

Moderator: moderatorteam


Ik vind het helemaal zielig om papegaaien te houdenHutsje schreef:tja, het mag niet, dat kan zijn maar ik vind het altijd nogal zielig om een papegaai zonder soortgenoot te houden.

volgens mij worden er in nederland alleen papegaaien verhandeld die hier ook zijn geboren.Cathy schreef: Vooral dit soort wat nog uit het wild wordt geroofd
Om vervolgens in een kooi in een huiskamer kunstjes te moeten doen
Dan zou ik ook gillen
niet als ze dan zonder partner zitten, maar dan worden ze minder tam.... gelukkig mag handopfok tegenwoordig niet meer.tekkel schreef:volgens mij worden er in nederland alleen papegaaien verhandeld die hier ook zijn geboren.Cathy schreef: Vooral dit soort wat nog uit het wild wordt geroofd
Om vervolgens in een kooi in een huiskamer kunstjes te moeten doen
Dan zou ik ook gillen
niet dat het dan ineens leuk voor ze wordt

Speeltjes is wat anders als dingen om te slopen, je moet ze wat te doen geven, mag ze uit de kooi? en vliegt ze ook?MariskaB schreef:Haha nou ik vind het vrij irritant... en ze had dat gekregen om te spelen, ze heeft heel veel speeltjes in d'r kooi.. ze vind het alleen leuker met dingen te rammelen en te slaan... als ze het hier niet mee doet doet ze het met haar voer en waterbak... die gooit ze af en toe ook gewoon er echt uit .. kijkt ze je eerst aan, zeg je NEE en dan draait ze het ondersteboven op de net schoongemaakte vloer
Ik geloof daar helemaal niets van, nog dagelijks worden er papegaaien gevangen en op transport gezet, kijk oa maar eens bij de beroemde mijnheer dennis.tekkel schreef:volgens mij worden er in nederland alleen papegaaien verhandeld die hier ook zijn geboren.Cathy schreef: Vooral dit soort wat nog uit het wild wordt geroofd
Om vervolgens in een kooi in een huiskamer kunstjes te moeten doen
Dan zou ik ook gillen
niet dat het dan ineens leuk voor ze wordt
Sinds waneer mag dat niet meer Jessica, ik zou dat wel een hele goede zaak vinden.Hutsje schreef:niet als ze dan zonder partner zitten, maar dan worden ze minder tam.... gelukkig mag handopfok tegenwoordig niet meer.tekkel schreef:volgens mij worden er in nederland alleen papegaaien verhandeld die hier ook zijn geboren.Cathy schreef: Vooral dit soort wat nog uit het wild wordt geroofd
Om vervolgens in een kooi in een huiskamer kunstjes te moeten doen
Dan zou ik ook gillen
niet dat het dan ineens leuk voor ze wordt

nee, je moet er vooral geen een bij zetten als dat beter voor het dier is.MariskaB schreef:Ze mag uit de kooi ja en dat doet ze regelmatig en ik doe ook zat met d'r hoor... Ik had dit filmpje ook meer voor de leuk neergezet zo van "kijk zo kan een papegaai z'n aandacht soms opeisen", en vliegen doet ze niet....Ze heeft bij haar 2e eigenaar 15 jaar in een kooi opgesloten gezeten in de schuur..op 1 of andere manier weet ze niet hoe het moet denk ik... ik heb haar met lekker weer ook gewoon buiten in de tuin lopen...
Ik heb haar overgenomen van iemand 3 jaar geleden, ik ben de 4e eigenaar... handtam is ze niet, ze is erg op mannen gefocused.. Ik kan haar alleen met stok handlen... m'n vriend kan haar wel zo aanraken..
Het is verder een hartstikke lieverd, maar heb haar overgenomen omdat de vorige eigenaar dr gewoon buiten los wou laten.. en ze maakt in dr eentje genoeg rotzooi en kabaal dus neem er zeker geen 2e bij!
T was gewoon bedoeld als leuke filmpje

Hutsje schreef:Informatie ontvangen © Ellen Uittenbogaard.
Belangrijk om te delen:
Via een forum wordt ik op een wetswijziging geattendeerd (zie pdf in de bijlage). Copy and paste hier van art. 4.6 Scheiden van dieren.
