gaan als Beau kwam te overlijden, en natuurlijk vond ik het erg en had ik verdriet maar ik had ook opluchting dat zijn lijden voorbij was. Hij was echt keihard voor zichzelf en zou uit zichzelf nooit hebben opgegeven.

[Demi]

Ok, omdat het moeilijk is om inderdaad via een beeldscherm een beeld te hebben over met name dit soort klachten, heb ik 6 korte filmpjes gemaakt net tijdens het wandelen.
Ook bv van hoe ze poept, hoe ze in de auto springt, hoe ze uit lig opstaat en hoe ze loopt.
Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden na het zien van deze filmpjes.
Het zijn er wat veel, maar mijn telefoon kan op de een of andere manier niet langer filmen (zal wel weer ergens aan gezeten hebben )

Dit is ongeveer na een kwartier lopen opgenomen. Ik heb steeds meer het idee dat het thuis dus slechter gaat en dat het er wel eens mee te maken kan hebben dat de vloeren hier te glad zijn. Want als ze in de tuin ligt (tegels) dan staat ze net zo op als op een van de filmpjes en thuis ligt ze natuurlijk langer dus is ze ook stijver

Dat ze aan de lange lijn loopt is omdat ze anders het in haar hoofd haalt om te gaan rennen en dat leek de fysio de eerste 2 weken niet zo'n goed idee. En het was maar goed ook dat ze aan de lijn zat, want er stonden schapen en ze wilde weer gaan en vergeet dan meteen alles

[Maaike]

Weet je, ik zit die filmpjes te kijken en vraag mij echt af wat nou het probleem is? Ze waggelt voor een oude hond nog lekker rond, doet haar ding én springt nog zelf in de auto. Misschien is mijn referentiekader met Ella in als vergelijk gebruikend compleet anders, maar ik vind het persoonlijk zo wel mee vallen Kijk Allison, alleen jij weet of ze echt pijn heeft en dat zal ongetwijfeld ook zo zijn. Voor pijn heb je pijnstillers en gebruik die dan ook. Grenzen trekken kun je alleen zelf, maar volgens mij hoef je dat voorlopig nog niet te doen. Geniet van die brede snoet!

Ella zat al jaren aan de Rimadyl, soms wat meer en soms wat minder. Sleepte vreselijk met haar poten, maar kwam nog wel mee. Opstaan leek wel alsof ze uit een diep bad moest stappen. Ik heb bij haar een grens getrokken toen ze begon om te vallen/ haar evenwicht steeds verloor bij het ontlasten. Die kop van haar was er een van doodongelukkig zijn met de situatie. Die situatie zou nooit verbeteren. En 13,5 is een erg mooie leeftijd.

En wat betreft je zielsmaatje verliezen, ik denk dat we allemaal wel in die situatie hebben gezeten, mijzelf incluis en het is kutter dan kut. Casper was mijn soulmate. Ik mis hem nog zwaar, maar niet meer iedere dag. En ja, het laat een kras op je ziel achter, maar liever dat dan dat je ziel helemaal niet geraakt is. Je weet het vanzelf wanneer genoeg genoeg is.

[Inge]

Ik vind haar beroerd lopen, maar nog niet beroerd genoeg.
Wel oogt ze behoorlijk zwaar en dat is natuurlijk ook niet bevorderlijk voor haar gewrichten.
Ik zou dus allereerst proberen haar een aantal kilo af te laten vallen.

[blondie]

Finn kan niet eens de auto in zonder dat ik hem een kontje geef.
Kom op hoor Demi, ze wordt wat ouder. En zoals je elders ook al aangeeft is ze ook te dik. Dat helpt ook niet mee als ze wat ouder en strammer worden.
Als Finn nu zijn poot wat te hoog optild dan moet ik ook ineens even een handje bijsteken omdat ik zie dat hij iets te ver naar 1 kant hangt en bijna omvalt
Poepen idem en tegenwoord maakt hij heel erg gebruik van zijn staart om zich in balans te houden.

