Hij zit op de route die ik meestal 's avonds door de wijk loop. En van meet af aan heeft mijnheer chi het op Otto voorzien. Otto taalt er niet naar, hij taalt sowieso niet naar hysterisch blaffende honden, maar bij deze loopt hij gewoon altijd door. Misschien ziet hij er geen hond in ofzo
Toen ging het een hele tijd goed, hij wist wie er langskwam en ojee, De Voet, en het bleef op afstand. Vanavond liepen we langs en ik zeg nog: Zit je nou alweer buiten? Ik begon zowaar een beetje sympathie voor hem te voelen. Beestje zelf kan er niks aan doen, ik kan die mensen van binnen wel wat aandoen, maar okee, hun hondje en het staat ze natuurlijk volkomen vrij om dat maar zo op straat te laten lopen
En precies op het moment dat we er langs liepen, Otto snuffelt er altijd even langs de groenstrook, komen die mensen thuis met de auto. Mijnheer chi rent als een bezetene rondjes rond de auto en valt onderweg Otto aan, rolt krijsend onder hem door en als we verder lopen zet hij nog een paar keer de aanval in, mensen stappen uit de auto, doen niets, zeggen niets en ik parkeer mijn voet maar weer eens in zijn weg. Opzouten, jij kefrat
Nu kun je natuurlijk zeggen: loop dan een ander rondje, maar dit is gewoon een fijn rondje om 's avonds te lopen, en voor zo'n keffende rat wijk ik echt geen centimeter. Ik heb er wel eens aan gedacht om aan te bellen, maar ik heb niet de illusie dat ze dan wat diervriendelijker omgaan met hun liefe hondje.
Al was het maar om mijn ergernis even op te schrijven. Stom beest en nog stommere eigenaren










