Inslapen, als je meer dan 1 hond hebt..

[britty]

Onze Djerbo heeft een tumor in zijn milt. heeft bloedarmoede, vreet bijna niks meer en is erg moe.. Operatie geeft 50 % kans..We hebben besloten hem niet meer te laten opereren maar hem binnenkort bij de da achter te laten

Nu vraag ik me af, hoe reageerden jullie achterblijvende honden toen je een hond moest laten inslapen? Liepen ze te treuren? Of was het goed zo?
Ik heb geen idee hoe onze Djina reageert als Djerbo er niet meer is..

[Barnsley]

Yori was heel erg boos toen ik zonder Iris* terug kwam.
Hij heeft mij en mijn moeder (toen nog) 2 dagen volkomen genegeerd.
Daarna was het over.

[chrico]

Waarschijnlijk heb je alles al op een rijtje maar bij jouw stukje heb ik wat vragen. Niet dat ik denk dat je te snel opgeeft want waarschijnlijk heb je er je rede voor.
Maar, als de tumor alleen op de milt zit kan je de milt verwijderen. Waarom zou dat 50% geven? Ik weet niet hoe oud hij is want dat kan ook een punt zijn in je overweging.

Op jouw vraag hoe honden reageerde, dat was hier verschillend. 1x gehad dat degene die achterbleef het heel zwaar kreeg, zij verloor toen 3 maatjes in hele korte tijd. Niet meer eten enz enz was het gevolg

even aangevuld, hier worden de honden thuis ingeslapen en blijven ze net zolang in huis tot de andere hond er vrede mee heeft

[Lisette1985]

Ik vraag me ook af hoe oud je hond is?
En je zult er best een goede reden voor hebben maar 50% is voor mij genoeg om nog een keer te opereren.

Toen wij nog 2 honden hadden en er 1 kwam te overlijden was de andere hond een beetje verward... die vond het maar raar dat er bijvoorbeeld niet werd geblaft door de overleden hond als de deurbel ging, terwijl ze altijd samen blaffend op de deur af stormden, dat heeft ze dus een tijdje niet gedaan.
De eerste paar dagen heeft ze een beetje lopen zoeken af en toe maar na een paar dagen was dat ook over.

[fleurie]

Verschillend, de russells gaven er helemaal niets om, mijn herder was wel van slag toen ik haar "held", een duitse herder reu, in moest laten slapen, waar hij was was zij, wat hij deed deed zij, zij was een poos heel pieperig, ik had de indruk dat ze hem echt miste.

[marx-7]

Afgelopen maart heb ik mijn trouwe hond moeten laten inslapen. Helaas ook een niet meer operabele tumor op de prostaat die veel te laat opgemerkt werd. Hij leefde altijd samen met onze andere hond Max die er de eerste paar dagen niets van snapte en steeds Baldo zocht. Hem de eerste paar dagen veel aandacht gegeven en na 1,5 week hadden we een andere hond erbij. Baldo en Max waren echte maatjes en nu met de "nieuwe" hond is het toch anders. Max is wel wat veranderd, rustiger geworden en alhoewel het goed klikt met de nieuwe is hij toch niet helemaal 100% de ouwe geworden is ons idee.

[S@ndr@]

DuCain ging gewoon door, zonder Baco( iets rustiger miisschien), en Van Gils later ook toen DuCain werd ingeslapen.

[dogo4ever]

Op 1 hond na heeft de rest het als mededeling aan genomen. 1 reu kwijnde weg nadat het teefje waar hij mee samen leefde was ingeslapen. Vanaf het moment dat we een ander teefje bij hem lieten was hij weer helemaal zichzelf.

Recent hebben we een hond in laten slapen en er was juist meer rust in de groep daarna. Maar deze hond was wel een echte stoorzender dus dat is iets anders dan een hond door ouderdom of ziekte laten gaan.