4.6 Scheiden van dieren
Het scheiden van jongen van hun ouders is een belangrijke en ingrijpende gebeurtenis in het leven van dieren. Bij gehouden dieren verloopt dat proces vaak anders dan bij de wilde voorouders van de productieen gezelschapsdieren. Over het algemeen worden met name omwille van bedrijfseconomische overwegingen dieren eerder gescheiden van hun moeder, dan de leeftijd waarop de dieren onder natuurlijke omstandigheden hun moeder, sociale groep of omgeving verlaten. In de meeste gevallen worden dieren bij hun moeders weggehaald, terwijl ze nog steeds afhankelijk zijn van melk. Soms gebeurt dit direct na geboorte waardoor ieder ouderlijk contact volledig ontbreekt. Naast de omstandigheid, dat moederdier en jong fysiek worden gescheiden, wordt ook het zogen beëindigd, verandert het dieet van de nakomelingen en vinden er veranderingen plaats in de verzorging, bescherming en omgeving waarin de dieren leven. Dit vormt een aantasting van de intrinsieke waarde van het dier, omdat het natuurlijke gedrag wordt beperkt en kan om die reden ernstige welzijnsgevolgen hebben voor de nakomelingen en de ouderdieren. Om die reden was voor een aantal diersoorten in het Besluit scheiden van dieren een minimale leeftijd opgenomen waarop jongen van hun ouders mogen worden gescheiden. Voor varkens stond deze minimale termijn in het Varkensbesluit, waarmee uitvoering werd gegeven aan de zogenoemde varkensrichtlijn19. De in dit besluit opgenomen bepalingen waren gebaseerd op artikel 39 van de GWWD.
Thans biedt artikel 2.2, zevende lid, van de wet de basis voor dergelijke voorschriften. Op grond van dat artikel is het verboden dieren behorende tot bij algemene maatregel van bestuur aangewezen diersoorten of diercategorieën van het ouderdier te scheiden voordat die dieren een bij die maatregel vastgestelde leeftijd hebben bereikt. Het doel van dit artikel is te voorkomen dat onaanvaardbare welzijnsproblemen voor dier of ouderdier optreden als direct gevolg van te vroeg onttrekken van het jonge dier aan het ouderdier.
Mede naar aanleiding van het commentaar dat was ingediend in het kader van de maatschappelijke
consultatie is bij de totstandkoming van het onderhavige besluit bezien of de in het Besluit scheiden van dieren ter zake opgenomen voorschriften ongewijzigd gecontinueerd konden worden of dat zij aangepast moesten worden op basis van nieuwe wetenschappelijke inzichten. Daartoe heeft Wageningen UR Livestock Research in samenwerking met de Faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht onderzocht of er, uit oogpunt van welzijn en gezondheid van de dieren, misstanden voorkomen als gevolg van de gehanteerde scheidingsleeftijd in de praktijk en zo ja, of er kennis beschikbaar is die het stellen van een minimale of maximale termijn rechtvaardigt. Het onderzoek had betrekking op runderen, varkens, schapen, geiten, paarden, nertsen en kippen, gezelschapsdieren, waaronder hond, kat, kleine knaagdieren, fretten en papegaaien en enkele primaatsoorten. De conclusies van dit onderzoek zijn opgenomen in het rapport ‘Scheiden van dieren’20. Voorts is door Wageningen UR Livestock Research onderzoek verricht naar
de effecten van het scheiden van jongen en moederdier bij konijnen op gedrag en productie voor zowel commercieel als hobbymatig gehouden konijnen. De bevindingen daarvan zijn neergelegd in het rapport ‘Het spenen van konijnen’21.
