Ik weet niet de exacte details, maar het komt erop neer dat de problemen met haar eigenlijk zijn begonnen met het overzetten van brok op kvv, ongeveer een jaar geleden. Vanaf toen had zij zeer regelmatig problemen met de ontlasting, de ene keer obstipatie, de andere keer diarree. Ook had ze af en toe wat bloed in haar ontlasting. De dierenarts kon niks vinden en zei dat we toch echt beter brokken konden gaan geven…dit hebben we toen niet gedaan.
In april van dit jaar is ze echter twee keer ernstig ziek geweest, kort na elkaar. Zeer hoge koorts, buikpijn/misselijk/braken, diarree, ontzettend lusteloos. De eerste keer zijn mijn ouders met haar naar de weekendarts geweest (dus niet de eigen dierenarts). Deze dacht aan voedselvergiftiging en daardoor geïrriteerde maag/darmen.
Lara knapte wat op (al bleef ze wat sloom en lusteloos), maar na een week of 3 kreeg ze weer precies hetzelfde. Mijn ouders weer naar de dierenarts en die heeft haar geloof ik een ab-kuur gegeven.
Sindsdien is Lara niet meer de oude. Ze blijft sloom, lusteloos en depressief.
Inmiddels een hoop testen achter de rug. Het blijkt dat ze pancreatitis heeft (chronisch, en dus de keren dat ze ziek is geweest waren acuut). Sinds deze diagnose krijgt ze brokken met pancreaspoeder (hebben eerst Carnibest Pancreas geprobeerd maar dit verdraagt ze ook niet) en heeft ze geen ontlastingsproblemen meer. Maar meer doet het ook niet; de behandeling slaat niet echt aan. Het slome, lusteloze, depressieve blijft. Ook drinkt ze overmatig, heeft last van haaruitval/slechte vacht, is veel aangekomen (dikke buik), plast binnen en soms poept ze zelfs binnen en heeft ze last van vraatzucht.
Dus maar weer eens naar de dierenarts geweest. Er werd nu aan Cushing gedacht, dus plas opgevangen en ook nog een echo laten maken. Op de echo was niet echt iets raars te zien, behalve dat de lever wat vervet was. Pancreas was echter niks aan te zien (is dat niet raar?) en ook de (bij)nieren en andere organen leken in orde. Uit de urinetest kwam geen Cushing.
Nogmaals bloedonderzoek laten doen en de diagnose luidt nog steeds: Pancreatitis met een traag werkende schildklier (TSH is wel normaal). Dus het advies luidt: doorgaan met het dieet (Eukanuba-brokken
)+ pancreaspoeder en eventueel aan de schildkliermedicijnen (wat volgens de DA ook een boel overhoop kan gooien)Wat nu? Zo doorgaan is geen optie: als Lara zou kunnen zou ze volgens mij zelfmoord plegen. Wandelen is een crime, ze is nooit meer echt vrolijk en is alleen maar obsessief gefixeerd op eten. Mijn ouders hebben het er serieus over om haar te laten gaan :’( al willen ze natuurlijk wel eerst nog medicijnen voor de schildklier proberen. Maar ze willen niet dat Lara onnodig lijdt.
Zijn er nog mensen hier die ervaring hebben hiermee of nog tips hebben? Wat voor voer zouden jullie aanraden (goede brok, omdat kvv/vers geen optie is voor Lara)? Is er nog hoop of wordt het niet beter dan dit? Kan er misschien nog iets anders aan de hand zijn? What about medicijnen voor de schildklier…wat kunnen we daarvan verwachten?
Sorry voor het lange en misschien warrige verhaal, ik hoop dat het toch een beetje duidelijk is allemaal en dat iemand ons misschien wat verder kan helpen.
...en ook nog een oude kat van 17 die het op zich nog goed doet maar je weet nooit...En als ik dan zie dat Lara er ook niet meer zo'n zin in heeft... 
)
Heeft iemand trouwens nog een tip voor wat betreft goede brokken? Waar moeten we opletten qua samenstelling (met het oog op pancreatitis en trage schildklier)? Kvv is helaas echt geen optie, want dat verdraagt ze gewoonweg niet.