[Pemba]

Als je de keus hebt zou ik de hond thuis in laten slapen. De overblijvende hond weet dan wat er aan de hand is en neemt op zijn eigen manier afscheid. Ik heb er 2 binnen een maand in moeten laten slapen en de overgebleven hond was echt een tijdje helemaal van slag.

[Suske]

Cas is thuis ingeslapen, Suske was toen 7 maanden en heeft tijdens het inslapen
met een botje in de tuin gelegen.
Toen Cas was overleden hebben we Suske bij hem gelaten.
Ze snuffelde even en trok zich daarna terug.
Een uurtje later kwam ze naast de mand liggen, blaffend en kwispelend.
Nadat Cas was opgehaald zijn we met Suske gaan wandelen en bij thuiskomst
heeft ze niet naar hem gezocht, terwijl hij de eerste was die normaal gesproken
begroet werd.

[Angelique.]

Hier reageren ze allemaal anders, zo had Shiva het echt moeilijk toen Noxy werd ingeslapen, maar merkte we 0 aan haar toen Demi ingeslapen werd, dus ook per hond die ingeslapen word verschilt het.

Hier worden alle honden thuis ingeslapen en geven we alle honden zelf de keus wat ze doen.

[Veenmug]

Eigenlijk niets gemerkt aan de achterblijvende hond(en). Waren ook wel gewend aan het niet altijd samen mee kunnen naar training, jacht.
Nu dierenarts en alleen terug.

[lets have fun]

Toen Boelie overleed hebben we niet veel aan Floor gemerkt. Ze was toch al meer op ons gericht dan op Boelie, misschien dat dat verschil maakt. Boelie is vredig in haar mandje ingeslapen en Floor heeft nog even aan haar kunnen ruiken enzo voordat we haar begroeven. Daarna vergiste ze zich nog wel eens. Dan huppelde ze vrolijk naar de plek waar Boelie altijd lag om dan een beetje verbaasd om zich heen te kijken en te snuffelen als ze daar niet was. Dat heeft overigens niet zolang geduurt.

[gyanty]

Bas onze terrier is op natuurlijk wijze thuis overleden. Winnie onze Schotse Collie was op dat moment ook 15 jaar(ze scheelden een week kwa leeftijd), ze was bij ons vanaf haar 9e(daarvoor ook met een andere hond samengeleefd). Ze volgde Bas altijd op de voet. Ze is wel haar wegwijzer even kwijt geweest en keek de eerste paar keer met wandelen toch achterom of Bas echt niet haar de weg kwam wijzen. Maar eigenlijk geen grote drama's. Ze vond uiteindelijk haar weg ook zonder Bas en is nog een dik jaar bij ons geweest voordat zij ingeslapen moest worden.

[Marjoleine]

Als hier een hond moet inslapen doen we dat thuis, ivm de andere honden.
Dus hoe ze zouden reageren: geen idee.
Orpa is momenteel door de week weg maar Mir ook, dus daar reageren ze niet erg op.
Ze hebben blijkbaar wel door dat Mir ook weer terug komt met Orpa.
Geen idee wat ze zouden doen als Mir alleen zou terugkomen.

[Charlie]

Hai,

Twee weken geleden hebben wij ook dit moeten meemaken. Op maandagavond hebben wij de afspraak met de dierenarts gemaakt om Tapas (kruising DH x Podenco)op woensdagochtend te laten inslapen. We hadden dan heel de dinsdag nog om afscheid te nemen. Misschien heel "stom" wat wij gedaan hebben. We hebben de kleinste hond (poedeltje) verteld dat het de laatste wandeling samen met Tapas was. Het moeilijkste moment was het vertellen dat we naar de dierenarts gingen met Tapas en dat hij nooit meer zou terugkomen. Het leek net of ze het begreep.

Daarna moet je jezelf als baas opstellen, de leiding nemen. Jij beslist wat er gebeurt, anders gaan ze zelf de leiding nemen.... want een rouwende baas zien zij niet als een leider.

