Hij was een week van de pijnstillers af toen ik zag dat ie weer "raar" liep. Gek genoeg was ik de enigste die het zag. Ook weer pijn. Erger als de eerste keer. Gelukkig was mn man er nu wel getuige van. Ik verbeelde het me dus echt niet. S'morgens leek het weer beter en hij ging vrolijk uit met mn man. Maar ojee toen ie terug kwam was het echt huilen...en piepen.. ( ik huilen hij piepen) Gelijk de Da maar weer gebelt en we konden gelijk terecht. Nu reageerde hij wel op aanraking. Maar zowel voor als achter...enigste duidelijke was dat hij zn linker poot niet gpoed terug zetten als ze die test deed net geknikt neerzetten. Toen weer buiten lopen en kijken.. en toen ging hij steeds slechter lopen. Ging met zn nagels slepen. Duidelijk toch die achterkant.
Ze hebben toen 2 röntgenfoto's gemaakt maar daar was voor hun niks op te zien. Ze zouden ze door sturen naar de specialist van de Uithof.
Alles duidt erop dat hij een hernia heeft maar is niet te zien. Hij heeft nu weer rumadyl en 6 weken benchrust.
Ik had geen bench en ben maar even infatief geweest
heb een box gekocht 
En dat gaat heel goed. Hij geeft zich aardig neer en vandaga ligt zn broertje de haleve dag al bij hem.Ik had al even zitten lezen hier en schrok er eigenlijk van hoe vaak dat eigenlijk voorkomt, een hernia.
Ik deel nog even ons box kind met jullie
We hebben dus besloten de pijnstilling terug te brengen naar 1 tablet Rimadyl ipv 1,5. Hopenlijk krijgt ie dan weer wat rust in zn gat en rust is het belangrijkste... dus... Gaat af, tobias... 