Pluisje is rustig gegaan.

[christina]

Beetje geslapen vannacht?

soort van.

zo maar eens zijn bench op gaan ruimen

Of een lekker stuk wandelen met je andere hond.
Sterkte vandaag en later natuurlijk................

[dagmar88]

Beetje geslapen vannacht?

soort van.

zo maar eens zijn bench op gaan ruimen

Of een lekker stuk wandelen met je andere hond.
Sterkte vandaag en later natuurlijk................

Ja... het is lastig. Charlie is *niet de makkelijkste* met andere honden, dus loop ik met haar eigenlijk altijd buiten de drukke tijden om.
Pluis was mijn hond voor overdag en is hier gekomen voor mijn gezondheid, zodat ik in beweging blijf.

We, en ik vooral, hebben echt ons hele leven om hem heen gebouwd om hem herop te voeden en te socialiseren.
Dat ging de laatste maanden gewoon geweldig.

Aan de andere kant, hij at me letterlijk arm niet erg hoor, en achteraf dus helaas totaal verklaarbaar.
En we moesten altijd opletten hem te scheiden van de katten.
Dus er valt ook wel een bepaalde druk van me af op dat gebied, maar omdat we zo intensief met hem bezig zijn geweest laat hij een enorme leegte achter.

Ik heb eigenlijk vrede met zijn dood, zijn leven hier is zo mooi geweest voor hem en de laatste week ook heel fijn, met allemaal mensen die om hem geven en veel aandacht.
Hij weet niet dat hij maar anderhalf is geworden.

Ik hoop dus eigenlijk dat ik binnen een aantal maanden weer wat moois en liefs hier mag verwelkomen...
Een pupje zou veel vrolijkheid brengen en dan heb ik in ieder geval weer wat om handen.
Vind het maar verrekte saai zonder die grote handenbinder om me heen.

[*Esther]

Ik hoop dus eigenlijk dat ik binnen een aantal maanden weer wat moois en liefs hier mag verwelkomen...
Een pupje zou veel vrolijkheid brengen en dan heb ik in ieder geval weer wat om handen.
Vind het maar verrekte saai zonder die grote handenbinder om me heen.

Dat kan ik me goed voorstellen, zeker als ik lees waarom Pluisje bij jullie is gekomen.
Ik duim dat er snel weer wat liefs je hart binnen komt huppelen

[Gon]

Ik heb eigenlijk vrede met zijn dood, zijn leven hier is zo mooi geweest voor hem en de laatste week ook heel fijn, met allemaal mensen die om hem geven en veel aandacht.
Hij weet niet dat hij maar anderhalf is geworden.

Zo mooi om te lezen.....Nu moet ik ook even een traantje weg pinken.....

[moosje]

Ow Dagmar, ik heb dit topic helemaal gemist...

Wat is het snel gegaan zeg.
Heel veel sterkte!

[dagmar88]

Ow Dagmar, ik heb dit topic helemaal gemist...

Wat is het snel gegaan zeg.
Heel veel sterkte!

Heel snel, nog geen week van 'een beetje ziek' tot totaal op.
Oh, ze hebben trouwens in die week nog iedereen ingepalmd, Charlie met haar rugzakje op

[christina]

Ja... het is lastig. Charlie is *niet de makkelijkste* met andere honden, dus loop ik met haar eigenlijk altijd buiten de drukke tijden om.
Pluis was mijn hond voor overdag en is hier gekomen voor mijn gezondheid, zodat ik in beweging blijf.

We, en ik vooral, hebben echt ons hele leven om hem heen gebouwd om hem herop te voeden en te socialiseren.
Dat ging de laatste maanden gewoon geweldig.

Aan de andere kant, hij at me letterlijk arm niet erg hoor, en achteraf dus helaas totaal verklaarbaar.
En we moesten altijd opletten hem te scheiden van de katten.
Dus er valt ook wel een bepaalde druk van me af op dat gebied, maar omdat we zo intensief met hem bezig zijn geweest laat hij een enorme leegte achter.

Ik heb eigenlijk vrede met zijn dood, zijn leven hier is zo mooi geweest voor hem en de laatste week ook heel fijn, met allemaal mensen die om hem geven en veel aandacht.
Hij weet niet dat hij maar anderhalf is geworden.

Ik hoop dus eigenlijk dat ik binnen een aantal maanden weer wat moois en liefs hier mag verwelkomen...
Een pupje zou veel vrolijkheid brengen en dan heb ik in ieder geval weer wat om handen.
Vind het maar verrekte saai zonder die grote handenbinder om me heen.[/quote]

Wat een dubbele gevoelens. Begrijpelijk dat er ook wat druk van je afvalt. Tuurlijk had je het met alle liefde nog 20 jaar volgehouden. Gecompliceerde honden gaan zo in je hart zitten. Ik heb er ook zo eentje. Ondanks dat ik nog steeds met haar train heb ik ook geaccepteerd dat ze nooit leuk met andere honden kan. Ik wandel op de vreemdste tijden en loop dwars door weilanden. Het gedoe als dat ooit niet meer hoeft zal ook opluchten maar ook heel veel verdriet meebrengen. Ik denk dat daarom jouw verhaal van Pluisje mij ook zo ontroerde. Keep up

[SannePP]

Och Dagmar... ik lees nu pas dat je Pluisje hebt moeten laten gaan Had van de week gelezen dat hij niet helemaal lekker was en nu... nu is hij er ineens niet meer...

Sterkte met dit grote verlies!! Ik kan me voorstellen dat het ineens allemaal heel onwerkelijk is!