Ter nuance, hier liep ik 3 jaar geleden jankend achter
http://s615.photobucket.com/albums/tt23 ... lopend.mp4

Dacht écht dat dit het einde was. Tóch is het toen net als bij jou na een x-aantal dagen weer beter gegaan. En nu zie ik hem weer wat minder stabiel lopen, maar wat ik eerder zij. Hij loopt, hij snuft hij speelt wat met een bal of gaat wat graven en spetteren in het water.
Hij lijdt niet. Ik lijd er meer onder om hem minder te zien worden .
Als mensen nu opmerken dat hij wel érg achteruit gaat knik ik, ik zie het zelf ook. Maar ik zie ook de hond die gewoon doorgaat en er zin in heeft. Dus probeer ik het te negeren als ik hem onderuit zie gaan zonder veel schade. Meer dan een ai, en oeh.. pfff zucht doe ik niet meer.
Kan hem nu wel gaan beperken in alles maar doe ik hem daar een plezier mee? Juist niet. Hij geniet nog op zijn manier, heeft geen pijn, anders geeft hij het wel aan (echt waar in ons geval). En als het niet meer gaat dan gaat het niet meer. Hoeveel pijn ik daar ook van ga krijgen. Wist van tevoren dat honden geen leven lang mee gaan. En ook dat ouder worden vaak met gebreken komt.
Focus je op de dingen die ze kan en waar ze van geniet Demi, dat scheelt echt een hoop dan dat je je focussed op alles wat minder wordt en die ze niet meer kan.
Geniet ervan dat ze lekker meeloopt naar een plas en dat de anderen rennen terwijl zij lekker bij je ligt en alles overziet. Dat zijn toch ook mooie momenten.

[Demi]

Dat is precies dus de reden dat ik deze fimpjes neerzet. Want thuis, thuis is het een drama af en toe. Buiten inderdaad niet. Nou moet ik wel zeggen dat ze vandaag met poepen en plassen veel meer kromde dan ze de laatste tijd doet.
Ik zal morgen, moet zo weg, wat filmpjes neerzetten hoe ze binnen is, dan kunnen jullie het verschil zien. Deze wilde ik neerzetten om te laten zien dat ze echt nog wel plezier heeft en een heel stuk mee komt met de rest.
Dat ze ouder wordt ach ja ben ik alleen maar blij mee, ik heb nog nooit een hond boven de 7 jaar gehad, de kleine gebreken daarbij maak ik mij ook niet druk om, maar wel om wat ik omschreef in mijn eerste bericht, want zo zien wij haar dus ook en dan dus vooral in huis.
Wat denk ik in huis ook erg meespeelt is dat Cujo altijd op de stenen vloer ligt, dus zeer harde ondergrond. Manden en banken of een bed dat vindt ze echt te warm. Ligt ze een keer in de mand, staat ze ook wel moeilijk op, maar dan doet ze er niet zo moeilijk over dan als ze op de vloer ligt, want dan zie ik echt een zielige blik in haar ogen.
Genieten doe ik ontzettend van haar Maaike altijd al gedaan veel gespeeld en nu spelen we op een andere manier en die brede lach op dr bekkie als ik die zie dan word ik helemaal blij.

Maar goed, morgen zal ik haar eens binnen filmen, dan is het gewoon een andere hond.
En idd ze is echt mijn soulmate wil haar niet kwijt, maar laat haar nooit onnodig lijden, dat heb ik 1 keer gedaan op advies van een specialist en dat zal hier nooit meer gebeuren. En dat ze mij ernaast mogen begraven was sceptisch bedoeld natuurlijk, al lijkt het me wel wat als ik ooit ga, ik naast mijn honden begraven wordt, daar hoor ik nou thuis

[billyboy2]

Vrijwel alle filmpjes bekeken en zie eigenlijk alleen maar een hond op leeftijd die wat stram loopt.

Had iets heel anders verwacht na het lezen van de berichten.

Maar zie absoluut geen hond die aan het einde van zijn latijn is en nog met pijn en moeite vooruit komt.

En ja, ze is inderdaad behoorlijk aan de dikke kant. Wat dat betreft zou zwemmen geen verkeerd idee zijn.
Maar of ik dat nog zou doen bij een hond op leeftijd, die normale ouderdomsverschijnselen toont.....

Ik weet trouwens niet wat voor vloeren je in huis hebt?
Zorg dat de hond goed grip heeft met opstaan en niet wegglijdt.

EDIT: zie net dat je plaatst dat ze altijd op een stenenvloer slaapt...ja dat is wat lastig om hoog komen.

Wellicht anti slipmatten voor in de douche op de grond leggen? Zijn niet warm, en kan ze toch wat makkelijker omhoog komen.

En dat ze slechte dagen heeft is logisch......mijn oma van 93 liep de ene dag zo'n beetje de 4mijl, en de andere dag kwam ze met de rollator amper een meter voorruit, dat is het nadeel van ouder worden.