In voornoemde rapporten wordt geconcludeerd dat het hanteren van een niet passende leeftijd of methode bij het volledig scheiden van dieren ingrijpende consequenties heeft op gebied van gezondheid en welzijn van dieren. Dit betreft zowel de ouders als de nakomelingen. Het aanhouden van een in de natuur voorkomende scheidingsleeftijd zorgt over het algemeen voor het minste ongerief. Door een verdergaande domesticatie kan de gehouden diersoort verder af komen te staan van de natuurlijke voorouders, waardoor een andere leeftijd, dan de leeftijd van de in de natuur voorkomende soortgenoten, beter is uit een oogpunt van welzijn en gezondheid. Geconstateerd is dat voor die diersoorten waarvoor in het Besluit scheiden van dieren een speenleeftijd was vastgelegd, het continueren van die leeftijd niet zal leiden tot welzijns- of gezondheidsschade. Ten aanzien van primaten werd hierbij aangetekend dat de speenmethode, de manier van scheiden en de sociale structuur voor en na het scheidingsmoment, van cruciaal belang zijn voor een goede ontwikkeling van de jonge dieren en het minimaliseren van negatieve gevolgen van het scheiden bij zowel moeder als nakomeling(en).
Voor pluimvee, geiten, schapen, rundvee werd geconstateerd dat een minimum leeftijd waarop jongen van het moederdier kunnen worden gescheiden onvoldoende kon worden onderbouwd. Voor paarden, kleine gezelschapsdieren en knaagdieren vormt de wijze waarop jongen van het ouderdier worden gescheiden in de praktijk een groter risico op welzijnsschade dan de in de praktijk gehanteerde leeftijd, waarop jongen van het ouderdier worden gescheiden.
Voor zowel papegaaiachtigen als voor konijnen die bestemd zijn om als gezelschapsdier of voor de hobby te worden gehouden, werd geadviseerd een minimale leeftijd voor het scheiden van het ouderdier op te nemen onderscheidenlijk deze leeftijd te verhogen. Als reden daarvoor is aangevoerd dat het bij papegaaiachtigen na het uitbroeden van het legsel voor de socialisatie en het aanleren van soortspecifiek gedrag essentieel is, dat de jongen door de ouders groot worden gebracht in de nabijheid van nestgenoten. Zoals ook naar voren kwam in de reacties naar aanleiding van de consultatie van het ontwerp-besluit, wordt het breed gedragen dat kuikens van papegaaiachtigen niet eerder van de ouders moeten worden gescheiden dan dat ze minimaal in staat zijn zelfstandig te eten. Indien dit niet gebeurt, 19 richtlijn 2008/120/EG van de Raad van 18 december 2008 tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van varkens (Gecodificeerde versie; PbEU 2008, L 47)
20 ASG rapport 428, januari 2011
21 ASG rapport 316, januari 2010
kunnen er zich ernstige gedragsproblemen bij de dieren gaan voordoen. De misstanden komen vooral voor bij de midden- en grote papegaaiensoorten die als huiskamervogel worden verkocht. Dit betreft onder meer poicephalus papegaaien soorten, pionus papegaaien, amazonepapegaaien, ara’s, kaketoes, grote en kleine vasapapegaaien, grijze roodstaartpapegaaien, kraagpapegaaien, edelpapegaaien en caïques. Bij de parkieten, zoals grasparkieten, valkparkieten, hangparkieten, en kleine papegaaien, zoals agapornissen en andere dwergpapegaaiensoorten, komen de geconstateerde problemen minder vaak voor doordat deze meestal veel goedkoper zijn in de aanschaf en de zogenoemde handopfok dan vaak niet lonend is. Bij het houden van konijnen voor de productie, wordt een speenleeftijd van 28 tot 35 dagen gehanteerd, afhankelijk van het fokritme van de voedsters. Omdat de dieren op hetzelfde bedrijf blijven, veranderen omgevingscondities niet, waardoor zij nauwelijks stress ondervinden. Bovendien krijgen zij voeding met een hoog ruwe celstofgehalte en een laag zetmeelgehalte, hetgeen van belang is omdat het jonge konijn pas rond een leeftijd van vijf weken goed zetmeel kan verteren. De in het Besluit scheiden van dieren
opgenomen minimumleeftijd van vier weken doet hieraan voldoende recht. Bij konijnen die bestemd zijn om te worden gehouden als gezelschaps- of hobbydier ligt dit evenwel genuanceerder. In de hobbyfokkerij kan onderscheid worden gemaakt tussen de rasfokkers en broodfokkers. Rasfokkers fokken konijnen ter verbetering van het ras en houden de jonge konijnen meestal tot een leeftijd van acht weken of ouder aan, omdat selectie op bepaalde kenmerken pas op latere leeftijd kan worden uitgevoerd. Met name bij de broodfokkers, waarbij het fokken voornamelijk door economische belangen is ingegeven, doen zich problemen voor met ziektes en sterfte na het spenen. De situatie rond het spenen bij de broodfokkers verschilt daarin sterk van de commerciële bedrijven en rasfokkers. Na het spenen worden de jonge konijnen vervoerd naar een ander bedrijf, een winkel of een particulier. Hierdoor komen de dieren in een ander milieu terecht en krijgen ze andere voeding, waartegen ze niet goed bestand zijn. Daarom wordt voor de hobbysector geadviseerd de speenleeftijd te verhogen tot zes à acht weken, zodat de jonge konijnen beter bestand zijn tegen deze overschakeling.
