Ten eerste heel veel sterkte gewenst.
Ik weet precies hoe je, je nu voelt en dat je jezelf van alles verwijt
Ons eerste nestje kregen wij op 9 Augustus 2005.
12 stuks maar liefst.
Wat waren we trots op ons meisje en wat een mooi nestje.
Het spul dronk dapper bij mams al moest Ger bijvoeren 12 stuks is niet niks.
Maar al gauw begon er zich een horror te voltrekken...een horror zoals jij hem nu ook hebt mee gemaakt en die je NIEMAND gunt.
De 2e dag waren er 2 pupjes die aan het drinken waren zo van de tepel afgleden begonnen te janken en binnen no-time werd dat janken hartverscheurend schreeuwen.
Ik weet nu nog hoe dat was en zal dat ook nooit vergeten.
Uiteraard gelijk de DA gebeld die er ook meteen aan kwam, maar voor die 2 pups was het toen helaas te laat.
Verschrikkelijk vonden we dat...hij zei toen gelijk vermoedelijk herpes...wij hoe..wat etc.
De pups hebben toen ook allemaal iets gekregen (weet zo niet meer wat zou ik op moeten zoeken) en hij zei er gelijk bij ga er maar van uit dat je het hele nestje kunt verliezen..
Als ze de eerste drie weken doorkomen dan redden ze het wel...jeetje dit is nog maar dag 2
Hou ze goed warm het was hier zeker 30 graden in huis niet te harden maar je moet wat....en idd bij voeren.
Wij hadden ook niet geënt en al gauw kwam hier ook het schuldgevoel van had ik maar dit of had ik maar dat..
Die zelfde dag zijn er nog 2 pups overleden...dat gaat je echt door merg en been...idd blaasjes in hun bekkies dunne ontlasting en sommige bloed en schuim
In de daarop volgende dagen overleden er nog 4 pups er waren toen nog 4 pups over 3 reutjes en 1 teefje.
Tot overmaat van ramp werd onze Branca ook nog heel ziek erbij...koorts etc.
De DA is hier dagelijks geweest en vertelde toen ook dat er meer nestjes waren met het virus waarvan de meeste pups al waren overleden.
Wij deden er alles aan om de pups te redden voor zover we er wat aan konden doen.
Gelukkig ging het met Branca snel weer de goeie kant op we sliepen hier om beurten altijd was er iemand bij de pups.
Geen ander mens kwam er bij ons over de vloer want stel die droegen iets "engs" bij zich.
Zo lijkt het de goeie kant op te gaan we zijn inmiddels dag 12 voorbij en beetje bij beetje durf je een klein beetje te hopen dat de anderen het redden.
Tot je de volgende dag ineens 1 van de reutjes van de tepel af ziet glijden en ook hartverscheurend begint te huilen...dat geluid
Gelijk de DA weer gebeld die binnen 5 minuten bij ons was en we hebben hem toen in laten slapen
Toen was hier nog de twijfel om de andere 3 op het oog ziende goed drinkende pups ook in te laten slapen...
Maar iets in mij zei van niet doen ze redden het wel...alles maar dan ook alles hebben we uit de kast getrokken.
GEEN minuut zijn ze alleen geweest.
Zo gingen de dagen voorbij en waren ze ineens 3 weken oud..
Weer de DA erbij die zei: Volgens mij is het jullie gelukt tranen met tuiten heb ik lopen janken....voor zover ik nog tranen had
Heel voorzichtig durfden we een beetje "blij" te zijn met onze bijzondere pups
En het is gelukt...2 mooie reuen Boeddha (woont bij een vriend van ons in Assen) en Beau (woont bij familie in Hoevelaken) en mijn allessie Brandy die hier natuurlijk is blijven wonen.
Dit 3 tal is 9 Augustus 6 jaar geworden en zijn alle 3
SUPER gezond.
Met alle 3 de honden heb ik een heel speciale band en word ook compleet afgebroken als ze me zien.
In 1e instantie wilden we met Branca nooit weer een nestje fokken...maar wat er allemaal was gebeurt had
IEDEREEN kunnen overkomen..
Wij en ook jij hadden
"PECH" maar wij en ook jij wensen deze
"PECH" geen mens toe.
Branca heeft nog 1x een nestje gehad 3 reutjes en 1 teefje...
Wij enten nu altijd tegen het herpes virus het is idd geen 100% garantie maar voor onze gemoedsrust weten we dat we er dan wel alles aan doe.
En bij elke bevalling is het hier weer die spanning...als we de 1e week maar door zijn dan durft Ger een beetje te gaan ontspannen al slaap ik de eerste 3 weken naast de werpkist...
(en zeker een week voor de bevalling slaap ik er ook al...sommigen zullen dit onzin vinden maar dit is mijn ding)
Meid voor wat het waard is het is
NIET jouw schuld dus verwijt je niets...
Probeer je meisje mee te nemen voor een wandeling en probeer haar af te lijden.
Wees blij dat je Faith nog hebt hoe leeg dit misschien ook klinkt, wij waren ons meisje er bijna bij kwijt geweest
En natuurlijk vind je het verschrikkelijk v/d pups...want dat is het ook.
Liefs en hou je sterk.
Gerda
? ik dacht dat bibi een drachtig teefje was maar het is een pup
De pups lagen op de slaapkamer en ze wil steeds naar boven toe. Vanmorgen lag ze weer op het kleedje in de slaapkamer. 
.