[Fizgig]

Pijn is nooit fijn. Maar iedereen gaat er weer anders mee om. De een wordt superchagerijnig van hoofdpijn en de ander drukt het weg en gaat werken. Mijn vriend heeft in het ziekenhuis gewerkt op een operatieafdeling, mensen die net geopereerd waren. Hij moest aan het bed een inschatting maken van hoe mensen met de pijn omgaan, en hij leerde snel om te vragen: "is de pijn draaglijk?" Want pijn heeft iedereen na een operatie, maar sommige mensen verbijten zich dan en denken dat het hoort dat ze heel veel pijn hebben. En het kan veel pijn doen, maar het hoort zo te zijn dat het draaglijk is.

Volgens mij is het met honden net zo. De een is een pieper, de ander niet. Dat ligt ook een beetje in het karakter. De ene hond is ook energieker dan de ander of levenslustiger. En dan wil je wel doorgaan, ook al doet het pijn.

Geen idee verder hoor, hoe het met Cujo is en of ze pijn heeft, maar naast een pijngrens is er ook nog zoiets als pijnbeleving. Die kan ook heel verschillend zijn.

[Demi]

Als het zo lukt zal ik een foto maken van haar bovenaf. Daar zie je heel duidelijk dat ze voor erg dik is en achter smal. Volgens de da had dat te maken met oa haar anoboleninjecties. Verder is ze 2 kilo te zwaar voor haar grootte

[krullie]

en gewoon een tijdje trocoxil gebruiken?
als het van de da mag.
dan heeft ze een continu pijnstilling en kan je eens kijken hoe ze zich dan voelt.

[blondie]

Als het zo lukt zal ik een foto maken van haar bovenaf. Daar zie je heel duidelijk dat ze voor erg dik is en achter smal. Volgens de da had dat te maken met oa haar anoboleninjecties. Verder is ze 2 kilo te zwaar voor haar grootte

Je bent er teveel mee bezig Demi. Geniet gewoon van dat wat kan en dat wat niet meer kan. Heb het er zelf ook vaak moeilijk mee en ja dat tik ik hier dan ook neer. Maar bijvoorbeeld dat filmpje van Finn drie jaar geleden hadden veel mensen gezegd, kind die hond kan niet meer. Die moet je laten gaan.
We zijn nu drie jaar verder. Lees telkens dat je heel ver voor je honden gaat en laat doen en snel naar verschillende da's gaat. Soms is het goed, maar soms moet je stoppen. Maar een ieder heeft daarin zijn grens. Zelf ga ik niet laten opereren en een jaar lang laten revalideren bij een hond met bovenmatige energie. Niet eerlijk naar de hond of naar mij toe. Ik kan het niet en de hond wordt er ook niet gelukkig van.
Ook niet van het meenemen naar specialisten en verschillende dierenartsen. Die wil lekker meehobbelen en gewoon genieten van de dagelijkse dingen.

[Inge]

Ik heb ook het idee dat je je veel te veel zorgen maakt over je honden en er daardoor niet zo van geniet als zou kunnen.
Relax!
Cujo is oud en stram. Help haar waar nodig, geef haar een lichte ondersteuningsdosis pijnstilling en probeer te genieten van dat wat ze nog kan.
Ik denk dat er meer af kan als 2 kilo om het voor haar prettiger te maken trouwens, ze oogt echt veel te zwaar op de filmpjes. Er is nauwelijks taile en buiklijn is ook nauwelijks zichtbaar. Dat gewicht belast de gewrichten meer, als er wat kilo's af zijn zal het wat makkelijker voor haar zijn.

[hambra]

alle filmpjes bekeken en ik zie echt een typische tank lopen, veel uit zijn voorpoten trekken en heel stijf in zijn rug. Verder zou ik mij buiten idd niet zo heel druk over maken, hij loopt stram, maar is stabiel. Dit is niet verontrustend, hij komt goed overeind als hij gezeten heeft.
Ben wel benieuwd hoe hij het in huis doet, want daar zit de grote bottelnek als je zegt dat je stenen vloeren hebt. Voor artrose de gemeenste ondergrond die je kunt hebben. Makkelijk om schoon te maken, maar een ramp voor een hond op leeftijd.
Lekker doorgaan met fysio en gaan trainen met de aquatrainer onder het motto losmaken van spieren en trainen van de achterhand en een stukje conditietraining erbij. En de andere adviezen die ik je gaf in combi met homeopathie, volgens mij kun je dan nog wel effe een tijdje genieten van je tank.

knuf voor Cujo
Inge

[Caro.]