Met inachtneming van de bovenstaande adviezen zijn de minimum leeftijden waarop jongen van het
ouderdier mogen worden gescheiden thans opgenomen in artikel 1.20, eerste lid, van het besluit. De
leeftijden waarop papegaaiachtigen van het ouderdier mogen worden gescheiden zullen bij ministeriële regeling worden vastgesteld. Dit houdt verband met de grote variatie die op dit punt binnen de groep papegaaien bestaat. De in de ministeriële regeling op te nemen leeftijden kunnen om die reden worden gedifferentieerd al naar gelang de verschillen in leeftijd waarop de jonge dieren in staat zijn zelfstandig te eten die zich bij de te onderscheiden papegaaiachtigen voordoen.
Voorts is artikel 1.20, tweede lid, van het besluit het in het Besluit scheiden van dieren voor primaten gemaakte onderscheid tussen individueel gehouden en in groepen gehouden primaten, gecontinueerd. Indien primaten in groepen met soortgenoten worden ondergebracht kunnen zij op jongere leeftijd worden gescheiden dan wanneer zij na het scheiden individueel worden gehouden. Hierbij is de voor de marmosets tot dusver geldende speenleeftijd van 6 maanden verhoogd tot 8 maanden. Hiermee wordt aangesloten op de aanbeveling van de Europese Commissie van 18 juni 2007 betreffende richtsnoeren voor de huisvesting en verzorging van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt en met de in Nederland gebruikelijke praktijk. Een vergelijkbaar onderscheid is thans ook gemaakt voor konijnen. Deze mogen op de eerdere leeftijd van vier weken worden gespeend onder de voorwaarde dat het jonge konijn op het geboortebedrijf blijft, hetgeen bij het houden van konijnen voor de productie en bij rasfokkers veelal het geval is.
Van de gestelde leeftijden kan op grond van artikel 1.20, vierde lid, worden afgeweken indien de betrokken houder aannemelijk kan maken dat dit noodzakelijk is met het oog op de gezondheid of het welzijn van het dier. Hier moet gedacht worden aan situaties waarin ziekte van het jonge dier of het ouderdier, agressief gedrag van of verstoting door het ouderdier het vroegtijdig scheiden noodzakelijk maakt. Indien betrokkene er niet in slaagt deze noodzaak aannemelijk te maken, dan geldt de afwijkingsmogelijkheid niet en overtreedt hij het verbod van artikel 2.2, zevende lid, van de wet. De redactie van dit artikellid verschilt op dit punt met die van de in het Besluit scheiden van dieren opgenomen bepaling. Met de huidige redactie wordt beoogd de handhaafbaarheid van het verbod om dieren eerder dan de toegestane leeftijd van het ouderdier te scheiden te vergroten, overeenkomstig hetgeen de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming in zijn reactie op het geconsulteerde ontwerp-besluit heeft bepleit.
De Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie,
dr. Henk Bleker
©Ellen Uittenbogaard
Je wilt er geen tweede bij, maar ik zou dan wel op zoek gaan naar vlierbes takken, dat vinden ze zo gaaf om te slopen, maar dat geeft ook weer troepMariskaB schreef:Ze mag uit de kooi ja en dat doet ze regelmatig en ik doe ook zat met d'r hoor... Ik had dit filmpje ook meer voor de leuk neergezet zo van "kijk zo kan een papegaai z'n aandacht soms opeisen", en vliegen doet ze niet....Ze heeft bij haar 2e eigenaar 15 jaar in een kooi opgesloten gezeten in de schuur..op 1 of andere manier weet ze niet hoe het moet denk ik... ik heb haar met lekker weer ook gewoon buiten in de tuin lopen...