Ik moet zeggen dat deze aanpak wel goed bij haar gewerkt heeft. Vier jaar geleden reageerde ze heel anders, maar toen was de hond bij de dierenarts voor een onderzoek en tijdens dat onderzoek hebben we moeten beslissen om hem te laten gaan.

Aan de ene kant is dat bewust afscheid nemen wel goed en mooi, maar oh zo verdomd moeilijk. Nu ik dit weer opschrijf, beginnen de tranen weer te komen....

Ik wens je heel veel sterkte, kracht en moed toe om het op een - voor de overblijvende hond - begrijpelijke manier over te kunnen brengen.

Groetjes
Sacha

[Branka]

Hier zijn de honden thuis overleden/ingeslapen.
Jari overleed toen we voor de dag erna al een afspraak hadden met de d.a. om hem in te laten slapen. Tagor had eerder en beter door dan wij dat dat ging gebeuren.
Tagor is thuis ingeslapen en Finn heeft daar vrij weinig moeite mee gehad. Geen merkbaar ander gedrag.
Aan de andere kant heeft Finn wel enige verandering van gedrag vertoont na het overlijden van mijn vader. Dat was geheel onverwachts (hij was toen ook niet mee met mijn ouders) en ondanks we hem meerdere keren hebben meegenomen naar de kist is hij 'plakkeriger' geworden. Eerste tijd ook veel jammeren, dat is wel iets minder geworden.

[britty]

Waarschijnlijk heb je alles al op een rijtje maar bij jouw stukje heb ik wat vragen. Niet dat ik denk dat je te snel opgeeft want waarschijnlijk heb je er je rede voor.
Maar, als de tumor alleen op de milt zit kan je de milt verwijderen. Waarom zou dat 50% geven? Ik weet niet hoe oud hij is want dat kan ook een punt zijn in je overweging.

Op jouw vraag hoe honden reageerde, dat was hier verschillend. 1x gehad dat degene die achterbleef het heel zwaar kreeg, zij verloor toen 3 maatjes in hele korte tijd. Niet meer eten enz enz was het gevolg

even aangevuld, hier worden de honden thuis ingeslapen en blijven ze net zolang in huis tot de andere hond er vrede mee heeft

Djerbo is 9 jaar. en de reden dat ik hem niet meer wil laten opereren is omdat mijn vorige rottweiler hetzelfde had, wel geopereerd is en 3 weken later alsnog overleed..

[lieke]

Ik heb vorig jaar oktober sheltie Liesje laten inslapen en een jaar daarvoor collie Gina. De overgebleven 3 andere collies maakte het geen fluit uit. Ik heb beiden bij de da laten inslapen en kwam dus zonder hond thuis maar ze hebben er helemaal niet op gereageerd.
Aan de andere kant, als er een nieuwe hond bijkwam, reageerden ze ook niet. Ze vinden alles best. De lummels.

[Daisy@]

Wij namen de honden altijd mee naar huis om de andere honden te laten ruiken en kijken.
Reactie's waren héél verschillend. De één ging er rustig naast liggen, de ander vond het wat eng.
Bij een andere hond vonden ze het wel prima dat die dood was volgens mij. (dat was altijd gewapende vrede)

Alleen 1 hond heb ik wéken van slag zien zijn. Heel down, heel depri. (voor zover dat kan voor een hond... ik geloof er intussen wél in!)

[adrvh]

Ik zou de da aan huis laten komen en hem daar in te laten slapen in eigen omgeving en de andere honden kunnen op hun manier afscheid van hem nemen.