Ze is een rottie op leeftijd en dat zie je, stram in de achterpoten, maar ze waggelt nog lekker, snuffelt en is regelmatig nog vrolijk.
Kaya is vergelijkbaar hoor, ze loopt niet zo stram, maar wel heel erg met d'r linkerheup en poot naar binnen toe... zo denk ik 'mijn god, dit is niet om aan te zien' en zo pakt ze een speeltje en schudt ermee en springt en rent
Ze zijn keihard en je moet maar zo denken: als ze echt vergaat van de pijn, dan speelt ze niet meer, dan komt ze niet meer schooieren.
Kaya ligt graag op de bank en staat soms minuten lang te dralen voor de bank omdat ze aan het bedenken is hoe ze er in vredesnaam op moet komen, maar gooi er een speeltje op en die hele knop gaat om in d'r koppie.

Gewoon laten gaan, pijnstilling geven en hun het tempo aan laten geven. Lekker laten spelen en ook laten rennen, natuurlijk tot een bepaalde hoogte, want die gekken gaan wel door totdat ze er letterlijk bij neervallen.

Verder zou ik persoonlijk niets meer doen. Ik geniet van Kaya zolang het kan, ze krijgt dagelijks pijnstilling, en dat is het.
Als ze niet meer speelt dan is het over, dan weet ik genoeg.

[Jacq]

hier ook een hond die erg moeite heeft met het laminaat in huis.
in de woonkamer hebben wij daarom een enorm kleed neergelegd. geen zachte maar een soort vloerbedekking achtig.
Ginger ligt er vaak op en vind het heerlijk om vanaf daar op te staan.
Ik begrijp je volledig wat betreft het moeilijk vinden om te zien dat ze achteruit gaat.
Ook ik heb daar problemen mee. Mijn vorige hondjes werden oud en baf gingen dood.
dus het is even wennen.
ik vind haar nog wel lekker meehobbelen. ben ook benieuwd naar de filmpjes van binnen.

[Demi]

Even kort ben net thuis en moe, maar wilde toch wat zeggen nog. Ja de stenen vloer is denk ik echt een probleem maar op te lossen met eventueel kleden en het wordt zo weer kouder en dan zoekt ze haar mand weer op. Ze heeft nu bv weer goed last we komen net thuis en staat op en staat voor en achter enorm te trillen om maar te blijven staan, maar ja Rottweiler eigen denk ik.
Verder maak ik me misschien idd meer zorgen om mijn honden door alle pech die er geweest is hier. Maar ik ga echt niet voor elk klein iets naar de da. Om voorbeelden te noemen ik denk als Izzy en Amy bij een ander gewoond hadden ze al bij de da gezeten hadden. Izzy ivm haar steeds erger wordende allergie (ging een week goed) en Amy omdat ze al weken met een voorpoot mankt. En ja ze moeten maar ik kan geen da meer zien.
Inge, ze heeft idd een behoorlijke hangbuik, maar nu praat ik de da even na, dat komt doordat ze haar rug door laat zakken. Ze is meerdere keren gewogen en ze is voor een teef echt veel te groot. Als er een kilo of 2 af gaat voel je ribben. Verder krijgt ze maar 250 lotgering op een dag minder kan echt niet. Daarom raden ze oa auqatraining aan ze vallen er ook vanaf en ze is gek van water dus ze zal het vast leuk vinden.
Zal morgen even pbs beantwoorden en verder lezen ben nu moe

[Cash]

Ik vind de filmpjes ook wel meevallen en idd oogt ze behoorlijk zwaar.

Maar het kan ook vertekenen die filmpjes.
Hera liep buiten ook eigenlijk nog prima. Wilde ze ook van alles. Rende ze nog achter ballen aan als ze had gemogen van ons etc.
Maar eenmaal thuis kon ze na een uurtje van een simpel wandelingetje niet meer op haar poten staan. Dan liep ze niet maar hupte ze met haar achterkant om die ene poot maar te ontzien. De bank kwam ze dan met moeite op, de trap oplopen ging op 't laatst bijna niet meer. Maar zodra de riem omging stond ze weer als vanouds voor mijn neus te springen en te blaffen van opwinding.

Hera was ook keihard voor zichzelf.