Ik heb haar overgenomen van iemand 3 jaar geleden, ik ben de 4e eigenaar... handtam is ze niet, ze is erg op mannen gefocused.. Ik kan haar alleen met stok handlen... m'n vriend kan haar wel zo aanraken..
Het is verder een hartstikke lieverd, maar heb haar overgenomen omdat de vorige eigenaar dr gewoon buiten los wou laten.. en ze maakt in dr eentje genoeg rotzooi en kabaal dus neem er zeker geen 2e bij!
T was gewoon bedoeld als leuke filmpje



Mag ik dat misschien zelf bepalen?Budkes schreef:Als je er geen 2e bij wilt, wat ik best begrijp, waarom breng je haar dan niet naar een papegaaienopang waar ze wel lekker bij een soortgenoot wordt geplaatst.
Nee hoor, dit is gewoon aandacht opeisen, ze heeft verder zat te doen en speelt met de hond, mijn vriend kan haar hanteren en doet genoeg met d'r ..bouvierpoedel schreef: Volgens mij is de jouwe vreselijk gefrustreert als ik het zo zie en heeft een vreselijk saai leven..
Ik heb er geen enkel probleem mee, dus ik zou niet weten waarvoor ik een gedragstherapeut zou in moeten schakelen... Ik kan haar met stok prima hanteren en mijn vriend kan haar op de handen nemen en aaien....Thea49 schreef: Wat ze wel kan doen is een goede papegaaiengedragstherapeut om raad vragen. Het zou dan zelfs kunnen dat ze hem gewoon met de handen kan laten opstappen en ook wel eens aaien kan.
Jij schreef dat ze je tot waanzin dreef.MariskaB schreef:Mag ik dat misschien zelf bepalen?Budkes schreef:Als je er geen 2e bij wilt, wat ik best begrijp, waarom breng je haar dan niet naar een papegaaienopang waar ze wel lekker bij een soortgenoot wordt geplaatst.
Ik zou niet weten waarom, ik heb verder totaal geen last van Kiko en dit doet 'ie hooguit 5 minuten op een dag, voor de rest fluit ze, kletst ze en geniet ze...
Nee hoor, dit is gewoon aandacht opeisen, ze heeft verder zat te doen en speelt met de hond, mijn vriend kan haar hanteren en doet genoeg met d'r ..bouvierpoedel schreef: Volgens mij is de jouwe vreselijk gefrustreert als ik het zo zie en heeft een vreselijk saai leven..
Ik heb er geen enkel probleem mee, dus ik zou niet weten waarvoor ik een gedragstherapeut zou in moeten schakelen... Ik kan haar met stok prima hanteren en mijn vriend kan haar op de handen nemen en aaien....Thea49 schreef: Wat ze wel kan doen is een goede papegaaiengedragstherapeut om raad vragen. Het zou dan zelfs kunnen dat ze hem gewoon met de handen kan laten opstappen en ook wel eens aaien kan.
Ik vraag me werkelijk waar af hoe jullie van een filmpje van 1 minuut in een fototopic ineens een gedragstopic probleem ervan kunnen maken....

Tuurlijk mag je dat, maar dat jij er geen last van hebt vind ik totaal niet interessant en was ook niet mijn motivatie voor de opmerking haar naar een papegaaienopvang te brengen. Mijn motivatie voor die opmerking is simpelweg dat ik vind dat een papegaai niet zo gehouden hoort te worden, maar in een totaal andere omgeving met soortgenoten. En als je ivm het "gesmeer" niet bereidt bent haar leven leuker te maken bij jou in huis, doe dat dan lekker ergens anders.MariskaB schreef:Mag ik dat misschien zelf bepalen?Budkes schreef:Als je er geen 2e bij wilt, wat ik best begrijp, waarom breng je haar dan niet naar een papegaaienopang waar ze wel lekker bij een soortgenoot wordt geplaatst.
Ik zou niet weten waarom, ik heb verder totaal geen last van Kiko en dit doet 'ie hooguit 5 minuten op een dag, voor de rest fluit ze, kletst ze en geniet ze...