[vania]

hier is donderdag de oudste overleden, de rest heeft geen afscheid of zo genomen, maar dat is meer, omdat Shadow niet met de rest overweg kon en ze dus enkel buiten zag (de 4 andere in het ren, Shadow los in de tuin) hij maakte ook geen deel uit van "hun roedel"

hoe de rest gaat reageren als er 1 van die 4 overlijd of ingeslapen word geen idee
ik weet wel dat Darko redelijk overstuur was, toen wij Kyra (BD) bij de Da lieten inslapen na een maagkanteling en zij daar is gebleven, hij heeft toch een paar dagen lopen zoeken waar zij was

[Meta]

Wij hebben vorig jaar onze 14-jarige hond laten inslapen, onze andere hond is echt van slag geweest. Volgens mij was hij echt depressief, sleepte zichzelf van de mand naar de kamer en andersom, er zat geen pit meer in. Pas toen we een andere hond kregen fleurde hij weer op. Het was dan ook net een getrouwd stel, dus geen wonder dat hij echt verdrietig was.

[jacq1970]

Tyson is thuis ingeslapen, Samara had het meteen in de gaten.. toen Tys zijn laatste adem uitblies rende zij in paniek naar buiten, vervolgens kwam ze weer binnen en keek naar Tyson die in zijn mandje lag en het was goed.
Bowie heeft een flink tijd naast het mandje van Tson gelegen, later is ze op de bank gaan liggen zodat ze het van bovenaf kon bekijken en toen wa shet goed.
Ik heb nooit aan beide honden gemerkt dat ze hem mistte oid... net of hij er volgens hun nooit is geweest.

[Branka]

Geen idee of je het onder een ritueel kan scharen, maar Tagor vertoonde destijds opvallend gedrag tijdens en na de dood van Jari.
Hij lag de laatste uren echt te waken voor het kussen voor Jari, terwijl hij dat nooit deed. Op het moment dat Jari overleed stond hij op en liep naar zijn eigen mand. Daar viel hij als een blok in slaap. Jari werd daarna geen blik meer waardig gekeurd.

[Maeve]

Nora is hier thuis ingeslapen zodat Nilo er bij kon zijn, als we haar hadden meegenomen naar de DA en zonder haar terug kwamen had hij het helemaal niet begrepen denk ik. Maar ook dit viel hem wel zwaar. Hij heeft de hele tijd steun gezocht bij mij en nu, bijna 4 maand later doet hij dat nog meer dan gewoonlijk. Een hele tijd heeft hij het er moeilijk mee gehad, wou geen contact met andere honden en in huis leek hij bijna depressief. Hij krabbelt er langzaam weer bovenop maar is niet meer zichzelf sinds Nora er niet meer is. Nu moet ik er wel bij vertellen dat Nilo typisch een roedel-hond is. Hij voelt zich al snel onzeker in zn eentje en Nora was zijn eigenste echte "alpha bitch"

[Jeannet]

ik heb mijn beestjes bij de da in laten slapen, dus ik kwam zonder iets terug. Geen van mijn beestjes heeft er eigenlijk op gereageerd. Hier missen ze inderdaad meer de gewoontes die aan sommige dingen vastzitten.

[Marie-Josée]

Wij laten onze honden thuis inslapen.Toen Falco zover was hebben we Bruno er gewoon bijgelaten, die snuffelde een keer en toen was het goed. Bruno overleed aan een maagtorsie, Tomas is erg lang van slag geweest maar dat is dan ook een hypergevoelig typje wat waarschijnlijk het meeste last had van mijn eigen verdriet.
Ik zou je in elk geval willen aanraden om daar rekening mee te houden want een depressieve hond is heel erg sneu!

[amber81]

Tja...ze zeggen weleens dat honden daar niets mee hebben en dat heb ik ook altijd gedacht. Tot Kazan wegviel. Tara jatte die nacht de kleding die we aan hadden gehad toen we hem in lieten slapen. We hebben best lang bij Kazan gelegen en gezeten, en ze heeft de kleding een aantal dagen bij zich gehad. Tara was echt depressief, wilde niet naar buiten (waar ze echt maar rondsjokte), niet eten, niet spelen...daarna hebben we de kleding en de meeste dekens waar zijn geur nog in hing gewassen. Op eentje na, dat was de deken van onze kleine meid, die er nog geen afstand van wilde doen, maar daar kon Tara ook niet bij. Daarna ging Tara vaak op zijn plekjes liggen. Ik ging veel met haar naar buiten, probeerde af te leiden, maar pas na een week kon ze er plezier in hebben, enigszins. Na nog een paar dagen kwam natuurlijk Bongo en dat ging dus absoluut niet oké. Dat heeft zo een maand of drie, vier geduurd voor er weer andere honden binnen konden komen. Sindsdien heeft ze ook iets heel mafs met herders die wel wat weg hebben van Kazan, ik weet niet waaron. Ze begint op afstand te blaffen, joelen, gillen en wil er naartoe, wat ik nooit doe. Ze ziet er dan nl. helemaal niet vriendelijk uit.

Gigi daarentegen leek meer een soort verbaasd. Hij was er niet bij toen we terugkwamen, ze rook aan ons en ging eerst naar buiten staan kijken, toen de tuin door rennen, naar boven alle kamers af en kwam dan kwispelend en verwachtingsvol beneden. Ze heeft dat een week gedaan, dat echt even zoeken af en toe, maar bleef er wel een soort van vrolijk onder en trok zichzeker niets aan van rouwende Tara. Wat ze beiden ook een dikke maand hebben gehad is zich geen houding wisten te geven, dat was raar. Ze werden ineens bang in veel situaties, ze verscholen zich nl. altijd achter Kazan. Tara kon ronduit agressief worden door onzekerheid (denken aan feestjes en sinterklaasavond, iets wat een jaar eerder geen probleem was voor beiden, het gekke was met sinterklaasavond Kazan dan wel apart zat, omdat die niet te vertrouwen was met al dat aangeklede gedoe).

Nu is Kazan in november een jaar dood. Als zijn naam valt tijdens gesprekken reageren ze beiden nog eigenlijk. Vooral Tara. Ze had ook echt iets bijzonders met Kazan. Kazan was nl. absoluut en vreselijk hondagressief. Tara kwam in zijn leven en hij was op slag verliefd. We zagen een hele andere kant van Kazan die we niet kenden en ook andere honden konden ineens binnenkomen, alles wat Tara leuk vond, vond hij ook leuk, heel maf.Hij had al eerder een mechelteefje in huis om mee samen te leven, toen mijn partner en ik nog niet samen woonden, maar daar had hij vrij weinig mee. Andersom trouwens dulde Tara geen enkele andere reu aan haar kont dan Kazan en nog altijd is dat zo. Tegenwoordig kunnen alle puppen die ze met Kazan had wel weer binnen komen, reuen en teef en vreemde teven ook. Maar vreemde reuen nog steeds niet. Tara is eigenlijk heel erg veranderd na dat hij overleed.

In de toekomst....ik weet het niet. Tara en Gigi gaan apart van elkaar met me mee op pad, soms samen, maar volgens mij maakt dat vooral Gigi niets uit. Tara heeft dan nog weleens moeite. Maar echt apart van elkaar, een lange tijd trekken ze niet, we hebben het weleens een aantal keren geprobeerd. Na nog geen dag gaan ze elkaar zoeken en breken ze de tent af, schijten en zeiken ze alles ander en gaan joelen, ze zijn zo verder 'samen'. Ik denk dat de een het slecht zou trekken zonder de ander. Ik zou echt niet weten hoe ik dat aan zou moeten pakken als de tijd daar is. Ze bij elkaar laten op het moment zou vreselijke drama geven, maar als we er allemaal zijn en die andere is er niet bij? Ook drama denk ik. Ik denk dat de een vlak na de ander zou gaan dan.

[Inge]

Nika is thuis ingeslapen, zodat Marouck en Biène daarna "afscheid" konden nemen.
Marouck snuffelde, verstarde en liep weg.
Biène niet, het leek echt of ze afscheid nam (Biène hing erg aan Nika, verzorgde haar dagelijks tot in de puntjes....)
Ik heb daar foto's van gemaakt...

Biène die naast de net ingeslapen Nika gaat liggen


En daarna bij haar hoofd gaat staan....ik waak over je